Galeria świątecznych życzeń

Czy by ratować święta posunęlibyście się do dosyć nietypowych sposobów? Jak chociażby wyjazd całą rodziną w tym wyjątkowym czasie do nieznanego krewnego? Ja raczej nie. Odmiennego zdania była natomiast Jola - bohaterka książki autorstwa Anny Szczęsnej - „Galeria świątecznych życzeń”. . Właśnie Jola postanawia zabrać całą rodzinę: męża, trójkę dzieci wraz z zięciem i dwójką wnucząt do… nieznanej jej ciotki. Starszej pani, która od lat wysyłała jej zaproszenia na wspólne spędzanie świąt, ale jakoś nigdy nie było ani sposobności, ani tym bardziej ochoty na takie wyjazdy. W tym roku to co innego - Jola po operacji i przymusowym oszczędzaniu się, nie może wpaść w coroczny wir przygotowań. Przygotowań, które zawsze były na jej głowie, a mimo tego, iż rodzina próbuje ją obecnie odciążyć i wyręczyć z tych najcięższych prac, kobieta nie czuje ducha świąt. Jakby i tego było mało, los co chwila płata im figla, więc nie pozostaje im nic innego, jak spakować się i zabrać w podróż do ekscentrycznej starszej pani. A tam czeka na nią dom pełen sekretów i tajemnic, którego urok udziela się zarówno jej, jak i jej bliskim… . „Galeria świątecznych życzeń” to magiczna opowieść o mocy świątecznych życzeń. To także historia o relacjach w rodzinie, nie tylko tych dobrych. O pokonywaniu własnych słabości, otwieraniu się na drugiego człowieka i wierzę w przyszłość i moc marzeń! Bo czymże byłby świat, gdybyśmy nie mogli marzyć…

Książka Galeria świątecznych życzeń Anny Szczęsnej łączy humor z ciepłą atmosferą zbliżających się Świąt, w tej historii realizm przeplata się z zabawnymi zbiegami okoliczności i bajkowością. Przygotowanie świąt dla szóstki dorosłych osób i dwójki maluchów to skomplikowana operacja logistyczna. Jola jest w niej mistrzynią. Kiedy okazało się, że w tym roku w grudniu czeka ją wizyta w szpitalu obawia się, że tym razem nie wszystko będzie perfekcyjnie jak zawsze. Zaangażowanie członków rodziny w przygotowania do świąt kończy się nieprzewidzianymi wydarzeniami, chaosem i nerwową atmosferą. W tej sytuacji Jola decyduje się przyjąć ponawiane od lat zaproszenie na spędzenie świąt u cioci Eugenii. Cała rodzina wyrusza w nieznane, do domu tajemniczej starszej pani. To co zastali na miejscu przerosło ich wyobrażenia i zapewniło niezapomniane święta. Wyjazd z domu pozwolił także każdemu z nich na wyjście z utartych schematów i uświadomienie sobie, czego im w życiu brakuje. Zamieszanie związane z przedświątecznymi przygotowaniami są pretekstem do pokazania, że nie zawsze wszystko musi być idealnie zaplanowane, a niespodzianki i nietypowe działania mogą przynieść zaskakujące, ale piękne i niepowtarzane wydarzenia. Nieoczekiwany wyjazd przyniósł wszystkim członkom rodziny nie tylko nietypowe wrażenia, ale także pozwolił podjąć ważne dla nich życiowe decyzje. Oprócz tego mamy okazję prześledzić relacje panujące w rodzinie Świerczewskich. Święta są dla nich czasem na chwilę odpoczynku w ciągu codziennych spraw i obowiązków. Każde z nich zajęte nimi nie bardzo ma czas na pootrzymywanie rodzinnych więzi i okazuje się, że niewiele o sobie wiedzą. Może dlatego konieczność współpracy podczas przygotowań do świąt nie bardzo im się udaje. Obok tego wątku możemy także podpatrzeć funkcjonalnie młodego małżeństwa z dwójką malutkich dzieci z ich codziennymi problemami i trudnościami z jakimi zmagają się oboje i każde z osobna. Ciekawy jest wątek starszej Pani, która długie lata czekała na kontakt z najbliższą rodziną, a ich przyjazd staje się okazją do odkrycia rodzinnej tajemnicy i uzyskania swoistego przebaczenia. Postacie w powieści stanowią zróżnicowaną wiekowo i osobowościowo mozaikę. Małżeństwo rodziców, czyli Jola i Łukasz to dwójka uzupełniających się charakterów i temperamentów, którzy mimo upływu lat darzą się nie tylko uczuciem, ale i przyjaźnią dając sobie wsparcie. Obok nich jest trójka ich dorosłych dzieci, z których każde jest inne. Najstarsza córka, mężatka Teresa, jest odpowiedzialna i zadaniowa, ale także uparta i lubiąca decydować. Średnia córka Zosia jest pełna energii i odważna, ale ciągle niezdecydowana co chciałaby robić w życiu. Najmłodszy syn, student Szymon, który jest kreatywny i wrażliwy, a aktualnie odkrywa emocje związane z zauroczeniem koleżanką. Najbarwniejszą i najbardziej tajemniczą postacią jest ciocia Eugenia, która powoli odsłania przed swoimi gośćmi swoje życie. W tej historii nie brakuje różnych emocji zarówno tych przeżywanych przez bohaterów powieści jak i tych, które lektura wywołuje w czytelniku. Ciekawym zabiegiem autorki jest konstrukcja powieści, która składa się z przeplatających się opowieści prowadzonych z perspektywy poszczególnych członków rodziny Świerczewskich. Poznajemy dzięki temu punkt widzenia każdego z nich na poszczególne sprawy, ich myśli i emocje oraz wydarzenia z ich udziałem. Taki rodzaj narracji uatrakcyjnia całą fabułę. Wpływa także na dobry dynamizm całej opowieści. Wprowadzenie całej palety postaci pozwala każdemu czytelnikowi znaleźć osobę, z która najłatwiej mu się utożsamić. Cała powieść napisana jest lekko, naturalnie, ze swobodą i subtelnym poczuciem humoru. Akcja jest niespieszna, ale płynna, autorka dba, aby pojawiające się jej zwroty podtrzymywały czytelniczą ciekawość i zachęcały do dalszej lektury. Plastycznie opisy codziennej rzeczywistości i przeżyć bohaterów tworzą odpowiednią atmosferę dla konkretnych codziennych scen. Z kolei obrazowe opisy domu cioci świetnie oddają wygląd i charakter tego tajemniczego domostwa. Galerię świątecznych życzeń przeczytałam się szybko i z niesłabnącą ciekawością. Podobała mi się naturalność i realność opisywanych codziennych sytuacji w rodzinie Świerczewskich w pierwszej części powieści. Druga część ma zdecydowanie mniej realny charakter, ale też ma swój urok za sprawą ekscentrycznej i nietuzinkowej postaci ciotki Eugenii. Klimat Bożego Narodzenia jest tu raczej tłem opowiadanej historii, ale mnie osobiście to nie przeszkadzało w lekturze. Ta ciepła historia pokazuje, że mimo, że na co dzień każdy z nas zmaga się ze swoimi codziennymi sprawami, to raz w roku jest taki okres, kiedy ważna staje się rodzina i wspólne spędzenie czasu, nawet jeśli nie wszystko idzie zgodnie z planem. Polecam wszystkim, którzy chcą się oderwać na chwilę od świątecznych przygotowań i sprawdzić czym jest „galeria świątecznych życzeń” w domu ciotki Eugenii.

