Dziwne obrazki

„Dziwne obrazki” to rzeczywiście powieść, którą można przeczytać w jeden dzień! Jestem tego żywym przykładem, a przyznam się wam, że moje tempo czytania wcale nie jest zawrotne. Jednak fabuła jest tak wciągająca, że nie idzie się od niej oderwać. Rozdziały nie są długie i z początku wydaje się, że przedstawiają niezwiązane ze sobą historie. Jednak z czasem widać pojawiające się powiązania, a ostateczne rozwiązanie zagadki jest ucztą dla czytelnika. Autor doskonale potrafi wywołać u czytelnika emocje. Wykorzystanie w powieści rysunków i ich interpretacja do stworzenia wciągającej opowieści jest bardzo udanym zabiegiem. Nie dziwi mnie wcale fakt, że książka została okrzyknięta japońskim fenomenem kryminalnym! Naprawdę czyta się ją bardzo szybko, przyjemnie i ogromnym zainteresowaniem. Czuć narastający niepokój i grozę sytuacji w jakich znaleźli się bohaterowie tej powieści. Dla fanów thrillerów pozycja obowiązkowa!

Co powiesz na zagadkę zawartą w obrazkach? „Dziwne obrazki” to niepokojący thriller psychologiczny, budzący skrajne emocje. Nietypowy, mroczny i zachwycający jednocześnie. Książka ta zawiera cztery pozornie niewiązane ze sobą historie, każda z nich ma związek z pewnymi rysunkami: rysunek ciężarnej kobiety na blogu, obrazek dziecka z zamazanym mieszkaniem w bloku, ostatni szkic krajobrazu sporządzony przez nauczyciela, rysunek drzewa z dziuplą chroniącą ptaka. Za każdym obrazkiem kryje się mroczna historia, którą autor łączy w jedną mrożącą krew w żyłach opowieść o zakamarkach ludzkiej psychiki. Czegoś takiego jeszcze nie czytałam! Dawno już żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Uketsu stworzył niezwykle oryginalny thriller, którego klucz zawarł w obrazkach. To w nich kryje się rozwiązanie całej historii. Czytelnik może krok po kroku przeanalizować każdy z nich i powoli odkrywać coraz to bardziej niepokojące fakty. Klimat tej książki nieco nawet zahacza o horror. Czytałam ją z zapartym tchem, coraz mocniej wplątana w fabułę, która wciągnęła mnie od samego początku. Ta książka naprawdę szokuje! Nie jest to tego typu thriller, który ma dynamiczną akcję, ale to właśnie ta pozornie spokojna akcja budzi coraz większy niepokój. Uketsu – autor „Dziwnych obrazków” – jest tak samo tajemniczy i niepokojący jak jego książka. Nie wiadomo, kim tak naprawdę jest, ile ma lat czy jaką ma płeć. Gdy pojawia się gdzieś publicznie, ubrany jest w czarny strój oraz białą maskę, a głos zniekształca cyfrowo. „Dziwne obrazki” to zupełnie inny wymiar japońskiego kryminału, który zostanie z tobą na dłużej.

Zakochałam się w tej dziwności! „Dziwne obrazki” to tytuł, który idealnie pasuje do tego, co dostajemy w środku – książka pełna zagadek, niedopowiedzeń i niepokojących emocji. Czytałam ją powoli, celowo, żeby móc rozkładać wszystko na czynniki pierwsze. Każdy obrazek budził pytania, każdy detal mógł być ważny. To nie jest typowy thriller z trupem i detektywem – tu śledztwo toczy się w głowie czytelnika. Bardzo podobało mi się też to, jak subtelnie wpleciony jest klimat Japonii – nie narzucający się, ale wyczuwalny w stylu narracji i podejściu do emocji. Jeśli szukacie czegoś nietuzinkowego, to ta książka Was nie zawiedzie.

Czy zdarzyło Ci się kiedyś poczuć niepokój, patrząc na coś z pozoru niewinnego – na rysunek, który niby nic nie znaczy… a jednak nie daje Ci spokoju? „Dziwne obrazki” to książka, która sprawia, że zaczynasz analizować każdy szczegół. Książka, którą nie tyle się czyta, co rozszyfrowuje. I może właśnie dlatego działa tak mocno - bo zanim się obejrzysz, jesteś już w środku tej zagadki, a Twoje myśli biegną dalej niż fabuła. Zacznijmy jednak od autora. A raczej… od jego braku. Uketsu to enigmatyczna postać, o której nie wiadomo nic. Dosłownie: żadnego imienia, wieku, płci. Występuje w masce, mówi przetworzonym głosem. I pisze książki, które w Japonii osiągają status kultowy. To już samo w sobie ustawia nas w odpowiednim nastroju - bo przecież jeśli autor jest tajemnicą, to czego mamy się spodziewać po jego historii? „Dziwne obrazki” to thriller psychologiczny i kryminalna łamigłówka zarazem. Punkt wyjścia jest niepozorny: blog, kilka szkiców, rysunki ciężarnej kobiety. Jednak z każdym kolejnym obrazkiem napięcie rośnie. Historia zaczyna się rozwarstwiać, a poszczególne wątki - początkowo oderwane - zaczynają się ze sobą łączyć. I wtedy orientujesz się, że każda linia, każda kreska na obrazku, miała znaczenie. Uketsu buduje atmosferę po mistrzowsku. Krótkie rozdziały, zakończone mocnymi cliffhangerami, podbijają tempo, choć całość nie jest klasycznym „page-turnerem”. Tu chodzi bardziej o niepokój niż akcję. Nie jesteśmy prowadzeni za rękę - sami musimy się domyślać, analizować, wracać do wcześniejszych scen. W pewnym momencie czujesz się nie jak czytelnik, ale jak detektyw siedzący nad dziwnym zbiorem dowodów: obrazek z szarym mieszkaniem, szkic górskiego zbocza, dziecięca ręka, zaginiona kobieta, milczący bloger. To, co mnie urzekło najbardziej, to nietypowa forma. Rysunki nie są tylko dodatkiem - one są rdzeniem tej historii. Od nich wszystko się zaczyna i bez ich analizy nie da się dojść do sedna. To czyni lekturę niezwykle interaktywną - miałam wrażenie, że biorę udział w jakimś alternatywnym śledztwie. Warto też wspomnieć o japońskim klimacie - subtelnym, a jednocześnie wyczuwalnym na każdej stronie. Inne tempo życia, inne podejście do emocji, kultura ciszy, domniemania, nieoczywistości. To zupełnie inne niż w europejskim thrillerze ujęcie grozy - ciche, duszne, niedopowiedziane. I przez to jeszcze bardziej wciągające. Nie wszystko zagrało idealnie – jeden z finałowych twistów nie był dla mnie zaskakujący, a kilka postaci mogłoby być bardziej pogłębionych psychologicznie. Ale to drobiazgi. W kontekście całości to historia, która gra na emocjach i wyobraźni, a nie na efektownych rozwiązaniach fabularnych. „Dziwne obrazki” nie są dla każdego. Jeśli lubisz literaturę prostą, przewidywalną, uporządkowaną - możesz się w niej pogubić. Ale jeśli kochasz zagadki, grzebanie w symbolice, atmosferę podszytą lękiem i tajemnicą - to jest książka, która da Ci czytelnicze ciarki. Ja dałam się wciągnąć po uszy. Ocena: 8,5/10 - za świeżość, atmosferę i pomysł. I chociaż „Dziwne obrazki” nie są książką bez wad, to z pewnością są jedną z tych historii, które trudno porównać do czegokolwiek innego - a to już bardzo wiele.