Gdyby dzisiaj miało jutro

Książka jest kontynuacją losów Hani, Tomeczka i Krzysztofa. Znając poprzedni tom, spodziewałam się, że ten będzie równie emocjonalny i ukazujący trudne decyzje do podjęcia, a także bardzo życiowy. Jednak autorka swoją pomysłowością przebiła moje oczekiwania. Zdecydowanie bardziej ta część mi się podobała. Możliwe, że przez to iż Hania ,, ogarnęła,, się, zaczęła myśleć nie tylko o sobie ale i o dzieciach. Według mnie dojrzała do zrobienia dużego kroku w przód. Już nie jest samolubna. Teraz jest zdecydowana walczyć o swoje szczęście, ale pomału, porządkując swoje dotychczasowe życie. Bardzo dojrzałe podejście. Aczkolwiek nie wszyscy wyjdą z tego cało. Jak można się domyślać, sytuacja odbije się na psychice dzieci 😥 Tak jak w poprzednim tomie, tak i tutaj mamy przedstawiony obraz nieszczęśliwego małżeństwa napędzanego strachem, że mąż odbierze dzieci, a jak nie, to czy kobieta sama da sobie radę z dwójką pociech. Zapewne nie jedna z nas miała lub być może ma takie przemyślenia. Autorka bardzo życiowo pokazuje nam krok po kroku, że warto walczyć o swoje szczęście. Odejście od męża jest na pewno bardzo trudnym i ciężkim wyborem, szczególnie mając dzieci. Ale czy warto być nieszczęśliwą, wiedząc że za rogiem czeka na nas coś dobrego? Ten tom jak widać także zawiera mnóstwo pytań, rozterek i zwątpienia przede wszystkim w swoje wybory. Bo czy odejście od męża do Tomeczka będzie dobrym wyborem? A co jeśli nowy związek nie przetrwa? A może jednak warto wywrócić swoje w miarę poukładane życie do góry nogami i być tak po prostu szczęśliwą? Co zrobi Hanka? Przeczytajcie bo warto. Pióro autorki jest bardzo lekkie i przyjemne, do tego tak bardzo życiowe że nawet nie wiem kiedy a przeczytałam całość. Fajnie że było kilka wstawek z przemyśleń Tomeczka i Krzysztofa. Pozwoliło mi to bardziej poznać ich oraz ich myślenie. Na koniec dziękuję autorce za wyjaśnienie dlaczego Hanka swojego kochanka nazywa Tomeczkiem ❤️😁 Po tym wyjaśnieniu w końcu przestało mnie to aż tak razić 😅

Gdyby dzisiaj miało jutro — Julia Maj Wydawnictwo: Trzy kolory „Bo każde starania mają swoje granice” Z góry pragnę jeszcze raz podziękować autorce za możliwość poznania kontynuacji tej historii. Nie jest tajemnicą, że jest to kontynuacja „Gdyby dzisiaj było wczoraj". Należy pamiętać, że nie jest to lektura dla czytelników poniżej 16 roku życia. Autorka przedstawia nam szarą rzeczywistość oraz błędy jakie popełniamy, jeśli za szybko podejmujemy pewne decyzje. Z założenia człowiek jest gatunkiem stadnym, choć oczywiście bywają też wyjątki od tej reguły. Jeśli pragniemy szczęścia, to tylko nasza indywidualna i ciężka praca nam w tym pomoże. Możemy wiele znieść i nikt nie ma nam prawa mówić, że na coś nie zasługujemy. Oczywiście każdy ma swoją granice wytrzymałości zależne od danej sytuacji. Nasza bohaterka też je posiada i można było to mocno odczuć w takim stopniu jakby siedziało się w jej głowie. Forma przekazu w stylu pamiętnika kobiety pokazała nam naprawdę wiele. Mogę też śmiało powiedzieć, że skłania ona do refleksji nawet