Karol III. Biografia króla

„Karol III. Biografia króla” autorstwa Roberta Jobsona to wnikliwy, pełen detali portret mężczyzny, który przez dekady pozostawał w cieniu legendy – swojej matki, Królowej Elżbiety II. ⠀ Jobson, nazwany przez Wall Street Journal „ojcem chrzestnym reportaży królewskich”, nie kreśli laurki, ale uczciwie i ciekawie pokazuje człowieka z krwi i kości – pełnego sprzeczności, zaangażowanego społecznie, ale też niepozbawionego wad. ⠀ Autor porusza m.in. kontrowersyjne tematy: - trudne i głośne małżeństwo z Księżną Dianą, - relację z Camillą, - konflikt z księciem Harrym i Meghan, - oraz to, jak Karol widzi swoją rolę jako nowy monarcha. ⠀ To biografia pełna faktów, ale i emocji – pokazuje, jak wygląda życie pod stałą obserwacją mediów i opinii publicznej, oraz co znaczy być „wiecznym następcą”, który w końcu zostaje królem.

Czy tak naprawdę znamy postać króla Karola III? - chodzi mi oczywiście o tę prawdziwą. Nie przez pryzmat Jego matki, zmarłej królowej Elżbiety II, nie poprzez związek z Dianą, czy też z perspektywy związku z Camillą. Chodzi mi o ten z krwi i kości, jako człowieka, partnera, ojca, następcę tronu i od niedawna panującego króla. Myślę, że niekoniecznie. Jako fanka rodziny królewskiej nie mogłam sobie odmówić przeczytania więc Jego biografii autorstwa Roberta Jobsona, który jest ekspertem w relacjonowaniu spraw rodziny królewskiej. . I tak w książce „Karol III. Biografia króla.” udało mi się co nieco odkryć na temat tego bądź co bądź skrytego (a może to tylko poza?) człowieka. Poznałam Jego dzieciństwo, relacje z rodzicami, które nie zawsze należały do najłatwiejszych, okres dorastania, pierwszych związków i… popchnięcia - inaczej nie można tego nazwać, do małżeństwa z Dianą Spencer. Zapewne resztę faktów z życiorysu Króla wszyscy znamy. Jednak nie wiemy, co tak naprawdę czuł, znamy tylko tę zewnętrzną maskę, która przywdziewaną na potrzeby opinii publicznej. Tego niestety nie odkryjemy w całości dzięki lekturze, jednak książka przedstawia bardziej „ludzki” portret obecnego władcy. Mówi też o Jego dokonaniach dla Korony, które śmiem twierdzić, nie są powszechnie znane - ja nie miałam o nich zielonego pojęcia. . Biografia idealna dla każdego fana rodziny królewskiej, idealnie uzupełnia obraz króla Karola III, nieco ociepla wizerunek, który został nadszarpnięty już lata temu.

(...) Lubicie czytać biografie? Ja bardzo lubię, jest to gatunek po który sięgam dość często. "Karol III. Biografia króla" to jak sam tytuł głosi biografia króla Karola zaprezentowana oczami Roberta Jobsona, zwanego ojcem chrzestnym reportaży królewskich. Autor książki to nie przypadkowa osoba i też postać, którą nam przybliża w swojej książce nie jest mu obca. Tym bardziej sięgnęłam po nią z wielkim zainteresowaniem, mając pewność co do wiedzy autora i dzięki temu, przekazu jaki w niej znajdę. Książę Karol wzbudza od lat wiele kontrowersji, jedni go lubią, inni delikatnie mówiąc, nie darzą zbytnio sympatią. Dlatego też warto przeczytać jego biografię i wyrobić swoje własne zdanie, poznając życie Karola III nie jako zza kulis. Z tej bogatej publikacji królewskiego korespondenta wyłania się przenikliwy obraz człowieka, męża, ojca, dziadka. Człowieka z krwi i kości, który ma swoje poglądy, wady, zalety, który od zawsze żył w cieniu matki. Później jego życie zostało naznaczone skandalem i tak pozostało na długie lata. Książkę czyta się jak dobrą powieść. Poznajemy w niej nie tylko samą postać króla, ale i jego perspektywę na wydarzenia, które znamy z pierwszych stron gazet. Fascynująca biografia, napisana z rozmachem, wnikliwością, momentami szczera do bólu. Polecam wam lekturę tej książki, która rzuca nowe światło na wiele spraw. Dodatkowo znajdziemy w niej sporo zdjęć z życia króla i jego rodziny.

Lubisz podglądać kulisy życia monarchów? A może ciekawi Cię, co naprawdę dzieje się za zamkniętymi drzwiami pałaców, kiedy znikają kamery, a korony trafiają do szkatuł? Jeśli tak – ta książka będzie dla Ciebie jak zaproszenie na herbatkę z samym królem. „Karol III. Biografia króla” Roberta Jobsona to opowieść, która wciąga już od pierwszych stron. Nie jest to jednak kolejna sucha, encyklopedyczna notka o królu, którego wizerunek znamy z banknotów czy doniesień medialnych. To portret człowieka – z krwi i kości – który przez dziesięciolecia czekał na swoją kolej, żyjąc w cieniu nie tylko matki, ale i legendy. Jako osoba, która przeczytała naprawdę wiele książek o rodzinie królewskiej, z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że Karol III wyróżnia się na ich tle. Autor, określany przez Wall Street Journal jako „ojciec chrzestny reportaży królewskich”, zna Karola osobiście – i to się wyczuwa niemal na każdej stronie. Nie ma tu taniej sensacji ani brutalnego demaskowania – jest za to wyważona narracja, pogłębiona analiza i ogromna znajomość tematu. Karol pokazany jest nie tylko jako monarcha, ale jako człowiek, mąż, ojciec, dziadek – z całym bagażem doświadczeń i emocji. Jobson nie pomija tematów trudnych – jest więc o Dianie, Camilli, Harrym i Meghan, o miłości, żalu, samotności i walce o zrozumienie. Ale wszystko to opowiedziane jest z dużą klasą, w stylu, który bardziej przypomina dobrą rozmowę niż kronikę skandali. To, co mnie najbardziej ujęło, to ukazanie Karola jako człowieka dojrzewającego do swojej roli przez lata. Nie był naturalnym przywódcą. Nie miał charyzmy matki, ani wdzięku Diany. Ale miał coś innego – wytrwałość, wartości i ogromną świadomość swojej roli. To portret mężczyzny, który nie urodził się gotowy, ale z czasem stał się królem. Choć znam wiele historii z życia Windsorów, Jobsonowi udało się zaskoczyć mnie kilkoma mniej znanymi faktami – np. tym, jak bardzo Karol zaangażował się w działania proekologiczne już w czasach, kiedy niewielu jeszcze o tym mówiło. Albo jak bardzo zależało mu, by jego synowie nie powielili chłodnego stylu wychowania, który sam znał z dzieciństwa. Książkę czyta się bardzo płynnie – jest lekka, przystępna, a jednocześnie pełna treści. Autor ma świetne wyczucie tempa i stylu. To nie tylko dobry reportaż biograficzny – to również intymna opowieść o dojrzewaniu do odpowiedzialności i uczeniu się siebie w świecie pełnym oczekiwań. Ocena: 8,5/10 – za ogrom wiedzy, świetne pióro i umiejętność pokazania Karola z zupełnie nowej strony. To obowiązkowa pozycja dla każdego, kto – tak jak ja – kocha królewskie kulisy.