Książki świąteczne przeważnie napisane są w klimacie spokoju, czasami stresu lub mniejszych bądź większych nerwów. Nie jest ich zadaniem pokazać nam jakichś szaleństw, a spokój i piękno nadchodzącego czasu. Płatki śniegu spadające na nosek, ozdoby choinkowe, które rozjaśniają domy, a także potrawy, których jest sporo jak na jeden dzień, ale według tradycji zawsze z przyjemnością się je przygotowuje. Ich zadaniem jest pokazać nam świąteczny czar, ducha, który zwiastuje cuda, dlatego ukazane są w spokojnym klimacie. Taki właśnie urok wniosła nam pisarka. Ukazała co dla kogo w życiu jest ważne, jeśli nie najważniejsze. Gdzie niekiedy nie patrzy się na siebie i swoje potrzeby, tylko chciałoby zawsze być w pełni sił, żeby zebrać młodsze pokolenia przy wspólnym stole, by ich uśmiechy rozjaśniły nadchodzący upływ czasu. Opowieść czytamy od różnych postaci, żeby ujrzeć w jaki sposób po swojemu widzą dane problemy. W ten sposób poznamy panią rodu, która co roku u siebie wyprawiała wigilię. Tego jednak roku ma ogrom wątpliwości, gdyż nie wyobraża sobie, aby tradycja miała zostać niespełniona. W jej życiu pokazany został czas, gdzie musi się skupić na sobie, choć tego nie potrafi. To perfekcjonistka, która zawsze musi mieć wszystko dopięte na ostatni guzik. Na horyzoncie pojawia się jednak problem, gdyż jej wyniki nie wychodzą dobrze. Tuż przed świętami musi udać się do szpitala na operację, która ma pomóc wyjść jej z choroby o której istnieniu dopiero się dowiedziała. Jest ogromnie smutna i przytłoczona, gdyż nie wie w jaki sposób dopilnuje czasu, by ugościć całą swoją rodzinę. Wszystko utrzymuje w sekrecie, jednak nie wie, że jej małżonek pragnie w te święta ją zaskoczyć. Zwołuje zatem wszystkie swoje dzieci i opowiada dlaczego ich mama ma ograniczone pole manewru. Postanawiają, że pomogą i to oni wszystko zorganizują. Ale czy to będzie takie proste? Jak dalej potoczą się ich losy? Czy wszyscy zasiądą do wigilijnego stołu? To lektura, która została ułożona z puzzli życia członków rodziny. Poznajemy ich od wewnątrz, gdzie pokazują jak u nich toczy się życie, z czym się zmagają oraz gdzie odnajdują drobne czułości. Autorka chciała pokazać jakie mogą być problemy w życiu i co robią, żeby im sprostać. W tle majaczą świąteczne otoczki, które wciąż podkreślają nadchodzącą atmosferę. W opisie ich trudności treść zamieniała się na chłodniejszą, przy istocie rozwiązania problemów na cieplejszą. Zdecydowanie pierwszy raz przyszło im się zmierzyć z taką sytuacją, dlatego nie wszystko wychodziło idealnie. To uczłowieczało ich pokazując, że każda rodzina inaczej widzi ten sam czas. I chyba to właśnie najbardziej mi się podobało. Jesteśmy różni i to jest piękne:-)