Heinrich Vogel. Tom 3. Kątnik

Bardzo podoba mi się podejście autora, który wpierw pokazuje potwora, którego znamy z dwóch wcześniejszych tomów, zowie się Misza, a później czytamy pomiędzy obecną akcją świat z jego cielęcych lat. Autor zasugerował, że nasze dzieciństwo ma bezpośredni wpływ na to, jacy stajemy się jako dorośli. Zgadzam się z tym, choć połowicznie, gdyż druga połowa należy do świata w którym przebywa, tudzież towarzystwa. Pomimo tego, że głównymi postaciami są Vogel i policjantka, których łączą krwawe przeszłości, to jednak powiedziałabym, że najgłówniejszy wątek zabiera cały Misza, jednak poznając jego dzieciństwo zauważamy, że im więcej zła w nim przeszedł, tym bardziej twardy się stawał. Można nawet zawiązać więzy rodzinne, gdzie jego matka musiała zostać w zakładzie dla chorych umysłowo. To również mogło zachwiać jego psychikę, gdyż jak wiadomo, w kodach DNA nic nie ginie. Ale czy ja próbuję obronić człowieka, który dopuścił się wielu krzywd na niewinnych osobach? Nie, potrafię jedynie postawić się na jego miejscu. Według mnie nie ma takich rzeczy, które powinny posuwać nas do zbrodni. Wracając do lektury, ktoś wysyła wiadomości o treści, która może skompromitować Vogela, dawnego skazańca. Do słoiczków dla dzieci włożono rtęć i choć ta sprawa wydaje się być nie powiązana z wcześniejszymi, to jednak ktoś zaczyna zauważać tutaj podobieństwa. Rozpoczyna się więc zagrywka, gdzie w sprawy zostają wmieszane wyższe organy ścigania. My znając z tomów wcześniejszych Miszę widzimy, że rozpoczął następną grę, gdzie liczy na swoją wygraną. Do jakich rzeczy się posunie, żeby wygrać? Uwielbiam tą serię! Cokolwiek w tomach wcześniejszych pozostawało niewyjaśnione, to teraz mamy tego sprostowanie. Czyta się ją w ogromnym napięciu, gdyż nigdy nie wiadomo kto z nich uderzy i jaka decyzja pójdzie odgórnie odnośnie tej sprawy. Jestem pewna, że całość została starannie przemyślana jeszcze zanim powstał tom pierwszy. Opowieść szokuje, bo nie takich wieści spodziewaliśmy się o Miszy. Jak widać każdy nawet najmniejszy zatarg zawsze pozostaje w głowach obu osób. Mega dobra, tylko czytajcie ją po kolei:-)

„Czy człowiek rodzi się potworem, czy się nim staje?” Ciekawe, jak wy odpowiecie na to pytanie? Ja po lekturze „Kątnika” Marka Stelara sądzę, że obie odpowiedzi mogą być prawdziwe. Bardzo łatwo stać się złym, wystarczy tylko kroczek, żeby przekroczyć granicę… Szczecin 2023 rok. W jednym ze sklepów spożywczych. Przestępca sam informuje policję, że je tam podłożył. Zaczyna się gra, w którą wciąga Heinricha Vogela Pajączka i Iwonę Banach. Zaczyna się polowanie i nierówny pojedynek. Przestępca rusza śladem swojego życia, zapraszając ich na wycieczkę. Po drodze zostawia trupy… Trzecia część trylogii Marka Stelara („Ptasznik” i „Czarna wdowa”) trzyma w napięciu od pierwszych stron. Zbrodniarz nie ma żadnych zahamowań, żadnych uczuć, żadnych wyrzutów sumienia, a na dodatek dobrze zna tych, którzy go ścigają. Vogel myśli tak, jak on i dlatego udaje mu się podążać za Miszą krok w krok, ale czy uda się go dopaść? Najlepiej te trzy tomy czytać w kolejności, żeby dobrze zrozumieć całą historię, która swój początek bierze jeszcze czasach PRL-u, przemian, specjalnej jednostki do usuwania opozycji i księży. Warto też poznać bohaterów i zrozumieć ich działanie. Akcja dzieje się naprzemiennie w czasach obecnych i w przeszłości. Dzięki temu poznajemy życie i motywacje Miszy. Dowiadujemy się powoli, dlaczego jest zbrodniarzem bez uczuć. Poznajemy bohaterów z każdej strony, zaglądamy za kulisy ich życia prywatnego, poznajemy układy i układziki. Wszystko dzieje się szybko, bo goni ich czas. Presja jest ogromna po obu stronach, bo każdy musi zdążyć coś zrobić. Książka świetnie napisana. Marek Stelar ma znakomity warsztat pisarski. Polecam do czytania całą trylogię.

