Gra na antenie

J.D. Barker w sensacyjnej odsłonie i Nowy Jork w kleszczach strachu! Autor dał się poznać od najlepszej strony w fascynującym i mrocznym cyklu z Samem Porterem, podążającym tropem Zab0jcy Czwartej Małpy, więc kolejne jego książki budzą we mnie ciekawość i oczekiwanie dobrej, mocnej rozrywki. Tym bardziej że Autor nie obawia się eksperymentowania łącząc różne gatunki literackie. W „Opuszczona” umiejętnie wplecione wątki nadprzyrodzone stworzyły niepowtarzalny klimat jego debiutanckiej powieści. W „Grze na antenie” natomiast z powodzeniem postawił na dynamiczną sensację napisaną z dużym rozmachem. Nowy Jork staje się areną brutalnych ataków, a stojący za nimi psychopata Bernie, na antenie radiowej w rozmowie na żywo ze znaną reporterką Jordan Briggs, zapowiada kolejne swoje posunięcia. Każdy słuchacz staje się biernym uczestnikiem rozgrywki, a szaleniec, dając Jordan pozory wyboru obarcza ją w pewnej mierze odpowiedzialnością za swoje czyny. Tylko czy szaleniec byłby w stanie tak drobiazgowo zaplanować i przeprowadzić ataki? Kim rzeczywiście jest i jakie motywy nim kierują? Dynamiczne tempo akcji współgra ze specyfiką tętniącego życiem miasta i prowadzonej na żywo audycji, podobnie jak zaskakujące jej zwroty. W rozmowie na żywo nie ma miejsca na powtórkę, zmianę lub poprawę czegokolwiek, a konsekwencji wypowiedzianych słów nie da się cofnąć. Mamy więc narastające poczucie zagrożenia, gdy zdajemy sobie sprawę z jak groźnym i pozbawionym skrupułów przeciwnikiem mamy do czynienia, mamy dylemat moralny związany z wyborem niemożliwym i w końcu uwięzioną w płonącym wieżowcu grupę ludzi walczących o przetrwanie. Autor, ukazując perspektywę policjanta Cole’a pozwala nam przyglądać się sytuacji ze strony śledczych, których błyskotliwy i przewidujący sprawca cały czas wyprzedza o krok. I w tym aspekcie automatycznie nasuwa się skojarzenie z Johnem McClanem ze „Szklanej pułapki”, z jego nieustępliwością, prawością i niezniszczalnością. Jordan za to należy do tych bohaterek, które irytują swoją arogancką postawą i brakiem empatii. Nawet obecność jej małej córki nie zmiękcza obrazu tej bezkompromisowej kobiety. „Grze na antenie” towarzyszy nieustanny chaos wprowadzany przez trzymającego miasto w szachu psychopaty i napięcie wzrastające wraz z czasem odmierzanym do kolejnego wybuchu. Motywy sprawcy klarują się dość szybko, a czytelnik zostaje z przyspieszonym pulsem i mocnym wrażeniem, że nawet zwykłe wybory mogą prowadzić do katastrofalnych konsekwencji. O co toczy się gra? Kto w niej jest rozgrywającym, a kto nieistotnym pionkiem? I czy ktokolwiek wyjdzie z niej zwycięsko? Przekonajcie się!

"Gra na antenie” J.D. Barker Po książki J.D. Barkera sięgam w ciemno, od czasu kiedy przeczytałam serię #4MK i teraz też wiedziałam, że czeka mnie coś od czego będzie mi się trudno oderwać. Autor sięgnął tu po intrygujący motyw gry na śmierć i życie, wplatając w to dynamiczny i pełen interakcji ze słuchaczami program radiowy. Przyznam, że "szłam po krawędzi" do samego końca. W roli głównej mamy tu Jordan Briggs znaną z audycji radiowej, którą prowadzi bez żadnych hamulców i igrającego z nią "słuchacza" - Berniego. Cała historia zaczyna się od intrygującego telefonu, kiedy to Bernie wciąga Jordan w przerażającą grę. Mnie też wciągnął. Śledziłam z ekscytacją tę grę, gdzie stawką było życie niewinnych ludzi. W pewnym momencie naprawdę poczułam się, jakbym słuchała na żywo tego programu. Tempo było bardzo dynamiczne. Każdy rozdział wciągał coraz bardziej, a wyścig z czasem w pewnym momencie nabrał dramatycznego wydźwięku. Często zastanawiałam się, jak Jordan w ogóle jest w stanie utrzymać się na powierzchni w tym chaosie, w którym jedno niewłaściwe słowo może zakończyć się kolejną śmiercią. Autor świetnie wykorzystał też nowojorską scenerię jako tło dla tej intensywnej historii. Zgiełk, korki, nieustanny ruch i chaos, wszystko to dało się wyczuć podczas lektury. Miasto żyło, "oddychało" razem z fabułą, a zamachy tworzyły klimat. Atmosfera zagrożenia była tu bardzo mocno wyczuwalna. Dodam jeszcze kilka słów o głównych bohaterach. Jordan to kobieta z charakterem, zdeterminowana, odważna, ale momentami też nieprzyjemna i cyniczna. Z pewnością nie wszyscy się z nią polubią. Bernie za to jest tajemniczym i bezwzględnym manipulatorem, ale przez dość długi czas trudno mi było go ocenić. Gdy jednak poznałam jego motywację bardzo go rozumiałam. Jeśli lubicie historie, które trzymają w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, gdzie każda decyzja ma swoje przerażające konsekwencje, to bierzcie i czytajcie tę książkę. "Gra na antenie" to zdecydowanie jedna z tych książek, które podnoszą ciśnienie.

„Gra na antenie” autorstwa J.D. Barkera to jedna z tych książek, podczas których czytania serce bije szybciej, dłonie się pocą, a napięcie sięga takiego zenitu, że aż może zakręcić się w głowie. Fabuła jest świetnie przemyślana, a motyw gry śmierci prowadzonej na antenie radiowej to naprawdę fenomenalny pomysł! Kontrowersyjna dziennikarka i złowieszczy słuchacz to połączenie, które gwarantuje całą paletę emocji, a śledzenie ich interakcji i działań to prawdziwa uczta czytelnicza. Jak na Barkera przystało, bohaterowie są wyraziści i „jacyś”. Tajemniczy słuchacz to postać mistrzowska – prawie do samego końca nie mogłam zrozumieć jego motywów i byłam pod wrażeniem, jak genialnie skonstruował całą akcję. Za to Jordan... no cóż, naprawdę jest bezkompromisowa, a jej córka to mała kopia mamusi. Momentami przerażały mnie wypowiedzi tej kobiety, ale hej! Chętnie posłuchałabym takiej audycji w naszym radiu! „Gra na antenie” to połączenie akcji, sensacji, thrillera i kryminału. Są bomby, wybuchy, terror, akcja na najwyższym poziomie, bezduszny psychopata i oczywiście funkcjonariusz, który musi rozwiązać całą sprawę. Każdy, kto zna twórczość J.D. Barkera, wie, że nie bierze on jeńców, a jego książki to prawdziwe gatunkowe dzieła sztuki, od których nie można się oderwać. Nie będę się już więcej rozpisywać – po prostu sięgnij po tę książkę i dostarcz sobie niesamowitych wrażeń. Serdecznie polecam!