Klucz do szczęścia

Monika i Paweł od pięciu lat są małżeństwem. Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że ich związek jest szczęśliwy i udany, ale... nie wszystko jest takie kolorowe. Jeszcze przed ślubem para zgodnie stwierdziła, że nie chcą być rodzicami. Jednak po kilku latach największym marzeniem Pawła jest…dziecko. Monika w tej kwestii swojego zdania nie zmieniła, mało tego - dręczona przez przełożoną, męczy się w obecnej pracy i marzy o własnym warsztacie samochodowym. Między parą nie ma porozumienia. Paweł chce jak najprędzej zostać ojcem, a Monika stara się odsunąć w czasie powiększenie rodziny. Ku niezadowoleniu męża, otwiera swój warsztat samochodowy. Na początku nie jest łatwo, bo męskie grono niechętnie chce korzystać z usług kobiety, mimo jej umiejętności i zdobytego doświadczenia w warsztacie należącym do jej ojca. Brak wsparcia ze strony męża dodatkowo ją dobija. Wkrótce zjawia się Kamil, miłość Moniki z młodzieńczych lat. Paweł szaleje z zazdrości i jeszcze bardziej zaczyna uprzykrzać życie swojej ukochanej… Monika tkwi w związku, w którym może i nie ma przemocy fizycznej, ale jest przemoc psychiczna. A ta jest równie szkodliwa. Mąż nie liczy się z jej zdaniem, wszystko musi iść zgodnie z jego planem. To typ zazdrośnika, który najchętniej zamknąłby żonę w domu. I jak to często w relacjach tego typu bywa, Monika stara się usprawiedliwiać zachowanie Pawła. A ten posuwa się coraz dalej. Czy kobieta w końcu przejrzy na oczy? “Klucz do szczęścia” to powieść o marzeniach, relacjach rodzinnych, mobbingu w pracy i trudnych decyzjach. To historia tak życiowa, że z pewnością wydarza się w realnym życiu. Autorka miło mnie zaskoczyła brakiem cukierkowego zakończenia, którego się spodziewałam mniej więcej od połowy książki. To dodało jeszcze większego realizmu tej historii. Lektura z pewnością skłania do refleksji, dlatego z serca ją polecam.

Monika od 5 lat jest szczęśliwa żoną, jednak jej mąż marzy o czym jeszcze. Podjął decyzję, że to odpowiedni moment na powiększenie rodziny. Główną bohaterkę na samą myśl o dziecku oblewa zimny pot. Nigdy nie chciała być matką. Boi się, że nie podołałaby temu wszystkiemu. W pracy szefowa się na niej wyżywa , co skutkuje zwolnieniem się z pracy. Tu Paweł zupełnie nie rozumie zachowania swojej żony. To tylko powoduje zgrzyty w ich związku. Monika postanawia nie siedzieć bezczynnie i otwiera własny warsztat samochodowy, to kolejny powód do kłótni ze strony jej męża. Dodatkowo na horyzoncie pojawia się jej dawna miłości, Kamil. Czy Monika przekona męża by nie mieć dzieci? Czy główna bohaterka odniesie sukces jako mechanik samochodowy? Czy Kamil stanie na drodze Pawła i zawalczy o swoją dawną miłość? Niestety ale z początku książki strasznie ciężko było mi się wciągnąć w tę historia. Główna bohaterka wie czego chce, raczej czego nie chce, nie chce mieć dzieci i już na samym początku informowała o tym swojego najpierw narzeczonego, potem męża, i on również z początku tak uważał. Jednak wiadomo po pięciu latach wszystko może się zmienić, aczkolwiek nie decyduje się o takich sprawach samemu. Ogólnie Paweł jako mąż jest okropnym partnerem. Jest bardzo apodyktyczny, wszystko musi być po jego myśli, on o wszystkim musi decydować. A ogólnie jego zdaniem najlepiej by było, jakby Monika siedziała w domu, nigdzie nie wychodziła i nigdzie nie pracowała. Oczywiście zapatrzona w niego jak w obrazek główna bohaterka nie widzi tego, że on znęca się nad nią psychicznie. Nawet jej przyjaciółka podpowiada jej, jak to wszystko wygląda, jednak ona nawet nie dopuszcza do siebie takich myśli. Czasami aż miałam ochotę potrząsnąć nią by przejrzała na oczy. Autorka w tej książce porusza wiele naprawdę trudnych tematów, zaczynając od znęcania się psychicznego w związku, po macierzyństwo, a raczej to, że nie każda kobieta marzy o tym by zostać matką. Ale też co mi się bardzo podobało, główna bohaterka wykonuje zawód, który jest uznawany za męski. Monika postanawia otworzyć własny warsztat samochodowy, wcześniej pracowała u swojego taty jako mechanik, a ma też szkołę ukończoną w tym kierunku. Oczywiście obawia się tego, czy będzie miała klientów, czy będą oni chcieli oddawać swoje auto do naprawy w ręce kobiety. Jednak postanowiła postawić na swoim i dążyć do spełniania swoich marzeń. W drugiej połowie książki, gdy zaczęło się rozkręcać naprawdę miałam ochotę czytać tę książkę do końca. Byłam bardzo ciekawa, jak to się wszystko dalej potoczy. Co do zakończenia to autorce udało się mnie zaskoczyć, fakt przewidziałam kilka rzeczy, aczkolwiek takiego samego końca, końca to sobie nawet nie wyobrażałam. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i chętnie sięgnę też po następne książki.

