Kiedy wilk wróci do domu

Książka opowiada o Jess, początkującej aktorce, która aktualnie jest kelnerką, i małym chłopcu, którego odnalazła niedaleko swojego domu. Chłopiec uciekał przed ojcem. Niedługo po tym dzieją się niepokojące rzeczy, a życie kobiety nigdy nie będzie takie samo po tym, jak zobaczyła wilkopodobnego stwora przed swoim domem. Potwór polował na chłopca, a Jess przypadkowo stała się jego jedyną obrończynią. Wtedy zaczyna się szaleńczy pościg na śmierć i życie. To horror, który skupia się na polowaniu i ucieczce. Jest to połączenie grozy z elementami fantastyki i sci-fi. Dominują tutaj brutalne i krwawe sceny oraz opisy, które nie pozostawiają na czytelniku suchej nitki. Fabuła jest tak magnetyzująca i wciągająca, że nie można było się od niej oderwać. Jednak nie mogę powiedzieć, że czułam niepokój podczas lektury. Raczej bardziej zaciekawienie niż faktyczny strach. Na dodatek lęk był tutaj motywem przewodnim i autor zobrazował go pod różnymi postaciami oraz poddał pewnej analizie, odnosząc się nawet do własnych doświadczeń i traum, dzięki czemu książka zyskała bogatą warstwę psychologiczną. „Kiedy wilk wróci do domu” to książka niepokojąca przede wszystkim ze względu na fabułę i psychologię niż klimat. Jeśli ktoś woli bardziej mroczne historie, po których strach zasnąć, to może się tutaj lekko rozczarować. Ale jeśli czytelnik woli bardziej zarysowane tło psychologiczne i krwawe opisy, to będzie zadowolony. Ja lubię, gdy jednak mocniej czuć ten dreszczyk niepokoju, dlatego nie jestem do końca zadowolona, ale nie mogę powiedzieć, że jest to zła książka, bo czytanie jej sprawiło mi przyjemność, wciągnęłam się w fabułę i podobała mi się przedstawiona psychologia lęku.

Podeszłam do "Wilka" z myślą, że czeka mnie tu klasyczna historia o wilkołakach. Nat Cassidy powiedział jednak "tu się puknij" i zaserwował coś, co nie miało nic wspólnego z moimi teoriami i przewidywaniami. Autor już w pierwszych rozdziałach nie daje czytelnikowi odetchnąć, a akcja praktycznie nie zwalnia aż do samego końca. Jess, niespełniona aktorka, przypadkiem trafia na przerażonego chłopca uciekającego przed własnym ojcem. Brzmi jak początek koszmaru, a później robi się jeszcze dziwniej i bardziej nieprzewidywalnie. I to właśnie ta nieprzewidywalność jest - moim zdaniem - największą siłą "Wilka". Za każdym razem, gdy wydawało mi się, że mniej więcej wiem, co mnie czeka za rogiem, Cassidy wyciągał kolejnego asa z rękawa. Mimo całego tego h0rr0rowego szaleństwa i licznych scen, które momentami przypominają bardzo dziwny sen, w centrum historii znajdują się emocje. Relacja między Jess, a Dzieciakiem wypada zaskakująco autentycznie, dzięki czemu łatwo zaangażować się w ich losy. No i należy pamiętać, że "Wilk" to nie tylko opowieść o p0tworach - to również (a może przede wszystkim) historia o strachu, traumie i próbie odnalezienia bezpieczeństwa w świecie, który kompletnie zwariował. Gdy kilka miesięcy temu czytałam "Mary" i Pisklęta", zwróciłam uwagę na bardzo przyjemny styl autora. Cassidy pisze dynamicznie, obrazowo i z wyczuwalnym poczuciem humoru. Nawet w najbardziej mrocznych momentach potrafi przemycić odrobinę lekkości, dzięki czemu książka nie przytłacza, mimo że nie brakuje w niej br*talnych scen. "Kiedy wilk wróci do domu" zachwyci miłośników kreatywnych h0rr0rów - takich, które pełne są napięcia i dziwności. To chyba mój ulubiony Cassidy - bawiłam się świetnie!