Kairos. Katharsis. Tom 3

Tytaniczna praca autora. Świetny pomysł na trylogię, idealne łączenie wielu wątków, czasów, bohaterów, charakterów. Doskonała znajomość realiów danych czasów, ale też historii, mitów. Szkoda, że to już koniec. „Kairos” Macieja Siembiedy to trzecia część greckiej trylogii. Wciąga, fascynuje i nie wypuszcza ze swoich szponów od początku do ostatniej strony. Historia zagmatwana, skomplikowana, jak dzieje Górnego Śląska i ludzi, którzy tam mieszkali i mieszkają. Pokręcone losy, które jeszcze gmatwa wojna i tułaczka po świecie. Co w tamtych czasach znaczyło męstwo, honor, zdrada, zemsta? Nawet członkowie rodzin stawali przeciwko sobie. Czterdzieści lat życia Waltera i Bernarda, a także ludzi, których spotykają na swojej drodze. Od przedwojennego Lwowa, przez wojenną Grecję, do powojennego Bytamia. Nie nastawiajcie się na nic, bo jest to książka nieprzewidywalna. Kryminał, lektura drogi, historyczna, psychologiczna, obyczajowa, miłosna… Jest w niej wszystko, co jest potrzebne, by wciągnąć czytelnika po uszy. Który z bohaterów jest dobry, a który zły, który ma rację, a który nie? Czy ważniejsza jest ich prywatna wojenka, czy może jednak walec historii, który przechodzi przez Europę? I mit o Kairosie, który przychodzi i można wejść na drogę szczęście. Tylko raz i nie można go przegapić. Czy Bernard i Walter zobaczyli Kairosa i złapali go za rękaw? To już musicie przeczytać sami. A najlepiej całą trylogię, choć osobno też spokojnie można. Nie jestem znawczynią prozy tego autora, bo za mało jeszcze przeczytałam, ale lubię Macieja Siembiedę, bo ufam mu. Wiem, że każdy szczegół sprawdza, że się nie pogubię, nie będę miała zafałszowanego obrazu, że nie będą mnie denerwować błędy, pomyłki, przekłamania

Maciej Siembieda jest jednym z tych rodzimych autorów, po których książki sięgam w ciemno, licząc na wielowymiarowe powieści pełne zwrotów akcji, historycznych zawirowań i barwnych postaci. I choć piłka nożna nie należy do moich ulubionych dyscyplin sportowych, to „Kairos”, ostatnią część greckiej trylogii Autora przeczytałam z ogromną przyjemnością. Zagłębiamy się równolegle w historie dwóch kuzynów, Waltera i Bernarda Pyków, których życie dotychczas skupione na piłce nożnej, komplikuje się na skutek podziałów narodowych i politycznych w przedwojennej Europie. Walter, młody i utalentowany piłkarz, zostaje wciągnięty w wir wojennych wydarzeń, które wystawiają na próbę jego moralność i lojalność. Bernard, postawiony po przeciwnej stronie barykady, staje się jego rywalem zarówno w sporcie, jak i w życiu. Wojna, okupacja i zmagania z systemami totalitarnymi prowadzą bohaterów przez odległe fronty, partyzanckie potyczki, obozy pracy i zrujnowane miasta. Autor doskonale oddaje realia tych czasów, a także ukazuje ich wpływ na psychikę bohaterów, którzy nieustannie muszą dokonywać trudnych wyborów. W tle wielkich wydarzeń historycznych rozwijają się osobiste dramaty. Elena, macedońska partyzantka symbolizuje zarówno siłę, jak i tragizm. Jej relacje z bohaterami są naznaczone miłością, lojalnością i zdradą, a jej decyzje mają daleko idące konsekwencje. Walter, którego życie wydaje się pasmem nieustannych ucieczek i zmagań, który wielokrotnie stawał na granicy życia i śmierci, ostatecznie staje się ofiarą własnych decyzji i tragicznej ironii losu. To powieść, która łączy w sobie wątki historyczne, sensacyjne i psychologiczne. Maciej Siembieda wciąga czytelnika w pełną dramatyzmu opowieść o ludziach uwikłanych w tryby historii, pokazując, jak ich decyzje, zarówno dobre, jak i złe, wpływają na ich życie oraz życie innych. To książka o losie, który często bywa okrutny, ale także o ludzkiej sile, która pozwala stawiać mu czoła. Tytułowy "kairos" to odpowiedni moment, czas podjęcia decyzji, która zmienia wszystko. Dla mnie takim momentem było zetknięcie przed laty z twórczością Macieja Siembiedy, która kompletnie odmieniła moje spojrzenie na powieści z historią w tle. Może to właśnie Wasz „kairos”, by również ją poznać?