Jak ja go nie cierpię

Lubisz książki z motywem enemies-to-lovers? Może możesz mi jakąś polecić? 💬 Jeżeli lubisz taki motyw, a do tego małomiasteczkowy klimat, to mogę Ci polecić najnowszą książkę Meghan Quinn „Jak ja go nie cierpię”. „Jak ja go nie cierpię” to świetna historia pełna emocji, sarkazmu i humoru. Autorka w genialny sposób splata ze sobą elementy zakazanego związku, różnicy wieku, enemies-to-lovers, a także więzi rodzinnych i straty bliskiej osoby. Nie zabrakło tutaj także pikantnych scen, przez co książka skierowana jest do pełnoletnich czytelników. Meghan Quinn napisała historię, od której nie mogłam się oderwać, i przy której naprawdę świetnie się bawiłam. Były momenty, w których się śmiałam, płakałam, a nawet czułam ogromną frustrację. Relacja głównych bohaterów została świetnie ukazana — od początku czuć pomiędzy nimi chemię, są wręcz wybuchową mieszanką, która, jak się z czasem okazuje, idealnie do siebie pasuje. Bohaterowie są niezwykle życiowi. Autorka zadbała o to, aby każdy z nich był inny, popełniał własne błędy, ale przede wszystkim, aby każdy niósł ze sobą cały bagaż emocjonalny, który został bardzo realistycznie odwzorowany. Najbardziej poruszyła mnie postać Hayesa. Jest on przedstawiony jako postać niezwykle złożona, tajemnicza, momentami gburowata. Jednak okazuje się, że to tylko zasłona, pod którą kryje się niezwykle empatyczna i wrażliwa osoba, która w przeszłości została niejednokrotnie zraniona. Jak już wspomniałam, w książce występują także sceny erotyczne i trzeba przyznać, że jest ich całkiem sporo. Na szczęście Meghan Quinn zadbała o to, aby całość była wyważona i napisana ze smakiem — nie ma płytkich tekstów ani niesmacznych opisów. Dzięki temu sceny te nie mają negatywnego wpływu na odbiór całej fabuły. „Jak ja go nie cierpię” to książka z pozoru podobna do innych, które wykorzystują te same motywy. Jednak im bardziej się w nią zagłębiasz, tym bardziej odkrywasz, że niesie za sobą coś wyjątkowego. Serdecznie POLECAM!

„Jak ja go nie cierpię” to książka, która pomimo, że posiada prawie 600 stron to czyta się ją bardzo szybko. A wszystko to za sprawą ciekawych bohaterów, którzy potrafią zarówno zirytować jak również rozbawić. Ona – nie skończyła studiów. Straciła swoją ukochaną siostrę i stara się pozbierać po jej śmierć. Szuka wsparcia w ramionach swojego chłopaka, ale ten oznajmia jej, że już mu się ona nie podoba i że jest nudna. On – to atrakcyjny palant, od którego należy trzymać się z daleko. Hayes Farrow jest wrogiem nr jeden brata Hattie, która ukrywa przed nim znajomość z Hayes. Jak łatwo się domyślić kwestią czasu jest kiedy wzajemna niechęć do siebie przerodzi się w większe uczucie. Jednak wcale nie przeszkadzało mi to. Wzajemne dialogi i docinki głównych bohaterów rozbawiły mnie nie jeden raz. Bohaterowie chociaż tak od siebie różni to mają coś wspólnego ze sobą. Obje próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Hattie zmaga się z żałobą, a Hayes po wyczerpującej trasie koncertowej szuka weny do napisania nowych utworów. Chociaż pierwszy rozdział może niektórych odstraszyć to zachęcam nie rzucać od razu książki i dać szansę tej historii. Akcja jak na romans jest dość dynamiczna. Nie ma tutaj zbyt rozwlekłych opisów, które zawsze w tym gatunku mnie nudzą. W tej książce wszystko jest wyważone. Również pikantne sceny, które są, ale nie są one nachalne. Bardzo lubię książki, których narracja prowadzona jest z punktu widzenia dwóch bohaterów. I tutaj właśnie taka jest. Do tego uwielbiam motyw różnicy wieku i enemies to lovers. A jeśli jeszcze dodam, że to on pierwszy zakochuje się to już w ogóle książka trafią do mojej topki. Jeśli lubicie ciekawe, błyskotliwe i zabawne romanse to bardzo polecam „Jak ja go nie cierpię”.