„Klucz do szczęścia” to przede wszystkim książka o trudnych i toksycznych relacjach, historia niespełnionej miłości oraz walka o swoje marzenia. Monika to młoda kobieta, która cały czas żyje pod naciskiem swojego apodyktycznego męża. Mąż Moniki – Paweł, wmawia żonie, że wie najlepiej co jest dla niej dobre i powinna go we wszystkim słuchać. Kiedy kobieta żali mu się na swoją szefową, ten twierdzi, że żona jak zwykłe przesadza i nie docenia tego co ma. Monika całe życie chciała być mechanikiem samochodowym, bakcyla zaszczepił jej ojciec. I kiedy nadarza się okazja, żeby spełnić swoje marzenie, zostaje wyśmiana przez męża, który coraz bardziej naciska na powiększenie rodziny. Kiedy dziewczyna otwiera zakłam mechaniczny na horyzoncie pojawia się jej dawna miłość, Kamil. Najnowsza książka Kamili Majewskiej pokazuje, że przemoc domowa nie musi odbywać się przy użyciu pięści. Postać męża Moniki to idealny przykład oprawcy, który znęca się nad żoną psychicznie, bo przecież mówienie bliskiej osobie, że jest głupia, na niczym się nie zna itd. nie jest normalnym zachowaniem. Ta książka pokazuje, że musimy nauczyć się mówić stanowcze nie i nie zmuszać się do czegoś czego nie czujemy. Spełniajmy swoje marzenia i walczmy o prawdziwą miłość.

Historia opisana w książce tak naprawdę dotyczy wielu z nas. Żyjemy z toksycznymi ludźmi, którzy nami manipulują dodatkowo sugerując, że cokolwiek robią, to jest to jedynie ich troska o nas. Znam takich osób bardzo dużo, a wolałabym nie znać nikogo. Nasza postać z książki jest dobrą kobietą, która bardzo szybko straciła wolność pozwalając na to, aby on zagościł w jej życiu na dobre. Po szybkim ślubie zabronił jej wykonywania zawodu, który był jej miłością od dziecka i usadził na pozycji, której w ogóle nie znosi. Podobno to wszystko dla jej dobra. Jej szefowa wciąż pokazuje jej jak niewiele dla niej znaczy, utrudniając pracę jak tylko może. Pracując pod kamerą, wpada niczym tajfun gdy ona chce zwyczajnie odpocząć. Rozmowa z mężem nic nie daje, według niego wciąż powinna mu być za tą pracę wdzięczna. W pewnym jednak momencie kobieta zastanawia się, pod przymusem swojej przyjaciółki i ojca, nad odmianą swojego życia. Musi się jednak pospieszyć, gdyż mąż zaplanował już dla niej potomstwo na które ona w ogóle nie ma ochoty. Jak zakończy się ta historia? Czy ktokolwiek będzie w stanie odmienić jej życie? Od razu wam zaznaczam, że jeśli są takie postacie w książkach, które można znienawidzić, to będzie to tutaj właśnie postać Pawła. I dodam, że osoby, które miały lub mają wciąż do czynienia z takimi ludźmi, bardzo tą książkę przeżyją. Zwróćcie też uwagę na postać Moniki, którą uznacie za naiwną i zwyczajnie nie mądrą. Według niektórych może to być osoba nieprawdziwa i przesadzona. Ale powiem wam, że niewiele osób będąc pod wpływem toksyka zdaje sobie z tego sprawę. Na początku znajomości jest to chodzący ideał, który rozpieszcza nas oferując same przyjemności. Kiedy już usidli swoją zdobycz, delikatnie sugeruje co by było dla niej lepsze na tyle, że ona poddaje się jego ocenie. Kiedy coś nie idzie po jego myśli, potrafi nagle wybuchać obwiniając ją, że to ona go do takiego stanu doprowadza, po czym daje się przeprosić, bo wie, że odtąd zrobi wszystko, by tylko nie doszło do ponownego wybuchu. Żyje dla niego, usługuje mu, daje się wykorzystać, gdyż to on kocha ją najbardziej, to on wie najlepiej czego ona pragnie. Jest przekochany w jej czułych punktach, by ponownie podsuwać jej myśli tam, gdzie chce. I uwierzcie mi, że nieraz trwa to dziesiątkami lat. W książce ich małżeństwo przechodziło obecnie piąty rok. Czy więc cokolwiek się później zmieniło? Według mnie to bardzo mądra i poruszająca opowieść. Każdy powinien ją przeczytać, by choćby wiedzieć jakie zachowanie jest normalne, a kiedy dochodzi do psychicznej przemocy. Bo tak niewielu z nas potrafi o tym mówić...

