Jak odkryć własnego mordercę?

„Jak odkryć własnego mordercę" Kristen Perrin Ta historia to idealne połączenie klimatu znanego mi z książek Agathy Christie z nowoczesnym kryminałem. Uwielbiam, kiedy autorzy bawią się konwencją klasycznego kryminału, a jednocześnie dbają o klimat i warstwę emocjonalną. Tutaj tak właśnie jest - nie ma krwi rozlewającej się po stronach, nie ma brutalności, ale jest napięcie, jest psychologiczna gra i uczucie, że każda rozmowa, każdy gest może być kluczem... albo zasłoną dymną. Przez pierwsze kilkadziesiąt stron miałam poczucie lekkiego przeciągnięcia i trochę mnie ta historia nużyła. Akcja ruszała powoli, niemal ostrożnie, jakby sama autorka badała teren. Ale kiedy odczytano testament ciotki Frances i pojawił się warunek dziedziczenia, poczułam, że zaczyna się prawdziwa gra. I to mi się podobało! Autorka dodała gazu i ledwo co wyrabiałam na zakrętach. Bardzo ciekawie połączone zostały tu dwie linie czasowe, a wróżba niczym tykająca bomba odmierzała czas do chwili, gdy Frances miała zostać zamordowana. Wokół tej wróżby kręciło się całe jej życie. Przeszłość odcisnęła piętno na teraźniejszości. Retrospekcje, fragmenty dzienników Frances i wspomnienia rzucały światło nie tylko na samą ofiarę, ale też na całą lokalną społeczność. Bo Castle Knoll to nie tylko sceneria angielskiej wsi, ale labirynt tajemnic, w którym niemal każdy mógłby mieć motyw. Bardzo kibicowałam Annie, młodej autorce kryminałów, która była jedną z dwóch osób walczących z czasem i szukających mordercy ciotki. Jej entuzjazm mi się udzielał. Chodziłam z nią po wszystkich zakamarkach Castle Knoll, przepytywałam podejrzanych, szukałam dowodów. A podejrzanych było wielu. Oczywiście miałam swoje typy, ale autorka mnie sprytnie zmyliła. Zakończenie było przemyślane, logiczne i zaskakujące. To podobno pierwsza część większego cyklu, więc czekam na kolejne. Mnie wciągnęło, dlatego i Wam polecam.

Czy da się rozwikłać zagadkę morderstwa, zanim jeszcze do niego dojdzie? Frances przez całe życie wiedziała, że zostanie zamordowana. Wróżba sprzed sześćdziesięciu lat nie dawała jej spokoju – zamiast czekać na śmierć, postanowiła działać. Analizowała każdy gest, każde słowo mieszkańców Castle Knoll, próbując odkryć, kto może stać się jej oprawcą. Kiedy przepowiednia w końcu się spełnia, jej krewna Annie staje przed nie lada wyzwaniem – musi znaleźć zabójcę, jeśli chce odziedziczyć spadek. Tylko czy to możliwe, skoro Frances przez dekady nie zdołała tego dokonać? „Jak odkryć własnego mordercę?” Kristen Perrin to klimatyczny cosy crime, który łączy intrygującą zagadkę, nutkę czarnego humoru i sielską atmosferę angielskiej wioski, w której każdy skrywa tajemnicę. Powieść przeplata dwie linie czasowe – przeszłość Frances i współczesne śledztwo Annie. Fragmenty pamiętnika ciotki to prawdziwa perełka, która buduje napięcie i dostarcza kolejnych tropów. Ale uwaga – nic tu nie jest oczywiste, a autorka z wprawą podsuwa mylne ścieżki! Sam finał? No cóż, totalnie zaskakuje! Perrin mistrzowsko łączy klasyczną zagadkę kryminalną z lekkim, wciągającym stylem. To historia idealna na leniwe popołudnie – nie za ciężka, ale pełna intrygujących zwrotów akcji. Jeśli lubisz powieści detektywistyczne w stylu Agathy Christie, ale w nowoczesnym, nieco przewrotnym wydaniu, koniecznie sięgnij po ten tytuł. Może i Ty dasz się wciągnąć w zabawę w detektywa?

Ocena: 4/5 Gatunek: cosy crime Motywy: przepowiednia o śm*erci, małe angielskie miasteczko, duże grono podejrzanych, rywalizacja o spadek, fragmenty z pamiętnika . Z takim pomysłem na fabułę jeszcze się nie zetknęłam! Frances od lat jest na tropie mor*ercy, który - według przepowiedni sprzed kilkudziesięciu lat - czyha na jej życie. Kobieta egzystowała w ciągłym strachu i każdego postrzegała jako potencjalne zagrożenie. Gdy przepowiednia się spełnia, rozpoczyna się walka o spadek i o to, komu uda się rozwikłać zagadkę tej (i jeszcze jednej) zbr*odni. Akcja powieści płynie w dwóch liniach czasowych. Współcześnie, krewna Frances - początkująca pisarka Annie - próbuje zdemaskować mor*ercę, a dzięki fragmentom z pamiętnika ciotki możemy śledzić życie Frances, gdy była młodą dziewczyną. I to właśnie te fragmenty robiły fantastyczną robotę i rzucały coraz więcej światła na całą łamigłówkę. Gdy Annie zaczęła prowadzić własne śledztwo, i ten wątek stał się mocno angażujący, bo pozwala na zabawę w detektywa amatora, układanie puzzli i łączenie wskazówek w logiczną całość. Ponieważ podejrzanych jest sporo (naprawdę!), wytypowanie sprawcy nie jest łatwe - mnie rozwiązanie zdecydowanie zaskoczyło. Lekki styl, wciągająca intryga, odrobina humoru i brytyjskość, która wręcz wylewa się z kart powieści - to wszystko sprawiło, że świetnie bawiłam się podczas lektury i z niecierpliwością czekam na drugi tom. Czyżbym została fanką cosy crime? ;)