Kobiety Peterssenów

Już sam wstęp, mówiący o tym, że ta historia wydarzyła się naprawdę, choć pod wiadomym względem zmienione zostały miejsce i tożsamość bohaterów, niesamowicie rozbudziła moją ciekawość. W lekkim stylu, pierwszoosobowej narracji poznajemy Julitę Kordecką jako młodą kobietę, stojącą na progu kariery zawodowej, w której już zdobywa pierwsze sukcesy. Skupiona na pracy w pewnym momencie wpuszcza do swojego serca mężczyznę i pozwala ponieść emocjom. To co mi się podoba to autentyczność bohaterów, nie są przerysowani, zbyt idealni - są po prostu ludzcy, ze swoimi wadami, popełnianymi błędami. Ponieważ książka napisana jest z perspektywy osoby, która opowiada już przeżyte chwile, widzimy wraz z nią momenty, które mogły wzbudzić nieufność, obudzić wątpliwości, pobudzić instynkt do zachowania ostrożności, ale, jak to mowią, mądry Polak po szkodzie, a i czy taka właśnie nie bywa miłość? Ślepa? Czy zauroczenie nie zakrywa nam czasem oczu? Czy bezgraniczne zaufanie, które pokładamy w ukochanej osobie, nie pcha czasem w toksyczne relacje? Gdyby tak nie było z pewnością wielu uniknęłoby dramatów i tragedii. To zaufanie i tu zwiodło Julitę do pułapki i to dosłownie, wręcz do piekła. A wszystko opowiedziane emocjami, w których odczuwamy naiwność głównej bohaterki, ból i cierpienie jakie zgotował jej Jens, próbę ratunku i wyrwania się z tego koszmaru. "Kobiety Peterssenów" Iwony Żytkowiak to niezwykle trzymająca w napięciu powieść, można powiedzieć obyczajowa, choć dostrzegam w niej elementy thrilleru psychologicznego. Książka, od której ciężko się oderwać - przeczytałam ją w ciągu jednego dnia. Musiałam wiedzieć co będzie dalej. Jedyne czego mi zabrakło to nieco dłuższego zakończenia wyjaśniającego co się stało dalej z bohaterami, z którymi się zżyłam i czułam potrzebę wiedzieć jak uporali się po takim dramacie, jakie zgotował im los. To historia tak prawdziwa, autentyczna! Bardzo polecam Waszej uwadze!

„W zasadzie nie myślałam o niczym, a już w najmniejszym stopniu nie byłam zafrapowana facetem, który zjawił się znikąd i po prostu uraczył mnie komplementami. Chciało mi się kawy.” . Ale stało się zupełnie inaczej… Julita Kordecka poznała Jensa Widera Peterssena. Pod wpływem początkowo jedynie pożądania, które przeszło w zauroczenie i zakochanie, przepadła. I to dosłownie! Uczucie tak ją otumaniło, przesłoniło jej logiczne myślenie do tego stopnia, że nie umiała odczytać sygnałów. Sygnałów, które ewidentnie wskazywały na to, z jakim mężczyzną ma do czynienia… Bowiem Jens okazał się być psychopatycznym przemocowcem… . Czy udało się jej wyjść „cało” z tego związku? Jak potoczyły się losy tej stłamszonej kobiety? . Dowiedzieć się tego możecie z lektury „Kobiety Peterssenów” autorstwa Iwony Żytkowiak. . To powieść mocna, odzierająca z godności, pokazująca wszelkie rodzaje przemocy: od psychicznej, po fizyczną. O tyle ciekawsza, bo napisana na podstawie prawdziwych wydarzeń - dramatu prawdziwej kobiety, zniewolonej przez przemocowego męża, próbującej walczyć o siebie i… dziecko. Tak, w tej historii znalazło się także niewinne dziecko! . Napisana w narracji pierwszoosobowej - gdzie poznajemy tę opowieść z perspektywy samej Julity. Od początku jest ciekawie, napięcie budowane jest stopniowo. Nie ma ochoty się odkładać tej książki na później, od razu chce się poznać zakończenie tej historii. Dowiedzieć, czy bohaterce udało się wyzwolić spod jarzma tyrana. . Jedynym minusem jest dla mnie jedynie zakończenie - nie chciałabym tutaj za wiele zdradzać, jednak uważam, że na tle całej historii jest dosyć lakoniczne - spodziewałam się nieco więcej. Jednak nie wpływa ono na moją ogólną ocenę, podejrzewam, że Autorka chciała się skupić na przeżyciach, które towarzyszyły głównej bohaterce - całą gamę emocji oddała bowiem tu mistrzowsko.