osoby, które są singlami. Oczywiście nie zdradzę co mi w danej chwili chodziło po głowie. Uważam, że każdy z nas między słowami zrozumie co innego... Druga część książki tak samo jak i poprzednia, bardzo mi się spodobała. Przeczytałam ją bardzo szybko i wierzcie mi, że nie w sposób było się od niej oderwać. Dobrym posunięciem było przedstawienie punktu widzenia z perspektywy męża Hanki. Dało nam to odpowiedzi na pewne pytania, jakie się nasuwały podczas lektury. Wyjaśniło to, oraz dopełniło te elementy których zabrakło mi trochę w pierwszej części. Nie mniej też dało nam taki mały niedosyt, że dużo bardziej zachęcało do poznania dalszego ciągu tej historii. Podczas czytania towarzyszył mi prawdziwy wulkan emocji. Były to na przemian szok, smutek, radość i wiele innych reakcji... Poznajemy od tzw. „Podszewki'' skutki oraz rzeczywistość toksycznej relacji, która sprawia, że ma się ochotę krzyczeć. Głównie to rosła we mnie złość w stosunku do Krzysztofa. Chciał pokazać, jaki to on jest wspaniałomyślny, oraz to, że Hanka powinna być mu wdzięczna. Przecież to on zarabia i utrzymuje rodzinę, a ona nie musi nic robić. Jak mnie strasznie wkurza w niektórych rodzinach takie podejście do życia. "Trochę" zmieniłam podejście co do jego osoby, ale naprawdę tylko trochę, bo to nie wyjaśnia zachowania typu „Ja tu rządzę i nikt nie ma prawa głosu". Wiele uśmiechu wywował u mnie wątek poznania historii zdrobnienia „Tomeczek” i cały czas czułam sympatię do tego mężczyzny. Przeszedł piekło ze strony swojej byłej żony... To taka typowa jedynaczka - kobieta z piekła rodem i potwór jednocześnie. Tego co wyrabiała ta kobieta, to nadal nie jestem w stanie tego zrozumieć. Jak tak można niszczyć ludzi...??? To wszystko "dlatego", bo... Ponieważ już nie dawało się więcej wejść komuś na głowę... Główna bohaterka, czyli Hania. To dobry przykład kobiety, który pokazuję nam, że bez miłości, uczuć, oraz zrozumienia jesteśmy tylko zwykłą skorupą cielesną. Bez tych wszystkich rzeczy, ale też bez marzeń i mocnego wsparcia, po prostu się dusimy. To wszystko w nas coraz bardziej i częściej narasta, aż człowiek po prostu wybucha w skutek psychicznego przemęczenia. Czy wszystko zakończy się szczęśliwie? Tego to już dowiecie się, gdy tylko przeczytacie tę książkę. Gorąco polecam. Moja ocena to 10/10 Cytaty z książki: (inne) "Mądry Polak po szkodzie" " Ale brak zrozumienia nie zrodzi bliskości. I mentalnie, i emocjonalnie, i fizycznie[...]" "- Ale ja cię nie kocham! Ty też już mnie nie kochasz! Przecież widzę! Nienawidzisz mnie! - Teraz ja darłam się jak opętana." "- Gdyby we wszystkim, co robimy, był jakiś sens i logika, to na świecie byłoby mniej wojen." "[...] Drogie panie, przecież mężczyźni nie są centrum wszechświata... - Ale im się wydaję, że są...- skomentowała Magda [...] -... i ta choroba z wiekiem nie przechodzi, tylko się zaostrza [...]" " Tak, tak, szczycimy się, że jesteśmy społeczeństwem tolerancyjnym, a prawda jest taka, że ostracyzm społeczny jest w naszym kraju na początku dziennym. " "Chyba jednak z wiekiem głupiejemy, a nie mądrzejemy..."

