Jesteś muzyką

Niesamowita książka, przepadłam z nią na bardzo długi czas. Wszystko przez to, że opowieść ukazuje co można zrobić, kiedy zaczyna brakować nam pieniędzy, a każdy kolejny krok okazuje się być porażką. Jak rodzice zamiast z miłością przygarnąć swoje choćby i dorosłe dziecko, to jednak potrafią się tylko otwarcie pytać, co z nią nie tak? Co takiego zrobiła, że mąż w niedługim czasie się z nią rozwiódł? Co ona takiego robi, że nawet z pracy została zwolniona? Czyżby już do końca życia miała mieszkać z rodzicami? Czy na te trzydzieści przeszło lat zamiast chodzić z głową w chmurach, ma swój wzrok spuszczać na dół i udawać, że nie istnieje? Historia jest takimi przejściami począwszy od rozmowy o rozwodzie, stracie pracy, powrotu do rodziców i rozpoczęcia życia na własny rachunek, jeśli można nazwać nielegalne pomieszkiwanie w łazience swojego innego pracodawcy;-) W międzyczasie poznajemy mężczyznę, który widział i słyszał muzykę dosłownie wszędzie. Jest opisany jako dosyć sławna postać, która już w bardzo młodym wieku nauczyła się gry na wielu instrumentach, oraz poddawał muzykę pod sceny filmowe. To on właśnie niespodziewanie powraca do miejsca, gdzie nasza kobieta mieszkała w łazience. Natrafia na nią roznegliżowaną w całości. Reaguje sporym gniewem i trudno jest określić czy był to powód zgorszenia jej nagością, czy zabrania mu samotności i spokoju, który uwielbia. Tych dwoje to mieszanka przeciwieństw, gdzie ona oczekiwała romantyzmu i bezpieczeństwa, oraz natomiast przygód i samotności. Jednak słowo do słowa i zaczyna wytwarzać się między nimi pewnego rodzaju więź. Jak podkreśliła autorka, nieraz rozmowa oparta na szczerości potrafi zmienić naprawdę wszystko, nawet zdanie o drugim człowieku. Nawet sposób postrzegania go, choćby i grał na nerwach jak na najlepszych skrzypcach:-) W piórze autorki jest ulotność chwili, blask świeżości, powiew nowych emocji oraz parcie naprzód pomimo trudności. Czyta się ją cudownie, postacie nas złoszczą i pokazują serce na dłoni. Odbieramy ich jako prawdziwych ludzi. Dla mnie byli taką inspiracją do pokazania, że cokolwiek chcemy uzyskać to przyjdzie, tylko po drodze wielokrotnie będziemy przechodzili próby by utwierdzić się w naszym przekonaniu lub obrać inną drogą. Wytrwali osiągnął spełnienie:-)

