Kaszuby. Slow przewodnik

Czy zdarzyło Ci się kiedyś odwiedzić miejsce, które niby znasz od lat, ale dopiero dzięki czyjemuś spojrzeniu odkrywasz je na nowo - wolniej, czulej, z większą uważnością? „Kaszuby. Slow przewodnik” Moniki Gajewskiej-Okonek to nie kolejna mapa z listą atrakcji, które trzeba „odhaczyć”. To opowieść o zachwycie, który rodzi się z ciszy, z rozmowy z lokalnymi gospodarzami, z zapachu dzikich ziół, smaku serów dojrzewających w wiejskich piwnicach i leniwego bujania się w hamaku nad kaszubskim jeziorem. Autorka nie tworzy tej książki zza biurka - wyrusza w drogę, a my podążamy jej śladem. Zaglądamy do agroturystyk, które powstały z marzeń o życiu blisko natury. Odwiedzamy artystów, rzemieślników, pszczelarzy i kucharzy, którzy zostawili za sobą wielkie miasta, by odnaleźć sens w prostocie. Każdy „rozdział” to zapis osobistego spotkania i historia opowiedziana z czułością. W trakcie lektury miałam wrażenie, że siedzę obok autorki na werandzie, pijemy ziołową herbatę, a ona pokazuje mi mapę swojego świata - tego wolniejszego, pachnącego lasem, tętniącego kaszubską gościnnością. Dzięki niej spojrzałam na dobrze znane regiony z zupełnie innej perspektywy. Pojawiła się tęsknota - nie za dalekimi podróżami, ale za spokojem, który można odnaleźć na wyciągnięcie ręki. Książka urzeka także wizualnie - przepiękne zdjęcia (prawdziwe, nie podkręcane filtrami), które zatrzymują chwile, i szata graficzna, która koi. To idealna lektura na lato - niekoniecznie do przeczytania jednym tchem, ale do smakowania rozdział po rozdziale, jak konfitury z kaszubskich truskawek i planowania niesamowitej przygody. Czy warto mieć tę książkę na swojej półce? Tak - zwłaszcza jeśli szukasz inspiracji do spokojnych podróży po Polsce albo potrzebujesz przypomnienia, że życie nie musi pędzić. To piękna, lokalna i prawdziwa opowieść. A przy okazji – kawał dobrej roboty przewodnikowej, która uczy, jak podróżować uważnie i z szacunkiem dla miejsca, które się odwiedza. Ocena: 10/10

Jestem z Kaszub, a dokładnie z Lęborka, więc tym bardziej ucieszyłam się, że trafił w moje ręce ten pięknie wydany przewodnik w klimacie uważności i “slow life”. Moje rodzinne miasto jest tu szczegółowo opisane, miejsca, o których pisze autorka bardzo dobrze znam i wzbudzają w moim sercu sentyment. Jest nasz zamek krzyżacki, Karczma Rycerska, słynne baszty i świetna lokalizacja, mamy jedynie 30 kilometrów do morza! Co dla mnie liczy się w tego typu książkach? Rzeczywiste odwiedziny autorki w opisanych miejscowościach i ich okolicach, a z tego, co ja poznałam na Kaszubach to wszystko się zgadza. Jest tu bardzo bliska mi wieś, Oskowo, w której mieszka moja rodzina(konia trojańskiego widzieliśmy i podziwialiśmy), w zamku w Rzucewie odbyła się nasza ślubna sesja zdjęciowa, wypoczywaliśny nad jeziorem w Chmielnie, a Łeba to mój ulubiony nadmorski kurort, skąd łatwo wybrać się na wydmy, a jak na latarnię morską to pędzimy do miejscowości Stilo, najlepsze widoki gwarantowane! Mimo że rejony znam jak własną kieszeń to wychwyciłam tu kilka perełek i wiem, co muszę nadrobić w przyszłości. Zwiedzać będę spokojniej niż dotychczas, bo do tego też skłania ta książka. Aby zatrzymać się na dłużej i przyjrzeć się niesamowitym miejscom, niekoniecznie tym komercyjnym. Plaża w Lubiatowie jest jedną z moich ulubionych. Jeśli uciekacie przed tłumami, to idealna miejscówka. Nie jest to typowy przewodnik, to piękna opowieść, pamiętnik, która uczciwie namawia do odwiedzenia zakątków Polski, które na zawsze zapadną w pamięć. Podziwiam fantastyczne fotografie, wskazówki dotyczące fenomenalnych miejsc oraz ciekawostki historyczne. Jestem zachwycona i oceniam na 10/10 ⭐️