Język magii

„Język magii” to pierwszy tom cyklu „The Language of Magic”. I chociaż książka posiada prawie 700 stron to czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. W ogóle nie czuć tej obojętności. Jest to historia o pewnej nastolatce, która mieszka ze swoją ciotką. Z kobietą dość surową. Od zawsze ją przestrzegała przed różnymi niebezpieczeństwami związanymi z magią. Rodzice Anne zginęli właśnie przez magiczne, złowieszcze nici, które skręcają się i zmieniają się w coś złego. Dlatego też Anne jest chroniona przed magią i należy do Wiążących. Akcja książki początkowo biegnie swoim tempem, a dopiero w dalszej części przyspiesza. Autorka świetnie wykreowała tutaj postacie zarówno pierwszoplanowe, jak również drugo. Każda z nich jest inna i każda wnosi w te opowieść coś innego. Anne to postać, która poszukuje własnych korzeni. Postać, która w trakcie powieści zmienia się i dojrzewa. Bardzo lubię książki, w których mogę być świadkiem takiej przemiany bohaterów. Znajdziemy tutaj również tajemnice i sekrety, których nie da się tak łatwo ukryć. Nie zabraknie magii i opowieść tu zawarta może naprawdę oczarować. Miejsce akcji to Londyn. Ale Londyn pełen magii, niebezpieczeństw, kłamstw i zagadek, które wraz z bohaterami będziemy odkrywać. Dla kogo jest na książka? Myślę, że dla fanów Harrego Potera, ale nieco starszych fanów. Należy ona do młodzieżówek, ale myślę, że powinna być przeznaczona dla przynajmniej 18+.

Czy potrafisz wyobrazić sobie świat, w którym magia jest nie tylko darem, ale i przekleństwem – takim, którego można się bać bardziej niż śmierci? To właśnie z takim światem przychodzi nam się zmierzyć w książce „Język magii” autorstwa Cari Thomas – i muszę Ci powiedzieć, że było to literackie doświadczenie pełne mroku, tajemnic i niejednoznaczności. Zanim opowiem Ci, co mnie najbardziej wciągnęło, musisz wiedzieć jedno: ta książka nie prowadzi za rękę. Ona zostawia Cię samego w środku labiryntu zbudowanego z zaklęć, rodzinnych sekretów i wewnętrznych rozterek głównej bohaterki – Anny. Już od pierwszych stron czułam się tak, jakbym razem z nią stąpała po cienkiej granicy między tym, co bezpieczne, a tym, co absolutnie zakazane. Thomas stworzyła Londyn, który ma swoje drugie – magiczne – oblicze. I nie jest to magiczność rodem z bajek czy słodkich opowieści fantasy. To raczej ciemna, okultystyczna siła, która przyciąga, ale i przeraża. Autorka konsekwentnie buduje świat pełen niejasnych reguł, ukrytych znaków i mocy, którą można związać – dosłownie i metaforycznie. Widać, że dopracowała konstrukcję magicznego systemu, choć momentami miałam wrażenie, że informacje są dawkowane zbyt oszczędnie, przez co czułam się trochę zagubiona. Ale czy właśnie nie o to chodziło? Anna, główna bohaterka, to postać pełna sprzeczności – osierocona, wychowywana przez ciotkę, która wyznaje zasadę, że magia to grzech i trzeba ją zdusić, zanim się rozrośnie. I choć początkowo miałam problem, by w pełni się z nią zżyć, z czasem zaczęłam rozumieć jej lęki i wewnętrzną walkę. Ta książka nie jest jedynie opowieścią o magii – to przede wszystkim historia o dojrzewaniu do siebie, o odkrywaniu własnej tożsamości w świecie, który nie daje prostych odpowiedzi. Jeśli lubisz opowieści z zagadkami, tajemnicami i – muszę to zaznaczyć – naprawdę klimatyczną biblioteką (tak, jest! i nie byle jaka), to „Język magii” może Cię wciągnąć na dobre. Są momenty, które przypominały mi klimat wczesnego Pottera, ale bardziej w tonacji „ciemna komórka pod schodami” niż „czekoladowe żaby i świąteczny bal”. Zdecydowanie nie jest to książka dla młodszych nastolatków. Myślę, że prawdziwą siłę tej historii docenią raczej czytelnicy 18+ – właśnie przez cięższy klimat, podteksty i mocno zarysowane napięcie moralne. Czy są tu niedociągnięcia? Tak. Bywają fragmenty, gdzie wewnętrzne rozterki Anny dominują nad fabułą. Akcja chwilami traci tempo przez nadmiar introspekcji, a relacje między postaciami mogłyby mieć więcej głębi. Z drugiej strony – te przestoje można potraktować jako chwilę oddechu w naprawdę dusznym i intensywnym świecie. Bo uwierz mi – w tej książce atmosfera gęstnieje z każdym rozdziałem. „Język magii” to pierwszy tom, więc wiele wątków dopiero się zawiązuje – dosłownie i w przenośni. Czuć, że autorka ma jeszcze sporo do powiedzenia i że to dopiero początek drogi. Dla mnie to była dobra, klimatyczna rozrywka z potencjałem na coś więcej. Nie jest to lekka opowieść fantasy, jakich wiele. Tu magia nie daje ukojenia – ona testuje granice. Więc jeśli lubisz książki, które zadają pytania, zamiast dawać odpowiedzi, w których magia to nie zabawa, a walka o własne ja – sięgnij po „Język magii”. I daj się wciągnąć w świat, gdzie każde zaklęcie niesie konsekwencje, a prawda bywa bardziej niebezpieczna niż kłamstwo.