Dziewczyna z Siódmej Alei

Estella Bissette jest krawcową, fachu nauczyła ją matką, dodatkowo głównej bohaterce wychodziło to bardzo dobrze. Widać było, że ma do tego talent. Jednak z nadejściem roku 1940, gdy do Francji wkraczały niemieckie wojska, dziewczyna za namową matki uciekła do Stanów Zjednoczonych. Przybywając na Manhattan nie ma zbyt wiele, ale ma ogromne marzenia o własnym atelier. Po kilkudziesięciu latach gdy Estella jest już babcią, wysyła swoją wnuczkę, Fabienne Bissette na własną wystawę. Fabienne jest bardzo zżyta z babcią i tak gdy widzi, że ze starszą panią jest już coraz słabiej, postanawia dowiedzieć się więcej o przeszłości Estelli. Nie spodziewa się że odkryje tragiczną historię i ogrom tajemnic. Czy Estella będzie miała na tyle siły by osobiście opowiedzieć wnuczce swoją historię? Czy Fabienne w tym wszystkim sama odnajdzie miłość? Czy główne bohaterki pogodzą się z przeszłością? Muszę przyznać, że ta historia zaciekawiła mnie już od samego początku. Dosyć wiele przeczytałam już książek, których akcja dzieje się podczas II Wojny Światowej, jednak ta jest zupełnie inna. Estella jeszcze jako młoda dziewczyna ucieka przez tą wojną do Stanów Zjednoczonych. Po drodze poznaje pewnego chłopaka, z którym się zaprzyjaźnia. To właśnie on doradza jej by po dotarciu na miejsce rozejrzała się za pracą tylko na Siódmej Alei. To właśnie tam toczy się modowe życie, ale Estella nie pragnie niczego więcej niż stworzyć własną markę. Jednak Estella nie wyobrażała sobie takiego życia. Co chwilę jest zmuszona zmieniać pracę, przyjaciele podpowiadają jej, że to właśnie jest ten moment by zaczęła myśleć o czymś własnym, jednak ona w dalszym ciągu nie czuję się na siłach by stworzyć coś swojego do użytku publicznego. Jednak los potrafi być bardzo sprytny, tak też przez zupełny przypadek poznaje mężczyznę o imieniu Alex który przedstawi ją Lenie. Tą historię odkrywa właśnie Fabienne, która jest wnuczką Estelli. Sama też staje przed trudnymi wyborami, czy podążać za miłością, czy skupić się na pracy, a może rzucić wszystko i zacząć od nowa. Ta historia jest naprawdę pełna emocji. Opowiada o bardzo silnej więzi między babcią, a wnuczką, o dwóch odważnych i pełnych pasji kobietach, które mimo rzucanych kłód pod nogi starają się dążyć do wyznaczonego sobie celu. Bardzo podobała mi się postaci Estelli, to jak szybko i bez zbędnych problemów zaaklimatyzowała się w nowym miejscu, to z jaką łatwością przychodziło jej nawiązywanie nowych kontaktów, oraz to, że potrafiła postawić na swoim gdy się z czymś nie zgadzała bardzo mi zaimponowało. Dodatkowo bardzo dużym plusem w tej historii jest motyw modowy, z którym ja dosyć rzadko spotykamy się w książkach, w których czytam. Może i spodziewałam się troszeczkę zakończenia, jednak to zupełnie nie zepsuło mi frajdy z czytania. W dalszym ciągu z zapartym tchem dążyłam do końca, by dowiedzieć się jak cała ta historia, zarówno Estelli jaki Fabienne się zakończy. To była moja pierwsza książka autorki i podejrzewam, że nie ostatnia. Z ogromną przyjemnością sięgnę po wcześniejsze książki, jak i po te, które w najbliższym czasie się ukażą.

