Isola

Jest to niesamowicie dopracowana książka pod każdym względem. Pokazuje nam czasy w których młode osoby nie mogły o sobie decydować nawet jeśli posiadały niewyobrażalny majątek. Historia która jest tutaj zawarta jest pełna niesprawiedliwości uczuciowej i życiowej. Pokazuje, że jakie czasy taki rozwój wydarzeń, jakby totalnie wszystko było zamknięte w szklanej bańce, gdzie na określony wiek przypadało określone zachowanie. Jakby ktoś w pełni zaplanował życie kolejnych osób, które w nim się pojawią. Jednak za fasadą niesprawiedliwości kryje się głębokość przesłań, które ukierunkowane były na wszelki dobrobyt ciała i duszy. Takim świetnym przykładem było przebywanie w towarzystwie osoby mądrzejszej od nas i naśladowanie jej aby samemu wzbić się na poziom na którym nam zależało. Takie słowa słyszy się od największych uczonych i mają swoje zastosowanie w życiu. Co zatem kryje dla was powieść? Osobistość młodej dziewięcioletniej damy, która straciła swoich rodziców. Ma cały wielki dom upływający w bogactwie, którym jednak zarządza jej opiekun. Ma dla niej plan zaślubin i co przyjeżdża, przekazuje jej kwotę na utrzymanie, oraz kontroluje jej gotowość do zamążpójścia. Wiedzą jaka zdobywa zajmuje się kobieta z córką, które we wszystkim wyprzedza naszą postać. Ona sama spostrzega, że jej suknie zdobią złoto, tamtej zwykłe hafty, ale to tamta jest mądra, ona przy niej czuje się jak biedaczka. Za namową opiekunki bierze za przykład zachowanie swojej nauczycielki i kształci się nie tylko intelektualnie ale i wizualnie. Niestety w momencie przyjazdu jej opiekuna dostają wiadomość, że zamiast ciepłych, widnych i bogatych pomieszczeń zostają przeniesione na zimno i chłód ciemności. W rozmyślaniach jest wersja, że nie bogactwo pokazuje twoją wysokość społeczną, a samo umiejętne utrzymanie go. Nasza postać nie patrzy na klejnoty na palcach, tylko serce mężczyzny, dlatego obdarza miłością kogoś, kto we fraku nie chodzi. Niesprawiedliwy osąd sprawia, że zdana na samą siebie musi nauczyć się znaleźć nie tylko nocleg ale i pożywienie. Czy w takim wypadku pomoże jej prosta postawa ciała i dumny wolny krok? Czasami tygodniami jedzona słona ryba potrafi zapewnić człowiekowi największe bezpieczeństwo. W takich warunkach Matka Boska i modlitwy do niej są najcenniejszą rzeczą jaką się posiada. Umiejętność modlitwy nie ma ceny. Jest nią wiara w dokonanie tego o co się prosi. Nie mam słów jak mądra i taktowna jest to książka. Pomimo przewidywalnej akcji zachowania każdej postaci było bardzo prawdziwe. Każde zaskoczenie czy nieprzychylność losu autentycznie zasmucała. Czułam całym sercem, że czytam o ludziach z krwi i kości. Może to sprawa tego, że treść oparta jest o prawdziwe wydarzenia, a może chodzi o to, że siła przekazu i wspaniałego pióra autorki zrobiła tutaj największą pracę. Ceną tej książki nie są pieniądze. To my sami po lekturze jesteśmy wdzięczni, że ją przeczytaliśmy, bo pokazała prawdziwe boskie wartości, które są odzewem dobrobytu. Ogromnie ją polecam!

Historia, która chwyta za gardło i nie puszcza 🖤 Kiedy sięgałam po tę książkę, nie spodziewałam się aż takiej emocjonalnej jazdy bez trzymanki. Atmosfera jest gęsta, niemal namacalna – od pierwszych stron czuć ten chłód, niepewność i izolację, która tytułem zdaje się krzyczeć. To nie jest lekka lektura na plażę, to opowieść, która wsiąka pod skórę. Historia skupia się na grupie ludzi uwięzionych w ekstremalnych okolicznościach. Choć z pozoru mamy tu klasyczną opowieść o przetrwaniu, Allegra Goodman idzie o krok dalej. Autorka bada, co dzieje się z człowiekiem, gdy zostaje odcięty nie tylko od świata, ale też od własnych złudzeń. To książka o granicach wytrzymałości, ale przede wszystkim o tym, jak szybko cywilizowane fasadki opadają, gdy w grę wchodzi życie. Nie ma tu postaci idealnych. Są złożeni, czasem irytujący, ale przez to przeraźliwie prawdziwi. Czujemy ich strach, nadzieję, ale i egoizm, który wybucha w kryzysie. Płakałam? Owszem. Złościłam się? Jeszcze jak! Autorka nie daje nam taryfy ulgowej – każe mierzyć się z trudnymi wyborami i ich konsekwencjami. Książka Allegry Goodman jest zmysłowa, poetycka, ale nigdy nużąca. Tempo jest mistrzowsko wyważone – od spokojnych, budujących napięcie fragmentów, po sceny, przy których wstrzymujemy oddech. Czujemy się, jakbyśmy sami stali na tej wyspie, czuli wiatr i słoną wodę. 🎯 Dla kogo? Dla czytelników, którzy kochają literaturę psychologiczną z mocnym klimatem. Jeśli lubicie „Rok 1984” Orwella w kontekście napięcia psychicznego, doceniacie „Igrzyska śmierci” za warstwę emocjonalną, a przede wszystkim – jeśli szukacie książki, która zostaje w głowie na długo po zamknięciu – to jest WASZA pozycja. Moja ocena: 9/10 🌟 BRUNETTE BOOKS