Kantyczka dla Leibowitza

Kantyczka dla Leibowitza jest jedną z tych książek, na których nowe wydanie czekałem z wielką niecierpliwością. Powieść jest podzielona na trzy części, które rozgrywają się w różnych czasach, odległych od siebie o nawet kilkaset lat. Akcja rozpoczyna się wiele stuleci po wojnie jądrowej, w wyniku której duże obszary ziemi zostały zniszczone, a ocaleni szukają zemsty na wszelkiej maści inżynierach, nauczycielach, naukowcach, czy inżynierach. Ryzykując własnym życiem, mnisi z Albertyńskiego Zakonu Leibowitza, zbierają i kopiują książki, których nikt nie jest w stanie zrozumieć. Do czasu, aż minie wiele stuleci i wiele odkryć zostanie ponownie opisanych. Wiele stuleci po wojnie jądrowej świat wygląda już zgoła inaczej - promieniowanie zniknęło, zostały różne mutacje i choroby, utworzył się nowy porządek świata i mamy papieża w Nowym Rzymie, który pełni całkiem ważną rolę. Cała sytuacja geopolityczna jest opisana dość pokrótce, ale stanowi ona tylko tło do opisywanych wydarzeń. W pierwszej części obserwujemy losy nowicjusza, który odkrywa schron i artefakty po założycielu zakonu, w którym jest, czyli po Leibowitzu. Pierwsza część ma najbardziej spokojne tempo i możemy powoli poznać świat przedstawiony i całą sytuację ludzkości. W drugiej części akcja rozgrywa się niewiele lat później, ale widać coraz większe ożywienie jeżeli chodzi o wynalazki i rozwój nauki. Co się dzieje w trzeciej nie będę zdradzał, ale tutaj mamy największy przeskok czasowy. Miller w swojej książce porusza wiele różnych tematów, niekiedy trudnych i często bez jednoznacznej odpowiedzi. Czy ludzkość zawsze będzie dążyła do zagłady? Czy pomimo upływu lat i doświadczenia, ludzkość niczego się nie nauczyła i popełni te same błędy, co kiedyś? Kantyczka dla Leibowitza to interesująca książka poruszająca problem wojny nuklearnej i tego, jak będzie wyglądał świat po tej katastrofie.

Lubicie powieści osadzone w postapokaliptycznej rzeczywistości? Jeśli tak, mam dla Was coś ekstra. Kantyczka dla Leibowitza - nowość od mojego ulubionego @dom_wydawniczy_rebis – opowiada historię mnichów żyjących na pustyni, którzy są ostatnimi obrońcami dorobku naukowego i kulturowego świata. Książka zawiera trzy opowiadania, które przedstawiają losy zakonu na przestrzeni wieków. Historia świata ewoluuje, odchodzą i przychodzą kolejne pokolenia, jednak jego przedstawiciele wciąż skrupulatnie wykonują swoją pracę, gromadząc i przepisując stare teksty, nawet jeśli te są dla nich niezrozumiałe. Opisany w powieści XXVI wiek, a więc przyszłość, okazuje się mroczny i barbarzyński. Po wojnie nuklearnej ludzie cofnęli się w rozwoju, atakując naukowców i technologów, których obwiniali za zniszczenie świata. Tylko mnisi stoją na straży dorobku dawnych cywilizacji, starając się zachować je dla przyszłych pokoleń. Historia Waltera M. Millera Jr to fenomenalne studium upadku cywilizacji. Autor snuje rozważania egzystencjalne, zahacza o filozofię, ale i religię. Wiele razy nawiązuje do łaciny, wprawnie wplatając jej terminologię w tekst, przez co całość nabiera mistycznego charakteru. Po lekturze czytelnik zostaje z refleksją na temat natury człowieka i jego dążenia do samounicestwienia. Mimo mrocznego charakteru tej opowieści, widać w niej nutę optymizmu. Wśród zacofanych zawsze znajdą się ludzie światli, nie wszystko więc skazane jest na zagładę. Polecam!