Jakimi słowami oddać zachwyt? Jak ubrać w słowa uczucia, które wzbudziła we mnie ta lektura, byście odczuli, że poruszyła najczulsze struny, że się w niej zatraciłam. W końcu, jak zachęcić Was do sięgnięcia po tą książkę? Przeczytaj ją! Jeżeli uwielbiasz historie w tle, mnóstwo tajemnic, które trzeba zgłębić - czytaj. Nie zabraknie tu złamanych serc, bolesnych decyzji, rozstań, pasji, a nawet wątku wywołującego ciarki. Nie zabraknie pięknej miłości, bólu i cierpienia, wspaniałych przyjaźni i przeznaczenia. Kiedy po wybuchu wojny Estella opuszcza Paryż udając się do Ameryki, zostaje totalnie sama, z ogromną tęsknotą, zrujnowanym światem, w który wierzyła i marzeniami, które pragnie spełnić. Zostawia Alexa którego zbiegiem okoliczności spotkała wdając się w działania ruchu oporu, przez co zostaje zmuszona do ucieczki. Los chce, że na swojej drodze spotyka dobre osoby, które motywują ją do działania. Niedługo później w Ameryce znów spotyka Alexa. Alexa przez którego jej świat obrócił się o 180 stopni i który po raz kolejny wywoła rewolucję w jej życiu, sprawiając, że dziewczyna już sama nie będzie wiedziała kim jest. Czytając tą książkę wciąga nas świat mody. Nawet nie mając w tej dziedzinie za dużo pojęcia, wchłonęła mnie pasja Estelli, jej jakże mroczne rodzinne perypetie i jej znajomość z Alexem... ich spotkania, które nie pozwalają mi się oderwać od wyrazów zajmujących kolejne wersy, od kolejnych akapitów. Część historii poznajemy w drugiej linii czasowej, której główną bohaterką staje się Fabienne - wnuczka Estelli, by jej oczami poznać sekrety ukrywane latami, jej pogoń za przeszłością, ale także jej walkę o to co w życiu najważniejsze. Zdecydowanie jest to jedna z piękniejszych historii jakie ostatnio czytałam. Powieść o tym, że warto sięgać po marzenia, że warto kochać, choćby jedynie przez chwilę, o pięknych przyjaźniach i rodzinnych więzach. Jest to książka, która łamie serce, wzburza emocje i która z pewnością zostanie w pamięci na dłużej. Jest to książka, dokładnie taka, jakie uwielbiam.

„Dziewczyna z Siódmej Alei” to piękna opowieść o marzeniach. O drodze do ich realizacji, która nie zawsze jest łatwa. Jest to również powieść o miłości, która nie jedno ma imię. O miłości rodzicielskiej, miłości siostrzanej, miłości do mężczyzny. Książka posiada dwie linie czasowe, co osobiście uwielbiam. Zwłaszcza gdy mogę poznać kolejne pokolenia bohaterów. Autorka zabiera nas do roku 1940 gdzie poznajemy młodziutką Estellę. Podczas wojny trwającej już od paru miesięcy, kobieta ma możliwość uciec z Francji do Nowego Jorku. Estella zawsze marzyła o własnej kolekcji modowej. Kiedy dziwnym trafem okazuje się, że ma dokumenty, które odkrywają jej a amerykańskie obywatelstwo. Mając jedną walizkę, maszynę do szycia i kilka franków, dziewczyna wyrusza w obcy jej świat by spełnić swoje marzenia. I o dziwo szybko odnajduje się w nowym miejscu. Poznajemy również wnuczkę Estelli, Fabienne. Dziewczyna pochodzi z Autralii, ale co roku jeździ do Nowego Jorku by uczestniczyć w gali Met, na której odbywa się wystawa prac jej babci. Jak to bywa w takich historia, tak i tutaj Fabienne z czasem odkrywa historię swojej babci. Opowieść ta jest pełna niedopowiedzeń, tragedii, złamanego serca i tajemnic. Książkę czyta się bardzo szybko i dostarcza ona wielu emocji. Zarówno Estella jak i jej wnuczka, to kobiety, które nie miały łatwo w życiu. Które musiały dokonywać trudnych wyborów. Autorka posiada ciekawy styl pisania, który sprawia, że chce się czytać i czytać. Bardzo lubię takie „inne” style. Zarazem lekkie i przemyślane. Polecam!