❤️‍🔥Powieść obrazuje ludzkie wybory,które nie są proste,gdy w związku pojawia się trzecia osoba pokazująca to,czego brakuje nam w relacji-pożądania i uczucia! Przez to świat staje się inny-lepszy.Jednak w tym trójkącie są dzieci i ich uczucia,które trzeba widzieć i szybko reagować,aby nie stała się tragedia. ❤️‍🔥Historia pokazuje,że czasem warto o siebie zawalczyć.O swoje marzenia,rozwój zawodowy bądź szczęście w życiu prywatnym.Trzeba pokazać swoją odwagę i uwierzyć,że nawet przegrana bitwa nie oznacza przegranej wojny! ❤️‍🔥Ukazanie elementów przeszłości bohaterów daje nam pełny obraz na ich czasem dziwne zachowanie i decyzje.To często przeszłość kreuje naszą przyszłość i wychowanie dzieci jest rola mądrych rodziców! ❤️‍🔥Niejednokrotnie serce łamie się podczas czytania.Bardzo poruszyły mnie emocje dzieci i ich strach o przyszłość.Również zachowanie Hanii opiewa na brawa za trzymaniu nerwów na wozy w hardcorowych momentach życiowych.Potrafiła podejmować racjonalne decyzje wobec siebie i najbliższych. ❤️‍🔥Historia bardzo mnie poruszyła.Pokazuje realia ludzi mogących być naszymi znajomymi,sąsiadami bądź przypadkowo spotkanymi osobami.Dzięki temu jest życiowa i mocno ją się przeżywa. 🤩Ja jestem zachwycona poznaną historią i ogromnie wam ja polecam!

Powiem wam, że czytanie tej książki, to prawdziwe emocjonalne wyzwanie. Pierwsza część była również umiejętnie nakreślona ale druga przeszła samą siebie. Dowiedziałam się jak to jest żyć w toksycznym związku, gdzie on ma zawsze rację. Miałam silne emocje w momencie, kiedy on chciał jej okazać swoją wspaniałomyślność dla rzeczy, których nie zrobiła. Nawet nie słuchał jej zlęknionych tłumaczeń, tylko przedstawiał plan ich dalszego życia w którym to wszystko jej wybacza. Nie dochodziło do niego, że ona pragnie się od niego uwolnić. Nie chciał wypuścić z rąk zdobyczy, którą mógł pomiatać w odpowiednim dla niego czasie. Z scenerii, kiedy czytamy z jego perspektywy widzimy, że on dokładnie wie, że się między nimi popsuło. Jest pewny, że to za sprawą kochanka jego Hania tak się zmieniła. Postanawia zatem wynająć detektywa. Następnie przechodzimy do czasu dużo wcześniejszego, gdzie występuje pan Tomeczek. To był bardzo zabawny zwrot zdrobnienia jego imienia przy którym wciąż się uśmiechałam. W tym czasie mamy kwitnące uczucie po rozłące, gdzie jedno nie może wytrzymać bez drugiego. I tutaj pomimo zdrobnień, było bardziej ostro, co nieco rozbudza czytelnika. Mamy mieszankę zdrobnień i wulgarności, jakby nie było decyzji jaki schemat obrać, ten delikatny, czy raczej zaborczy. Oczywiście wyjaśnia nam motyw zdrobnienia jego imienia. Historia przeplata się z czasem, który dzieje się teraz z tym o którym ona opowiada, który sobie przypomina. Widzimy, że jej mąż wyjeżdża gdzieś z dziećmi, podczas gdy ona z kimś się spotyka. Tutaj opowiada nam życie Krzysztofa, kim jest i ogólnie co się u niego dzieje. Każdy rozdział to inny czas, czasami obecny, innym razem wcześniejszy, ale zbliżający się do czasu obecnego. W tym czasie widać, że Hania chce wziąć życie w swoje ręce, i czasami jej się to udaje, ale często traci rezon, zobaczycie dlaczego. Następnie w jej życiu coś się pojawia i wtedy myśli na tematy obecne i przeszłe. Również zdanie innych na temat Hanki będzie tu opisane. Kolejne emocje we mnie wystrzeliły, kiedy jej córka opowiedziała co Krzysiek o niej mówił. Grał na uczuciach dzieci, to był chwyt poniżej pasa. Później przyszło jej się zmierzyć z wieloma osobami, ale czy one sprawią, że odmieni swoje życie? Będzie jeszcze sporo wrażeń, ale najpiękniejszy jest koniec. Pamiętajcie, że warto wszystko robić dla siebie, bo wszystko przemija, a to my jesteśmy dla siebie najdłuższym towarzystwem:-) Cudowna, naprawdę polecam!