Kobieta w burzy

Miałam sporą przerwę w czytaniu książek autorki, dlatego tak miło mi się zrobiło, kiedy ponownie mogłam poczuć w jak inteligentnym stylu są napisane. Miałam wrażenie, że oprócz tajemnic, które każdy tu skrywał, ilekroć ze sobą rozmawiano, to toczono grę psychologiczną pod tytułem, kto pierwszy się złamie. Bowiem każdy potrafi utrzymywać tajemnicy, jednak do pewnego stopnia, gdzie w grę wchodziło zagrożenie życia. Napięcie było tu obecne od samego początku, gdzie czas mija na zwyczajnych sprawach prywatnych, które przerywane były na potrzeby interesujących wydarzeń. Niestety niezbyt przyjemnych, gdyż nie każdy będzie tu miał czyste intencje. Trzy kobiety były tu ukazane od strony silnej przyjaźni, ale i toksycznych związków, które niszczyły je dzień po dniu. Zanim jednak do nich doszliśmy, pisarka zwróciła uwagę na to, że nikt z nas nie powinien pozwolić siebie krzywdzić. Jeśli jednak już trwamy w miejscu, które osacza nas każdego dnia zabierając wszystkie pozytywne emocje, to mamy wybór, by udać się do terapeuty po pomoc. Próbowała nas też przekonać do tego, że zanim zgodzimy się na rzeczy na które mamy, bądź nie mamy ochoty, to wpierw powinniśmy je przemyśleć, gdyż zbyt pochopne postępowanie może bardzo odmienić nasze życie w stronę, w którą normalnie nikt z nas by się nie udał. Pani Dorota pokazała nam, że bez względu na status społeczny, każdego z nas mogą czekać w życiu pewne wyzwania. Nie są one jednak po to, żeby nas dobić, tylko pokazać, że to właśnie tutaj powinniśmy coś zmienić. Toksyczni ludzie otaczają najbardziej słabe psychicznie osoby, ale potrafią odejść, jeśli pokażemy im, że również jesteśmy twarde, że mamy prawo mieć swoje zdanie. Uważam, że piękniej nie dało się jej napisać. Co kilka stron historia ma dla nas sporo przesłań, które pokazują nam problemy, których być może nie potrafimy zauważyć. Zwykłe rzeczy opisuje tak miło i pięknie, jakby chciała zapewnić nas, że świat jest wspaniały, tylko sami musimy go sobie poukładać. Ewentualnie z pomocą ludzi, którzy takiej pomocy udzielają. Bardzo płynnie się ją czyta, a wciąga niczym czekoladki z niespodzianką:-) Bardzo ją polecam:-)

Saga nadmorska opowiada historie trzech kobiet, które wiele różni, ale łączy silna nić przyjaźni i kobiecej solidarności dająca im nawzajem siłę w momencie, gdy tego najbardziej potrzebują. Dorota Milli wprowadza nas w świat toksycznych związków, trudnych relacji i zaburzeń niszczących stopniowo psychikę i dewastujących niepostrzeżenie poczucie własnej wartości. Na przykładzie doświadczeń przyjaciółek tłumaczy mechanizmy, jakie kierują osobami toksycznymi i ich ofiarami. Pokazuje też ścieżki, które mogą wyprowadzić nas z deszczu i burzy z powrotem w słońce pozwalając znów cieszyć się życiem. Brzmi trochę jak z poradnika psychoterapeutki? Bo jedna z bohaterek właśnie nią jest. Nie obawiajcie się jednak, bo to pięknie napisana, życiowa, ale pełna optymizmu powieść, w której każda z nas odnajdzie jeśli nie cząstkę siebie, lub podobieństwo do własnych doświadczeń, to wzruszającą i wartościową rozrywkę. Może dzięki niej uda nam się rozpoznać narcyza jeśli stanie na naszej drodze? A może zastanowimy się nad tym czego my chcemy zamiast skupiać się jedynie na zaspokajaniu potrzeb i oczekiwań innych? Każdy z nas potrzebuje czasem dystansu i spojrzenia z boku, bo w codziennej gonitwie i przyzwyczajeniu możemy stopniowo zatracać własne marzenia zakładając, że nic dobrego na nas już w życiu nie czeka. A czasem wystarczy otworzyć się na zmianę i przestać zadręczać przeszłością. "Przeszłość już się wydarzyła, niczego w niej nie zmienisz." Aletta, Julia i Eryka pokazują, że mimo trudnych doświadczeń z wzajemnym wsparciem potrafią odnaleźć siłę, by pójść naprzód. A w tej części wiele dzieje się w życiu osobistym i zawodowym kobiet. Przyjdzie im się zmierzyć z wieloma wyzwaniami, skonfrontować z własnymi lękami, ale i nieźle zaszaleć. Ciekawa jestem dalszych losów przyjaciółek i chętnie podążę za nimi na kołobrzeskie plaże wraz z trzecią częścią cyklu „Kobieta w słońcu”.