Czasem najtrudniejsza droga prowadzi do spełnienia marzeń o których nam się nie śniło. Monika i Paweł od pięciu lat są małżeństwem. Nie doczekali się jednak potomka , co kobiecie wbrew pozorom bardzo odpowiada , ponieważ nigdy nie czuła słynnego instynktu macierzyńskiego,a porzucenie przez matkę w wieku zaledwie trzech lat odbiło się na jej psychice. Niestety coraz większy nacisk męża na kwestię powiększania rodziny zbiegły się w czasie z mobbingiem, którego Monika doświadcza ze strony przełożonej. Znienawidzona księgarnia i brak wsparcia ze strony ukochanego powodują, że młoda mężatka szuka pocieszenia w ramionach ojca , który na skutek zbiegu okoliczności chwilowo mieszka z nią i Pawłem. To starszy pan radzi córce, by zrezygnowała z zajęcia, którego nie lubi i wróciła do swojej młodzieńczej pasji , którą było naprawianie samochodów. Mimo początkowego oporu w głowie dziewczyny rodzi się plan otwarcia własnego biznesu i choć nie brakuje klientów o stereotypowych poglądach Monia nie zamierza się poddać.. Gdy jednak w mieście pojawia się jej były chłopak-Kamil- nic już nie będzie takie jak dawniej. Czy bohaterka zdecyduje się postawić na siebie wbrew oczekiwaniom męża i jego bliskich? Do czego posunie się Paweł by osiągnąć swój cel? Współpraca przy tym tytule była dla mnie przemiłą niespodzianką od wydawnictwa Filia i z tego miejsca chcę bardzo podziękować za zaufanie 🩷 Patrząc na okładkę powieści Kamili Majewskiej można odnieść wrażenie, że będzie to lekki romans, który można przeczytać w jeden dzień. Okazało się, że wątek miłosny oczywiście jest częścią fabuły, a relacje bohaterki z dwoma najważniejszymi w jej życiu mężczyznami są bardzo wyraziste i głębokie to lektura otwiera oczy na poważne problemy z którymi zmagają się tysiące kobiet w Polsce i na świecie takie jak przemoc psychiczna i ekonomiczna, szantaż emocjonalny i mobbing. W kolejnych rozdziałach pojawiają się również wątki drugiej szansy i bolesnej przeszłości. Było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, lecz z pewnością nie ostatnie. Jej pióro jest lekkie a "Klucz" czyta się jednym tchem. Całość jest napisana z ogromną dawką wrażliwości i empatii ,opowiada o toksycznych relacjach i trudnych wyborach, ale przede wszystkim niesie nadzieję na to,że zawsze możemy odmienić swój los , jeśli tylko posłuchamy głosu serca. Polecam każdej czytelniczce 🩷