Każdego dnia

„Każdego dnia” autorstwa Jagody Wochlik to poruszająca opowieść, która łączy w sobie refleksję nad codziennym życiem, emocjonalną głębię i poszukiwanie szczęścia. Autorka maluje wielowymiarowy obraz ludzkich relacji, pokazując, jak różne oblicza miłości wpływają na bohaterów oraz kształtują ich decyzje i priorytety. W centrum książki znajdują się historie kilku postaci, które pozornie mogą wydawać się zwyczajne, lecz każda z nich kryje w sobie coś wyjątkowego. Siostry, które różnią się od siebie niemal pod każdym względem, muszą nauczyć się komunikować i zrozumieć swoje potrzeby. Mężczyzna, który zaczyna dostrzegać w swojej wymagającej szefowej człowieka, a nie tylko przełożoną, przechodzi subtelną przemianę – od niechęci do szacunku i sympatii. Kobieta, która zawsze musi mieć rację, odkrywa, że czasem warto ustąpić i spojrzeć na świat oczami innych. I wreszcie marzyciel, który w swoich obrazach odkrywa piękno, ale jeszcze większe odnajduje w miłości do kobiety. Jagoda Wochlik posługuje się prostym, ale niezwykle obrazowym językiem, który sprawia, że opowieść jest zarówno przystępna, jak i pełna emocji. „Każdego dnia” to książka, która skłania do refleksji i jednocześnie niesie nadzieję. Jest idealna dla czytelników poszukujących opowieści o zwykłych ludziach zmagających się z emocjami, które każdy z nas zna – miłością, żalem, radością i tęsknotą. To przypomnienie, że w codzienności kryje się magia, a małe gesty i relacje z innymi mogą uczynić nasze życie bogatszym i bardziej wartościowym. Autorka stworzyła książkę, która jest nie tylko zbiorem opowieści o ludzkich losach, ale również przewodnikiem po sztuce doceniania codzienności. „Każdego dnia” to lektura ciepła, inspirująca i mądra – idealna na momenty, gdy chcemy zatrzymać się i pomyśleć o tym, co w życiu naprawdę ważne.

Nie każdy dzień jest dobry , ale w każdym dniu można znaleźć coś dobrego. Bo w miłości nie chodzi o same słowa kocham Cię , to również Zaopiekuję się Tobą , będę dla Ciebie dobry. Weronika Maria Tułodzińska nie zna takich słów jak nie da się czy niemożliwe. Po prostu nie istnieją one w jej słowniku. Kobieta jest młoda, ponieważ niedawno ukończyła trzydzieści lat i wraz z ojcem Tomaszem prowadzi firmę budowlaną odpowiadając za jej finanse. Ku jej zdumieniu ojciec pewnego dnia oświadcza,że coraz poważniej myśli o przejściu na zasłużoną emeryturę. Niestety jego córka nie ma potrzebnej wiedzy technicznej w związku z czym mężczyzna zatrudnia Piotra Bartkowiaka.. Niestety Werka bardzo szybko daje mu odczuć, że nie jest mile widziany , zaś plotki o podłym charakterze pani prezes zdają się potwierdzać. Czy jednak prawdziwe okaże się powiedzenie, Kto się lubi ten się czubi? Kochający ojciec jest również właścicielem galerii sztuki i co roku organizuje konkurs na najlepszy portret swojej jedynej pociechy. Agata Storosz pragnęła zostać weterynarzem, lecz po śmierci ukochanej mamy, Alicji, która odeszła po długiej i ciężkiej chorobie zmieniła zamiar i obecnie jest pielęgniarką w poznańskim hodpicjum. Co łączy ją z rodziną, która wydaje się mieć wszystko? Wojtek jest bankowcem i kiedyś studiował ekonomię z córką znanego dewelopera. Pewnego dnia jego dawna znajoma i najlepsza przyjaciółka Pani prezes , Kasia spotyka go przypadkiem i dochodzi do wniosku, że widzi go w roli swego partnera.. Kłopot w tym, że jego muzą zostaje.. Agata. Czy dziewczyna uwierzy,że jeszcze może być szczęśliwa? Patrząc na okładkę najnowszej powieści Jagody Wochlik czytelnik zapewne pomyśli, że to kolejna z dostępnych na rynku powieści świątecznych, gdzie znajdziemy opis rodziny z mnóstwem tradycji i wzajemną bliskością. Jednak ta powieść i jej fabuła zaskakują. Pełna bólu historia o podziałach, będach i wychodzeniu ze swojej strefy komfortu. O tym ,że człowiek to istota niezwykle złożona i niejednoznaczna. To opowieść o nadziei i wybaczeniu , o drugiej szansie i miłości. Piękna, głęboka, pełna życiowej mądrości i życiowych refleksji. Serdecznie polecam 🩵🤍❄️