Z niecierpliwością wyczekiwałam finałowej części cyklu kryminalnego Marka Stelara z Heinrichem Voglem, a moja ciekawość sięgnęła zenitu wraz z zapowiedzianym w "Kątniku" powrotem Miszy, który tak paskudnie nabruździł w życiu głównego bohatera w "Ptaszniku". Przed laty losy Heinricha Vogla i Miszy skrzyżowały się za murami więzienia. Dlaczego jednak ten drugi po wyjściu na wolność nie zostawił Heinricha w spokoju? To pytanie pojawiło się już w mojej głowie w części pierwszej i miałam nadzieję, że "Kątnik" przyniesie na nie wyczerpującą odpowiedź. I rzeczywiście Autor udziela jej na tyle szczegółowo, że to Misza przejmuje scenę, a co więcej, to również on tka skomplikowaną sieć intryg wciągając nie tylko Heinricha, ale i lokalne służby w skomplikowaną grę, w której może być tylko jeden zwycięzca. Naprzemiennie poznajemy kolejne elementy gry zarówno z perspektywy ich planowania przez Miszę, jak i efektów, na które natykają się śledczy. Ale to nie śledztwo budzi największe emocje, ale przede wszystkim trudna i bolesna historia chłopca, Mirka Jaconia, który zmuszony do walki o przetrwanie wtedy, gdy powinien korzystać z beztroski dzieciństwa stopniowo zmienia się w psychopatę z kompleksem Boga. To właśnie z mroków przeszłości wypływają motywacje szaleńca i konsekwencje, z których ciężarem, podobnie jak w poprzednich częściach musimy się mierzyć. Czy przeszłość nigdy nie zostanie za nami? Czy nigdy nie poczujemy się od niej naprawdę wolni? Finałowa część dając odpowiedzi na wiele pytań skłania do zadawania kolejnych. Tych związanych z ludzką naturą i źródłem zła. Tych drążących nieudolność systemu, dającego iluzoryczność równych szans i wolności wyboru. Autor rysując bohaterów wszelkimi odcieniami szarości pokazuje, że nic w życiu nie jest czarne lub białe i nigdy nie wiemy dokąd zaprowadzi nas droga, którą podążamy. Nazwisko Marka Stelara od lat jest dla mnie synonimem wysokiej jakości zarówno pod względem fabularnym, jak i językowym. Wiem, że decydując się na spędzenie czasu z jego książką, otrzymam niesztampowych bohaterów z krwi i kości, wciągającą akcję, która nie epatuje brutalnością i to "coś" nieuchwytnego, co potwierdza jego talent pisarski. "Kątnik" zawiera wszystkie elementy, za które tak bardzo cenię twórczość Autora, dlatego kolejny raz i Was gorąco zachęcam do sięgnięcia po jego książki. W przypadku tej trylogii kryminalnej najlepiej oczywiście w porządku chronologicznym.

„Kątnik” to już trzecia część serii z Heinrich Vogel. Tym razem nasz bohater bada sprawę zatrutej rtęcią żywności dla dzieci. Wkrótce dostaje on również zdeformowany pocisk z krótka wiadomością. Nadawcą tej osobliwej przesyłki jest Misza. Ktoś kogo kiedyś znał Vogel. Rozpoczyna się pościg. Pytanie tylko czy na pewno ścigana jest odpowiednia osoba? Autor po raz kolejny oddał w ręce czytelnika świetnie napisany kryminał. Znalazłam w tej książce wszystko co szukam w tym gatunku. Od niebanalnej zagadki, sporej dawki emocji po intrygi. Nie zabrakło tu również zwrotów akcji, choć nie było ich za wiele. Bardzo lubię poznawać przeszłość bohaterów. Autor tutaj opisał jak doszło do zła. Zaczął od dzieciństwa Miszy. Jego warunki życia, to jak trafił do więzienia i jak stał się funkcjonariuszem SB. Od pierwszego tomu polubiłam postać Heinrich Vogel. Jest to dość oryginalny bohater z sporym bagażem doświadczeń. Na pewno jego przygody dostarczają emocji i to nie małych. Autor posiada lekki styl pisania dzięki czemu przez książkę wręcz płynie się. Tym bardziej, że w końcu otrzymujemy odpowiedzi na zadawane sobie pytanie. Jeśli lubicie dobre kryminały to bardzo polecam zarówno „Kątnika” jak i poprzednie dwie części. Zachęcam by czytać je po kolei. Łatwiej jest wtedy zrobić całość.