"Kobieta w burzy" to moje ponowne spotkanie z Alettą, która powadzi gabinet psychoterapeutyczny w Kołobrzegu. Poznajemy sekrety jej pacjentek. Bohaterki powieści zaprzyjaźniają się ze sobą, wspierają się i mogą liczyć na siebie. To piękna historia o przyjaźni i kobiecej sile. Znajdziecie tutaj mądre wartości. Autorka tą historią pokazuje czytelnikom, że zawsze trzeba mieć nadzieję na lepsze jutro i warto zawalczyć o swoje szczęście. Bohaterki powieści jak każda kobieta z nas mają swoje problemy, podejmują trudne decyzje, walczą z demonami przeszłości. Autorka lekkim piórem przemawia do kobiet, motywuje i inspiruje do zmian życiowych. Pozostawia czytelnika z przemyśleniami. Jeśli lubicie pracować nad sobą, zmiany w życiu i szum nadmorskich fal to koniecznie przeczytajcie tę książkę. Wciągająca i emocjonalna lektura nie pozwoli Wam odłożyć jej ani przez chwilę. Czuję taki niedosyt, że z niecierpliwością czekam na trzeci tom. Jestem usatysfakcjonowana treścią i zachwycona pięknymi okładkami tej serii. Zdecydowanie polecam i zachęcam Was do poznania całej sagi nadmorskiej. BRUNETTE BOOKS

"Usłyszała gdzieś, że życie samo w sobie nie prezentuje sensu, najważniejsze jest samemu go znaleźć. Watością jest po prostu żyć." •• "Jej problem polegał na tym, że za mało kochała siebie, teraz to rozumiała i postanowiła to zmienić." ▪︎▪︎ Kolejne spotkanie z Alettą, Eryką i Julią, trzema kobietami, które niestrudzenie mierzą się z życiem. Nie zawsze będzie łatwo, ale pomimo burzliwych chwil i dzięki ciężkiej pracy nad sobą, los przyniesie im wiele niespodzianek. "Saga nadmorska" to moje tzw. "comfort read". Osadzona w malowniczym Kołobrzegu, wśród zmieniających sie pór roku seria, urzekła mnie od pierwszego tomu. Nie jest to wielka literatura, to kameralna opowieść, która ma w sobie dużo ciepła i życiowej mądrości. Wzbudza wewnętrzny spokój i daje poczucie, że wszytko, prędzej czy później się ułoży. Z mojej strony zdecydowane polecanko🌩

„Kobieta w burzy” to druga część z serii „Saga nadmorska”. Autorka przenosi nas do Kołobrzegu, gdzie podczas deszczu i budzącej się do życia przyrody poznamy dalszą historię trzech kobiet. Psychoterapeutka Aletta Różańska osiągnęła pewną stabilizację, jednak cały czas boi się o utratę spadku po swoim mentorze. Życie Julii po związku z manipulatorem powoli się normuje, ale przed kobietą jeszcze długa droga do zrozumienia, że jej poprzedni związek nie rozpadł się z jej powodu. Eryka kiedyś robiła wszystko dla swojej rodziny. Pranie, sprzątanie, gotowanie, a gdzie w tym wszystkim miejsce dla niej? Po odejściu z domu układa swojej życie na nowo. Walczy o dobre relacje z synami i byłym mężem. Czy uda im się poukładać swoje sprawy bez kłótni i pretensji? Książka porusza bardzo ważne tematy, takie jak depresja, związek z osobą narcystyczną, manipulacja. Nie bójmy się szukać pomocy u psychoterapeuty. Czasami rozmowa to wszystko czego potrzebujemy. Z niecierpliwością czekam na tom trzeci. Polecam