Emocje Tadzia

Ależ zaskoczyła mnie ta seria! Niczym najpiękniejszy borowik, schowany pod liśćmi, że tak użyję jesiennej metafory. Niby wiedziałam, że w gęstwinie książek o emocjach mogą pojawić się wspaniałe okazy, ale że będą to te niepozorne, na pierwszy rzut oka, kartonówki - zupełnie się nie spodziewałam! Jakie to jest dobre!!! Tadzio, bohater serii, to przedszkolak, który ma wyjątkowych kumpli. Jednym z nich jest Złość, drugim - Smutek. Kiedyś ich wzajemne relacje nie były najlepsze, ale teraz chłopiec już wie, że odwiedziny ich obu są mu czasem potrzebne. Złość dodaje mu odwagi do mówienia o tym, co mu się nie podoba lub na co się nie zgadza. Natomiast Smutek ułatwia mu powiedzenie, że jest mu przykro, a także pozwala zrozumieć, dlaczego czasem jest mu źle. Tadzio opowiada czytelnikom, w jakich sytuacjach Smutek i Złość wpadają w odwiedziny, co się wówczas dzieje z jego ciałem i jakie myśli krążą mu wtedy po głowie. Wylicza listę rzeczy, których jego kumple nie lubią (np. zdań „W tej chwili się uspokój”, lub „ Zachowuj się grzecznie”) i czego potrzebują (np. „Przytulenia się do mamy lub do taty”, lub „Pozwolenia na mówienie głośniej niż zazwyczaj”). Mówi także o pożegnaniu, ale nie na zawsze, bo przecież to zupełnie naturalne, że czasem się smucimy lub złościmy. Świetne są te książki! Nawiązują ciepły, naturalny kontakt z czytelnikiem. Pomagają oswoić emocje poprzez ich personifikację i zrozumieć ich funkcje w naszym życiu. Podpowiadają, jak rozpoznać symptomy poszczególnych emocji. Podają bliskie dziecku, z życia wzięte, przykłady i są świetną wskazówką dla dorosłych, co dla mnie - mamy, która nie ma wykształcenia psychologicznego lub pedagogicznego jest niezwykle cenne. Świetny tekst dopełniony jest tu przez ciepłe, przyjazne dziecku ilustracje. Całość została wydana na kartonowych stronach i w niedużym, kieszonkowym formacie. Gorąco polecam wszystkim przedszkolakom i z niecierpliwością czekam na kolejne części serii!