Barbarzyńcy z Lodowej Planety. Tom 3. Kochanek barbarzyńca

Za mną trzeci tom serii o barbarzyńcach z lodowej planety. Tym razem bohaterami są Kira i Aehako. To jedna z tych par, które nie sposób polubić. Muszę także przyznać, że książka póki co jest najlepsza jeśli chodzi o fabułę. Kira była porwana jako pierwsza z nadprogramowych kobiet. Nie dość, że przeżyła chwile grozy budząc się w obcym miejscu to jeszcze zobaczyła dziwne stwory, które wbrew jej woli wszczepiają jej "tłumacza". Kiedy udaje im się przeżyć awaryjne lądowanie, zbiec porywaczom i trafiają do plemienia niebieskich barbarzyńców ma nadzieje, że jej życie się ułoży. Jednak konsekwencja posiadania tłumacza jest to, że wszystko słyszy ze zdwojona siła. To powoduje u niej frustracje i bezsenność. Wszystko sięzmieni gdy Kira usłyszała, że ich porywacze wracają. Opracowuje plan ratowania przyjaciółek i błękitnookich sprzymierzeńców. Czy jej plan się powiedzie? Jaka role w nim odegra Aehasko, który stał się jej kochankiem? Aehasko to młody mężczyzna z niebieskiego plemienia. Od początku upatrzył sobie Kirę na swoją partnerkę i żałuje, że nie połączył ich rezonans Khui. Jednak uczucie, jakim ją darzy jest silniejsze. Kiedy Kira chce wybrać się na macierzysty statek, który oni nazywają jaskinią przodków Aehasko towarzyszy jej wraz z dwójką innych członków ekipy. Podczas wyprawy on i Kira staja się partnerami z wyboru. Jednak wyprawa nie poszła po ich myśli. Tracą Harlow, która zaginęła a Aehasko i jego kolega zostają ranni. Wszystko się zmienia gdy on i Kira trafiają do południowej jaskimi wraz z częścią plemienia. To tu jego khui rezonuje wraz z khui Kiry. Historia jest zupełnie inna niż dwie poprzednie. Mamy tu mniej scenek erotycznych, choć są nadal gorące i powinny zadowolić fanów tego typu scenek. Poznajemy bardziej historie plemienia, ich życie w jaskiniach. Dodatkowym plusem jest to, że mamy tu coś więcej niż historie romansu między Ziemianka a niebieskim kosmitą. Powrót kosmitów, walka o własne życie i życie innych, którzy stali się dla Kiry rodziną. Jednocześnie poznajemy jej skrywana tajemnicę, która nosi w sobie. Boi się, żę gdy prawda wyjdzie a jaw straci Aehasko. Fabuła nie skupia się tylko na scenkach erotycznych zwanych rezonowaniem, połączeniem nie tylko ciał ale i wspólną pieśnią khui, które kończy się poczęciem potomka zwanego pędrakiem. Akcja jest bardziej dynamiczna, mniej przewidywalna i zawiera wątek zaginięcia Harlow. Muszę przyznać, że to wprowadza zupełnie inny obrót sprawy. Kim jest tajemniczy trójpalczasty stwór, który obserwował wyprawę Kiry i Aehasko? Czy to on stoi za zaginięciem Harlow? Jakie jeszcze autorka przed nami odkryje sekrety? Kto będzie bohaterem kolejnej części o lodowych barbarzyńcach? Ja jestem ciekawa i szkoda, że póki co ukazało się dopiero 3 tomy. Ciekaw jestem czy wyjdzie następny w polskiej wersji? Ta seria jest specyficzna i muszę przyznać, że mnie kupiła. Uwielbiam fantastykę, ale ona ma to do siebie, że trzeba ja czuc bo nie do każdego trafi. Osobiście miło spędziłam czas z bohaterami Lodowej planety i ciężko mi się z nimi rozstać. Polecam

