Grecja dla zielonych

W pierwszych słowach mojej recenzji (tak się kiedyś zaczynało listy) piszę, że już po kilku przeczytanych stronach żałowałem, że nie jestem posiadaczem pierwszej książki z serii "...dla Zielonych" - Italia. Nie, żebym był wegetarianinem, wręcz przeciwnie jem mięso, chociaż ostatnimi czasy bliżej mi do fleksitarianizmu, ale dlatego, że jest to książka kulinarna, jakie kocham. Mam bardzo duży zbiór takiej literatury i swoją biblioteczkę uzupełniam, o każdą książkę, która nie jest tylko przepiśnikiem, ale można ją czytać, delektując się klimatem, poznając autora, który kocha jeść, gotować i dzielić się wiedzą. A taka jest książka Alicji Rokickiej "Grecja dla Zielonych". Ona jest do konsumowania i do poznawania kuchni od podszewki. I jeszcze jedno cenię ludzi ze świata wege, którzy nie pudrują rzeczywistości i nie wspominają słowem o mięsie w swojej książce, a przecież wiele potraw greckich ma swoje wersje mięsne, jak musaka, o czym pisze autorka. Najpierw się naczytałem, a teraz wezmę się do gotowania... zużyłem prawie cały bloczek kartek do zaznaczania i właściwie odpuściłem, bo niemal każdy przepis będę testował. Każdy ma swoje "cook story" i nie pobieżne, ale pogłębione w literaturze, podane ingrediencje i prosty sposób przyrządzania oraz zdjęcie. Co więcej, nie ma upiornych przeliczników kalorii, czy mikro i makro elementów. Bo jak mawia mój kulinarny guru i przyjaciel szef szefów Kurt Scheller- kuchnia to nie apteka. Jedzenie musi być przede wszystkim smaczne, trzeba w nie włożyć serce, a nie odmierzać wartości, jak w laboratorium. Jako miłośnik także literatury oraz historii szczególnie tej starożytnej dziękuję autorce za cytaty np. z Homera z Illiady: "Jak w miejscu, gdzie gospodarz ziarna od plew czyści, wyskakują z opałki boby lub grochy, jak je rolnik podrzuca i wiatr niesie płochy". Dziękuję za rozdział o kotach i kozach. Za najprostszy przepis, jakim jest jogurt z miodem, oliwą i orzechami włoskimi. Będąc w Grecji, jadałem częściej niż częściej na śniadanie. Dziękuję za przepis i polecam wszystkim, którzy podają sałatkę grecką, że serwują coś, czego nie ma w kuchni greckiej. Sałatka wiejska bowiem nie podsiada sałaty i jej podanie przypomina rzeczywiście stół ze wsi, a nie restauracyjną kreację. I tak mógłbym dziękować za wiele rzeczy. I jeszcze jedno, o czym nie można zapomnieć, wspaniała oprawa graficzna, która tworzy z wydawnictwa album. Brawo Pani Kira Pietrek. I teraz zobowiązania z mojej strony: będę korzystał z książki i jak coś przygotuję, będę się dzielił moimi wrażeniami w sieci (zapomniałem napisać, że przepisy są przygotowane pod polski rynek i produkty na nim dostępne oraz proponowane są zastępcze składniki dla ludzi wege). Po drugie wejdę w posiadanie "Italii dla Zielonych. A autorkę proszę o kolejny tom z serii... może Egipt, o którym wspominała na łamach, że to jej marzenie. Książka jest także znakomitym kompendium wiedzy dla szefów kuchni i właścicieli lokali wege, z kuchnią greckich, barów sałatkowych. Warto poszerzać horyzonty!