Miłość to przyjazń oprawiona w muzykę. "Ja? Wciąż uciekam przed żalem, przed złością, że moje życie wygląda tak, jak wygląda, przed rozgoryczeniem, które czyha na mnie tuż za rogiem. A przede wszystkim uciekam przed myśleniem, że jestem totalna porażką" „Zazdrość to nie było uczucie, z którym dobrze się czuła. A poza tym nie miała do niego prawa. Przyjął ją pod swój dach, choć nie musiał. Nie jego wina, że urodził się genialny. Takie po prostu dostał karty od życia i skorzystał z nich najlepiej, jak potrafił." Każda dobra komedia romantyczna zaczyna się lub kończy na lotnisku. Zosia Jankowiak sądziła, że ma wszystko czego tylko kobieta może pragnąć by być szczęśliwą. Męża- Mateusza, którego bardzo kocha i z którym wspólnie wynajmuje mieszkanie oraz stałe , choć dość nudne dwa etaty - recepcjonistki w przychodni stomatologicznej i opiekunki pewnego pięknego mieszkania w jednej z zamożnych dzielnic Poznania. Nie może narzekać, prawda? Jednak jak to w życiu bywa nic nie jest dane na zawsze. Nagle okazuje się ,że dla ukochanego kobiety małżeństwo było pomyłką a dentysta zamyka przychodnię i przechodzi na emeryturę. Jakby tego było mało Zofia nie może liczyć na wsparcie rodziców. Krytyczna wobec córki jest przede wszystkim mama - Wanda. Nie mając innego pomysłu Zosia zamieszkuje tymczasowo u swego drugiego pracodawcy, który.. pewnego wieczoru nie uprzedzając nikogo wraca do Polski i zastaje nielegalną lokatorkę w szlafroku z kieliszkiem wina w ręce.. Ignacy Wojciechowski od zawsze się wyróżniał i bardzo szybko rozpoczął spełnienie amerykańskiego snu. Muzyka i film od zawsze do mężczyzny przemawiały, a on sam umiał oddać emocje zawarte w danej scenie za pomocą nut. Nigdy nie był jednak typem romantyka a relacje z kobietami opierał głównie na przyjaźni i przyjemnościach cielesnych. A jednak, gdy zerwała z nim przyjaciółka Jessica coś w nim pękło.. I choć początkowo jest zły na swoją podwładną z czasem odkrywa ,że łączy go z nią naprawdę wiele.. Czy mimo oporów i obaw, które oboje odczuwają zdecydują się dać szansę uczuciu? Uwielbiam pióro Pani Jagody . Po prostu. Piękne, proste , bez udziwnień a mimo to tak emocjonujące i subtelne, że czytanie jej powieści zawsze jest przyjemnością. Ta fabuła oczarowała mnie przede wszystkim bohaterami oraz faktem ,że ich relacja została oparta na przyjaźni i wspólnych pasjach. W pewnym momencie uznałam,że aż żałuję jednej rzeczy- mianowicie tego , że Ignacy jest postacią fikcyjną. ♥️🎹 To była naprawdę wspaniała historia i bardzo się cieszę, że mogę ją zarekomendować i jeszcze jedno- jeśli stworzenie musicalu dla jednej kobiety nie jest szczytem romantyzmu to nie mam pojęcia co może go wyznaczyć 😎 Cudowna powieść, polecam gorąco ♥️

„Jesteś muzyką” to książka, która skradła mój cały wolny czas. Już dano nie czytałam tak lekkiej i przyjemnej lektury, a przy tym mającej tak duży ładunek emocji. Rozbawi, wzruszy i sprawi, że szybciej zabije Wam serce. Taka jest właśnie historia o Zosi i Ignacym. Jest to historia o dwójce ludzi, których otoczenie uważa za dziwaków. Oni sami jednak na przekór wszystkim dążą do realizacji swoich marzeń. Ona – Kobieta, której życie posypało się jak domek z kart. Jednego dnia straciła męża, dom i pracę. Czy ktoś na nią rzucił zły czar? Oby nie, bo księżniczki żyją tylko w bajkach. Zajmowała się domem pewnego muzyka, który na stałe mieszkał w Ameryce i tylko czasami wracał do Poznania. On- Facet, któremu wszystko grało. Grał mu wiatr w liściach drzew, grały mu szyny tramwajów i grały mu garnki w kuchni. Gdy po 3 latach wraca do swojego apartamentu, zastaje w nim kobietę w szlafroku. „Jesteś muzyką”, to pełna emocji, ciepła, wzruszająca a czasami nawet zabawna historia o szukaniu swojego miejsca na ziemi. O dążeniu do realizacji swoich marzeń. O przyjaźni, która jest tak ważna w ciężkich chwilach. I o miłości, która przychodzi wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy. Bardzo polubiłam zarówno Zosię jak i Ignacego. Ich relacja nie była przesłodzona. Nie znajdziemy tutaj również scen łóżkowych. Ich wzajemne poznawanie się jest naturalne, delikatne… . Takie jak czasami w życiu bywa. Jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej lektury to bardzo polecam „Jesteś muzyką”.