Gatunek romantasy jest dla mnie nowością. Zaciekawiona sięgnęłam po Kochanka Barbarzyńcę, jednak na początku musiałam odłożyć lekturę, bo nie potrafiłam w nią wczuć się. To nie dlatego, że nie była ciekawa, lecz z braku kontekstu. Postanowiłam więc poznać serię od pierwszego tomu, co okazało się być świetną decyzją. Historia porwanych dziewczyn przez kosmitów i ich gorące romanse na lodowej planecie to coś naprawdę odjechanego i fascynującego. W trzecim tomie "Barbarzyńców z Lodowej Planety", autorka Ruby Dixon przenosi czytelnika na błękitne pustkowie, gdzie dwanaście kobiet z Ziemi znalazło się w objęciach obcych, ale gorących kosmitów. Fokus kieruje się na Kyrze i Aehako, niebieskim mężczyźnie, gdzie jej skrywane tajemnice mogą zaważyć na losach całego niebieskiego plemienia. Gdy Aehako zauważa Kirę, rozpoczyna się gorący romans, któremu nie tylko lodowa sceneria, ale także niebezpieczeństwa obcego świata stawiają opór. Kira, obawiając się, że jej prawda zniszczy szansę na szczęście, podejmuje ryzykowne kroki. Czy ich miłość przetrwa tajemnice i niebezpieczeństwa, czy też los przesądzi o ich przyszłości? "Kochanek Barbarzyńca" to pełna napięcia opowieść o pokonywaniu przeszkód i odnajdywaniu szczęścia w najbardziej nieprawdopodobnych miejscach. Każdy, kto sięgnie po tę serię, będzie porwany przez emocje, przygodę i magię romantasów, która powiedzie go przez lodowate obszary kosmicznej miłości. Dla mnie to było zupełnie nowe doświadczenie z gatunkiem literackim. Ruby Dixon zaskoczyła mnie lekkością pióra. To gorący romans napisany z dbałością o smak, pikantnymi scenami i zaskakującymi zwrotami akcji. Przygoda na odległej planecie może być równie ekscytująca co tradycyjny romans. Jednak romantasy z pewnością wymagają otwartego umysłu. Zaczynając tę serię, nie spodziewałam się, że tak dobrze będę się przy niej bawić. Będę czekać z niecierpliwością na kolejny tom z serii. Polecam!

Kira wraz z innymi ziemiankami zostaje porwana przez kosmitów. Udaje im się uciec od swoich oprawców i znajdują Schronienie wśród plemienia niebieskich barbarzyńców. To właśnie tu odnajdują spokój, a nawet i więcej… Jednak Kira stara, trzymać się z daleka od mieszkańców. Dziewczyna wie z bagażem, jakim jest obarczona, nie dane jest jej znaleźć miłość i spokój wśród plemienia. Jednak czy na pewno? Aehako, gdy tylko zobaczył Kire, postanowił zrobić wszystko, aby dziewczyna zwróciła na niego uwagę. “Natychmiast postanawiam, że będę robił z siebie głupka, żeby tylko ją rozśmieszyć. Zrobię dla niej wszystko.” Tylko czy znajomość z Kirą nie przyniesie mu samych zmartwień? Jakie tajemnice skrywa dziewczyna? “Kochanek Barbarzyńca” romans dla fanów słodko pikantnych książek z bujną wyobraźnią. Kira i Aehako byli wręcz słodcy, czasami aż za 🫣 nie brakowało pikantnych scen i zwrotów akcji. Chociaż chwilami książka mi się dłużyła, to spędziłam z nią kilka przyjemnych dni. Sięgnęłam po nią, bo skusiła mnie okładka i recenzje, które widziałam na kilku bookstagramowych kontach. Pióro autorki było dla mnie nowością i chyba dzięki lekkości, z jaką pisze, udało mi się przeczytać tę książkę tak szybko. Myślę, że znajdą się osoby, którym absurdalność tej książki może przeszkadzać. Ja spędziłam z nią fajny czas i mogę Wam polecić jako coś lekkiego do poczytania lub odskocznię od codzienności.