Frekwencja 350 Tom 3 Ukryci mentorzy

Powieść Ukryci mentorzy jest trzecim tomem serii Frekwencja 350 Aleksandry Fili-Jankowskiej. Książka jest integralną częścią cyklu i bez poznania wcześniejszych tomów zrozumienie wydarzeń w niej zawartych jest, moim zdaniem, praktycznie niemożliwe. Dlatego też przypominam, że poprzednie tomy cyklu to Natura kryształu i Zakazana bliskość, a prequelem cyklu jest powieść Rysy na tęczy. W całym cyklu Frekwencja 350 pisarka finezyjnie łączy tematykę science-fiction z psychologią i filozofią. W najnowszym tomie Ukryci mentorzy znani nam z poprzednich tomów bohaterowie mierzą się z nowymi wyzwaniami zarówno w sferze osobistej jak i związanej z sytuacją całej planety. Korwetta Burchard wraca na Ziemię i próbuje na powrót znaleźć swoje miejsce w strukturach Akademii Astronautyki i w życiu Roberta Bryniarskiego. Tylko jaka ma być rola w tym trójkącie Urlijczyka Cothley’a z którym zbliżyła się podczas lotu na planetę Urli? Z kolei dla Roberta ponowny związek z Korwettą związany jest z rozbiciem dotychczasowej rodziny, czy jest na to gotowy on, a przede wszystkim jego dzieci? Kiedy Korwetta i Robert walczą z demonami przeszłości i rozważają dylematy przyszłości Urlijczycy dokonują interesujących odkryć. Okazuje się, że na Mahabor III (Ziemia) razem z ludźmi mieszka jeszcze przynajmniej jedna niezidentyfikowana rasa, a na orbicie niewidocznej dla ludzi krążą statki frakcji humanoidalnej Zjednoczonej Federacji Planet. Po kontakcie z ich przedstawicielami okazuje się, że ludzie zamieszkujący trzeci wymiar są uczestnikami galaktycznego eksperymentu nadzorowanego przez mentorów z Federacji. Koryferzy zastanawiają się o co tutaj chodzi i co ujawnić ludziom? Akcja tego tomu jest bardzo dynamiczna, dużo się dzieje zarówno w warstwie fabularnej jak i w emocjonalnej. Z napięciem śledzimy zarówno rozterki miłosne bohaterów jak i ujawnianie się tajemnic dotyczących rasy ludzkiej. Postacie w powieści są złożone i realistycznie ukazane, podobnie jak relacje pomiędzy nimi. Autorka ze znajomością tematu i wiarygodnie pokazuje rozterki jakie przeżywają. Razem z nimi rozważamy wątpliwości i analizujemy warianty zachowań. Obserwowanie ich dylematów, decyzji i konsekwencji tych decyzji było niezwykle emocjonujące. Szczególne wrażenie wywarł na mnie wątek związany z 15-letnią córką Bryniarskiego – Kitty. Niezmiernie ciekawe są wątki związane z motywem Ziemi jako miejsca eksperymentu kosmicznego. Mimo, że nie jest on nowy w literaturze science-fiction, to wciąż wzbudza wiele emocji i rozważań natury filozoficznej. Rodzą się pytania o miejsce Ziemi we wszechświecie. Czy jesteśmy tu sami czy jednak nie? Jaki jest sens istnienia ludzi? W Ukrytych mentorach Ziemia jest planetą treningową do obserwacji cierpienia. Utrzymywanie niskich frekwencji jest zamierzone, bo dzięki nim u ludzi utrzymują się negatywne schematy myślowe wywołując u nich cierpienia. Czy takie „eksperymenty” są dopuszczalne? Czy celowe utrzymywanie jakiejś rasy na niższym poziomie rozwoju nie narusza jakichś uniwersalnych wartości? Czy jakieś wartości są uniwersalne? Gdzie są granice ingerencji w rozwój innych istot? Czy jest KTOŚ lub COŚ, którzy kontrolują działania innych ras w kosmosie? Czy mamy jakiś wpływ na to, co się z nami dzieje, czy jesteśmy manipulowani? Czy mamy jako rasa możliwości decydowania o sobie, samostanowienia? Atutem powieści jest kreacja wyglądu kolejnych istot pojawiających się w powieści. Podziwiam wyobraźnię i kreatywność autorki. Bardzo ciekawa fabuła i jej realizacja, interesujący bohaterowie i przeżywane przez nich dylematy sprawiają, że książka jest emocjonująca i wciągająca. Po względem językowym w tym tomie bardzo podobały mi się dialogi między Korwettą i Adamem Bryniarskim, pełne humoru, dowcipne, szczególnie niepowtarzalnie i błyskotliwe określenia jakimi nazywała Adama kobieta wywoływały uśmiech na twarzy. No bo co myślicie o określeniach „turkuciu obsikany przez hienę” czy „karaluchu znaleziony w zupie”? Dla mnie osobiście bardzo interesująca jest warstwa psychologiczna powieści. To, że powracając do książki można za każdym razem odkrywać różne ciekawe spostrzeżenia autorki o ludziach i ich zachowaniu, jego motywach i skutkach. Książka skłania także do refleksji na temat miejsca Ziemi we Wszechświecie, poziomu rozwoju jej mieszkańców i gotowości kontaktów z przedstawicielami innych cywilizacji. W tle tego tomu pojawiała się sztuczna inteligencja. Jak jest jej rola w tym wszystkim? Jak skończy się ta historia i czym jeszcze nas zaskoczy autorka. Ja jestem niezmiernie ciekawa. Polecam tę lekturę szczególnie miłośnikom gatunku, ale nie tylko.