Gra w pozory

Myśleli, że rozstawiają pionki… okazało się, że sami nimi byli. Czy w ostatnim czasie trafiliście na książkę, która wzbudziła w was niezłe emocje, trzymające do ostatniej kartki na pięcie? Nie? Zatem pozycja gra w pozory będzie wręcz idealnym kandydatem. W ostatnim czasie żadna książka, którą przeczytałam nie wyróżniła się czymś szczególnym. Lubię czytać romanse, smuty i czuć dreszczyk emocji, ale czegoś zawsze mi brakowało. Czytając romanse mafijne zawsze można przewidzieć mniej więcej fabułę, oraz zakończenie, aczkolwiek tutaj… zostałam pozytywnie zaskoczona. Pomimo na pozór banalnego wątku aranżowanego małżeństwa, który przypieczętowywał umowę pomiędzy rodzinami Lorraine, oraz Constantina. Tą dwójkę od początku ciągnęło silne napięcie, które wzbudzały u mnie rumieńce ma twarzy. Constantin mimo tego, że był wychowywany na przywódcę i wkrótce miał rządzić najpotężniejszą organizacją na Korsyce, nie był typowym mafiozą, który w tamtym szeregach traktował kobiety przedmiotowo. Mimo że na początku nie żywili do siebie sympatią, to z perspektywy czasu, gdy nadszedł dzień ślubu, oboje zaczynali stopniowo przepadać. Lorraine powoli zapomniała o swojej najważniejszej misji, którą miała do wykonania będąc w rodzinie swojego męża, co nie podobało się jej ojcu. Czułam jednak satysfakcję, kiedy z twardej, wyszkolonej manipulatorki zaczynała okazywać uczucia wobec męża i stawała się przy nim zupełnie inna. Przy tej książce pomimo wielu plow twistów i ukazania brutalnej mafii, czułam się w pewien sposób komfortowo. Constantin z całą pewnością skradł moje serce i na długo go zapamiętam. Urzekła mnie jego troska wobec swojej nie do końca wybranej przez siebie żony, choć już po pierwszym spotkaniu rodzinnym zapragnął ją mieć dla siebie na zawsze. Przyjemną odmianą była kobieca postać jaką wykreowała autorka w nie do końca banalny sposób. Lorraine nie lubiła słuchać, ani wykonywać poleceń, które wyznaczano jej z góry, tylko niejednokrotnie wysuwała pazurki i potrafiła postawić na swoim. Constantin wiedział, że jego wybranka była twardym orzechem do zgryzienia, ale nie miał pojęcia że razem z Lorraine byli dla swoich rodzin niczym pionki, którymi posuwali do przodu. Stali się jednością, a razem mimo wielu przeciwności i niespodzianek po drodze, zaczęli pokonywać nawet te najtrudniejsze trasy i sami doszli do celu, odkrywając kłamstwa, które ukrywali przed nimi bliscy. Książka jest czymś idealnym dla fanów mafii, oraz romansu przyszłego bossa, który musi uporać się z uczuciem względem swojej uwodzicielki. Strony po prostu leciały do przodu i ani razu nie pomyślałam, aby ją odłożyć, ponieważ była zbyt wciągająca. Fabuła była tak fantastyczna, że akcja miała logiczne wątki, które powoli się wyjaśniały, niekiedy niemale mnie zaskakując. Plow tWist bliżej końca książki naprawdę wzbudził we mnie mnóstwo emocji, aż nie mogłam przez nią zasnąć. Cały czas myślałam o tej historii i myślami z pewnością zostanie ona ze mną na długo. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się na recenzję tej powieści, bo niby przypadkiem odkryłam świetną perełkę, która roztopi moje serce. A wy? Zamierzacie poznać historię Lorraine i Constantina? Koniecznie dajcie znać w komentarzu!