Szukacie książki z przekazem na prezent? Tę przeczytacie jednym tchem💗 "Każdego dnia” autorstwa Jagody Wochlik to poruszająca powieść, która wciąga czytelnika w świat emocji, codziennych zmagań i refleksji nad życiem. Książka opowiada historię, w której główni bohaterowie stają w obliczu różnych wyzwań, a ich losy splatają się w nieprzewidywalny sposób. Jednym z największych atutów tej powieści jest umiejętność autorki do tworzenia wiarygodnych i głęboko zarysowanych postaci. Czytelnik ma okazję zobaczyć ich wewnętrzne zmagania, marzenia oraz lęki, co sprawia, że łatwo można się z nimi utożsamić. Wochlik z powodzeniem ukazuje różnorodność ludzkich doświadczeń, co nadaje książce uniwersalny charakter. Styl pisania autorki jest przystępny i płynny, co sprawia, że lektura jest przyjemna i wciągająca. Opisy są żywe, a dialogi naturalne, co sprawia, że czytelnik ma poczucie, jakby uczestniczył w wydarzeniach na żywo. Tematyka książki porusza kwestie związane z miłością, przyjaźnią, stratą oraz poszukiwaniem sensu w codziennym życiu. Wochlik nie boi się stawiać trudnych pytań i zmuszać czytelników do refleksji nad własnym życiem i wyborami. "Każdego dnia” to książka, która z pewnością pozostaje w pamięci na długo po jej zakończeniu. Daje nadzieję i inspiruje do przemyśleń, co czyni ją wartościową lekturą dla każdego, kto pragnie zgłębić ludzką naturę i zrozumieć otaczający go świat. To pozycja, którą zdecydowanie warto przeczytać. Będę czekała na kolejne powieści spod pióra autorki. Polecam! BRUNETTE BOOKS

🩵 „Każdego dnia” to historia osób,którzy brakuje im szczęścia lub zostało im je zabrane.Codzienność doprowadza do trwaniu w rutynie i braku motywacji na zmiany.Jeden moment-jeden obraz wszystko zmienia,a później powstaje zamęt i chęć przywrócenia spokoju w poukładanym życiu. 🩵Historia pokazuje,co w życiu jest ważne,co należy doceniać każdego dnia i jak nie dać się zmienić dla ktoś! Należy również dostrzec drugiego człowieka i nie być samolubnym,bo może doprowadzić to samotności.Mały gest,rozmowa,zrozumienie i po prostu bycie,daje często więcej niż rzeczy materialne. 🩵Opowieść porusza bardzo ważne tematy,które skłaniają do refleksji i zastanowieniu się nad swoim życiem i zachowaniem wobec drugiego człowieka.To także powrót do przeszłości i poznanie prawdy na która niektórzy czekali. 🩵Ciepła,wartościowa życiowa lektura ,która poruszy serce—gorąco polecam

Wciąż nie wierzę jaka to piękna historia! Ile razy się wzruszyłam, ile tu było złości, goryczy, miłości i piękna! Oczywiście klimat świąt przewijał się bardziej w porach roku, spostrzegawczością przemijającej natury, piękna krajobrazu oraz poetyckich dusz. Jednak ten świąteczny czas nadszedł i ogrom radości spadł na obdarowanych prezentami. W świecie z książki wszystko było możliwe, pieniądze albo u kogoś były, albo ktoś ich potrzebował, albo doceniał to, co ma. Spotkaliśmy tutaj dwie osoby, które różne w obyciu były jak kwiat i motyl. Jedna z nich mocna, silna i rozgoryczona wydawała wszystkim polecenia, gdyż jej ojciec był właścicielem firmy. Jednak potrafiła też inteligentnie wkupić się w łaski innych ludzi, co pewien mężczyzna podziwiał z uwagą. Była też druga, z sercem na dłoni i dobrocią wielkości Matki Teresy. Pracowała w hospicjum i smutek ostatnich dni zabierała do domu. W wyniku pewnych wydarzeń, pozwoliła się namalować i to również był akt dobrego uczynku. Ten obraz na zawsze zmienił jej życie, gdyż przez niego poznała mężczyznę, który zawsze był dla niej wielką tajemnicą. Żyła słowami zmarłej matki, która za nią zadecydowała gdy była bardzo mała. Los splótł losy dwóch kobiet zapraszając jedną z nich do rodziny drugiej. W ten sposób przełamał lody nie jednej osobowości. Obie przeszły przemianę, lecz czy na dobre? Czy znalazł się dla nich ktoś, kto pokazał im, że pomiędzy rodzeniem się i umieraniem jest jeszcze czas na życie? Przepiękna historia, czytałam ją jednym tchem! Autorka podkreśliła tutaj wartości rodzinne, wartość drugiego człowieka, sumienie, dawanie drugich szans, oraz że nie ocenia się nikogo w ogóle go nie poznając. Pokazała również, że miłość czasami jest tak nieuchwytna, że czasami albo pojawia się od razu, a innym czasem potrzebuje dojrzeć, by mogła przejść komuś przez usta. Pięknie podkreśliła słowa przynależności do drugiego człowieka oraz dała duży obraz dla słów ,,dziękuję, przepraszam i proszę". Uwielbiam pióro autorki, zawsze czytając czuję się jakbym była obecna w jej baśni, gdzie możliwe są tylko jedne zakończenia:-)