Dzwonnik z Notre-Dame, czyli Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu

Czy jest wśród was, ktoś kto nie zna książki „Dzwonnik z Notre-Dame, czyli Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu”? Chyba jestem tą jedną jedyną, która dopiero teraz poznała historię Quasimodo, cyganki i fantastycznej kozy. Pierwszym szokiem był dla mnie fakt, że filmy, które oglądałam, a raczej bajki nijak się mają do książki. Tak wiem, że tak jest zawsze (w sensie film nie oddaje w pełni książki), ale tutaj, to jest mocno widoczne. Dla zainteresowanych napiszę, że nasz tytułowy dzwonnik, czyli Quasimodo był postacią prawdziwą, z czego nie zdawałam sobie sprawy, ale jak to mówią „Człowiek całe życie się uczy”. To i wiele innych perełek znajdziecie w tej książce. Daruje sobie tutaj z opisem książki, bo tego jest naprawdę od groma w internecie, ale co napiszę to to, żebyście chociaż raz w życiu (no może niedosłownie) przeczytali książkę, która nie tylko wzbogaciła mnie wiedzą o historię jednej z najbardziej popularnej budowli Paryża, czyli Katedrze Notre Dame, ale też smutną historią porzuconego dziecka, który cierpiał na neurofibromatozę, która zrobiła spustoszenie w organizmie Quasimoda. Wiecie, co jest najpiękniejsze? To fakt, że książka ma już ponad 193 lata (plus, minus) a jest jak najbardziej na czasie i wiele ma wspólnego z dzisiejszym człowiekiem, jego zachowaniem, punktem widzenia, kontrastem między pięknem a brzydotą, miłością a nienawiścią która nadaje powieści głębię i uniwersalność. Literatura ma moc! Zgodzicie się, że mną prawda? W tym przypadku popularność dzieła i zawarty w nim apel o uratowanie zabytku spowodowały, że władze zdecydowały się na renowację świątyni. Cały ten opis budowli, ludzkości, postaci da wrażenie, jakbyś faktycznie tam był, czuł smród zaniedbanych ulic, ale też piękno tkanin, zabawy itp. jakbyś znała bohaterów, a może nawet utożsamiała się z niektórymi. Długo będę trawić tę książkę (w pozytywnym znaczeniu) i jestem pewna, że będę chciała przeczytać kolejną książkę autora „Nędznicy”. Książka warta zwrócenia swojej uwagi, ponieważ to wszystko istniało, istnieje, żyło i żyje kolejne pokolenie tamtych osób.