Elektra

Kto to widział, by śmiać się do łez, by chwilę później przełykać łzy pozytywnego wzruszenia?! By kibicować dziewczynce w przeciwstawieniu się woli kochającej mamy? By mieć ochotę pokazać język klasowej „gwieździe” i tak bardzo rezonować z historią bohaterki, chociaż kompletnie nie podziela się jej niechęci do sportu?! Ta powieść graficzna jest genialna! I dotyka tak wielu istotnych wątków. Znajdziecie tu temat przeprowadzki do nowego miasta, rozstania rodziców, nowej szkoły, klasowych dręczycieli, przyjaźni, pierwszego niewinnego zauroczenia, presji rodziców, poszukiwania swojej drogi, sportu, humoru, nauki przyznawania się do błędów i ciężkiej pracy nad marzeniami! Tak! Tu jest to wszystko, w dodatku opowiedziane w lekki, dowcipny, naturalny sposób. Z pełnym zrozumieniem i szacunkiem dla dziecięcych problemów. Z dorosłym, który też popełnia błędy. Z bohaterką, której nie sposób nie polubić. I z ilustracjami, które są wyraziste, dynamiczne i pełne humoru! Elektra wraz z mamą i starszym bratem przeprowadza się do nowego miasta. I chociaż w nowej klasie ma wsparcie kuzynki, nie może się wpasować w towarzystwo. Powodem jest sport, którym pasjonują się wszyscy uczniowie, a do którego Elektra nie ma smykałki. No dobrze, jest w nim beznadziejna! Za to kocha książki, filmy i… taniec, który niestety źle się kojarzy jej mamie z uwagi na eks męża artystę. Mama naciska na Elektrę, by zaczęła uprawiać jakąś dyscyplinę sportową i przekonuje, że dzięki temu w końcu zdobędzie przyjaciół. Żeby zrobić jej przyjemność, dziewczynka próbuje siatkówki, biegania, tenisa, kręgli, sztuk walki, strzelania z łuku. Jednak nic z tego. Lecz gdy poznaje przyjaciół nowego kolegi z klasy (w którym skrycie się podkochuje), w tym chłopca tańczącego balet, już wie, co naprawdę chciałaby robić. Tylko jak wytłumaczyć to mamie, która kategorycznie sprzeciwia się temu pomysłowi? Czy Elektra znajdzie w sobie odwagę, by podążyć za marzeniami? Czy mama w końcu ustąpi? Przekonajcie się sami! Od 9 roku życia (nie tylko dla dziewczynek)!