Jeffrey Dahmer. W głąb umysłu kanibala-zabójcy

„(…) tam u siebie kroił ludzi i zjadał ich ciała. Kiedyś poczęstował mnie kanapką. Prawdopodobnie zjadłam kawałek ludzkiego mięsa. Jak śmiał mi to zrobić”. Fajnie, że oprócz psychologicznego podłoża mamy tutaj również całą przeszłość Jeffrey’a począwszy do dzieciństwa, szkoły, problemów w domu, wojska i pracy. Można obserwować jak zachowywał się na przestrzeni lat, jak to zło coraz bardziej wychodziło z tego „człowieka”. Najsmutniejszy w tym wszystkim jest fakt, że policja już tyle razy była bliska schwytania tego psychopvaty i nic… a ta sytuacja z czternastolatkiem… rozwaliła mi głowę, miałam ciarki na całym ciele. Szansa jedna na milion, szok. Nie jest to książka dla każdego. Warto zaznaczyć. Ale jeśli interesuje Was true crime, bądź chcecie po prostu bliżej postać tą bestie, to zachęcam bo z tej książki możecie wynieść o nim sporo informacji, a pisana jest bardzo przystępnym językiem. Jeśli znacie twórczość autora i lubicie jego książki, to tą również mogę polecić. Ja lubię jego książki, ale ta jest chyba moją ulubioną. Nawet nie wiem kiedy, a byłam już w połowie. *To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Wiesz kim był Jeffrey Dahmer? 💬 Swego czasu było o nim naprawdę głośno, ale swoją „popularność” zyskał na nowo dzięki serialowi na Netflixie, który opowiadał o jego życiu i o tym, jak zaczęła się jego przygoda z… mordowaniem. Niedawno swoją premierę miała najnowsza książka dotycząca jego osoby – „Jeffrey Dahmer. W głąb umysłu kanibala-zabójcy” autorstwa Christophera Berry-Dee. „Jeffrey Dahmer. W głąb umysłu kanibala-zabójcy” to książka, która porusza naprawdę ciężkie tematy. Autor przeprowadza nas przez całe życie Jeffreya, począwszy od przebiegu ciąży jego matki, a skończywszy na śmierci kanibala. Na łamach powieści Berry-Dee próbuje zagłębić się w umysł mordercy i zrozumieć motywy, którymi się kierował, popełniając tak okropne czyny. Niestety pierwsza połowa książki w moim odczuciu była przegadana i w pewnym momencie odniosłam wrażenie, jakby w książce było więcej przypuszczeń i wyobrażeń autora niż samych faktów. Dodatkowo znalazło się w niej miejsce na krytykę innych „specjalistów”, co osobiście mnie odrzuciło. Na szczęście druga połowa, zawierająca opisy zbrodni, zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Ponadto materiał dowodowy zamieszczony na końcu okazał się naprawdę miłym dodatkiem do całej książki. Trzeba przyznać, że pomimo opisów dość brutalnych i wstrząsających zbrodni, cała książka napisana jest z niezwykłą empatią, z dawką czarnego humoru, sarkazmu i w sposób, który sprawia, że czyta się ją naprawdę szybko i lekko. Osobiście znałam historię Dahmera, ale sądzę, że osoby stykające się z nią po raz pierwszy będą naprawdę usatysfakcjonowane lekturą. To idealna pozycja dla każdego fana #truecrime.