I tylko wspomnień żal

„Czas nie leczy ran. Uczy tylko, jak z nimi żyć.” 🌩 „Echa przeszłości były jak burzowe chmury przysłaniające niebo i choć powiewały się szybko, pozostawiały niepokój.” „Nie wiem, jak mogłoby być inaczej, nie zdarzyło mi się zwątpić w swoje uczucie.” „Są takie wspomnienia, które nie blakną, choćbyś bardzo się starał o nich zapomnieć.” „Nie każda rana krwawi. Są takie, które bolą w ciszy.” Jerzy Arynowicz jest byłym żołnierzem Armii Krajowej i zbiegiem z obozu jenieckiego w Krzesimowie. Mężczyzna czuje, że jego życie jest nieustanną walką , nie tylko o własne życie, ale nawet o kawałek ciepłej strawy. Teraz Jerzyk nie wie jak powinien funkcjonować , lecz jego jedyną nadzieją jest ta na spotkanie ukochanej żony z którą został rozdzielony na samą początku wojny. Los jednak nie znosi próżni i zazwyczaj stawia na naszej drodze wiele osób. Każda z nich jest lekcją i pojawia się w określonych okolicznościach. Tak też jest z Weroniką, osieroconą młodą dziewczyną. Były żołnierz spotyka ją w chwilach bardzo dla niej traumatycznych i początkowo nie planuje zabierać jej ze sobą do Sanoka , jednak z czasem sytuacja się zmienia. Nieznajoma staje się kimś naprawdę bliskim , a wspólna tułaczka sprawia, że wszystkie dawne rany na nowo zaczynają uwierać. Ale to tylko część tej poruszającej historii. Równolegle Pani Małgosia kreśli opowieść o innej rodzinie. Mieszkający na Podkarpaciu Kalina i Ołeksij to mieszane małżeństwo- ona jest Polką , on Łemkiem. Mimo początkowych trudności wynikających z faktu ,że bliscy kobiety się od niej odwrócili Kalina jest szczęśliwą żoną i mamą małego Ihorka. Niestety wkrótce we wsi zjawia się armia radziecka i wywozi mieszkańców w nieznane. Co łączy obie pary i jakie sekrety wyjdą na jaw? Czy można odnaleźć miłość nawet w obliczu największego okrucieństwa i co tak naprawdę jest jej miarą? Na te i setki innych pytań odpowiedzi daje ta niesamowicie naładowana emocjami książka. Jestem pod ogromnym wrażeniem fabuły stworzonej przez panią Małgorzatę Garkowską. Tu nie ma prostych wyborów i bohaterów, którzy ulecą z pamięci. Płakałam zwłaszcza przy końcówce, ale nie zdradzę z jakiego powodu. 🤍🩵 Przepiękna historia o sile i walce na wielu płaszczyznach, która zostanie w sercu na bardzo długo 🥰