Kolaborantka

Stefania pochodzi z dobrego domu, pewnego dnia ucieka z domu by poznać swoją biologiczną matkę. Niestety to spotkanie nie przebiega pomyślnie, zostaje okradziona i nie ma nawet jak wrócić do domu. Z opresji ratuje ją przystojny dżentelmen o imieniu Adam. Postanawia ją nakarmić i dać dach nad głową na jedną noc, a następnie pożycza pieniądze na bilet by mogła spokojnie wrócić do domu. To przypadkowe spotkanie na długo zostanie w ich pamięci. Po latach ich drogi znów się krzyżują, ona jest już Stellą von Ulfeldt- żoną austriackiego hrabiego i nazisty, on natomiast jest cenionym etnologiem. Tym razem ich spotkanie jest bardziej owocne, aczkolwiek los znów płata im figla i ponownie ich rozdziela. Chwilę przed wybuchem wojny główna bohaterka wraca do Krakowa. Podczas okupacji przejmuje kawiarnię po zaprzyjaźnionych Żydach. Kobieta żyjąc w dobrych relacjach z Niemcami postanawia pomagać ludziom z getta. A na jej drodze znów pojawia się Adam. Czy Stella uratuje wiele żydowskich istnień? Jaką cenę będzie musiała płacić za udzielanie pomocy? W jakim celu Adam znów stanie na drodze kobiety? Nie będę ukrywać, że książki autorki uwielbiam i zawsze sięgam po nie bez zastanowienia. Wiem, że się nie zawiodę. Ta historia przedstawia dwa światy, pierwszy z nich to ten przed wojną, gdzie główna bohaterka żyła w luksusie u boku męża hrabiego, aczkolwiek ich małżeństwo było z rozsądku, a nie z miłości, a może bardziej by uciec od okropnego ojca. A drugi świat to gdy Stella po śmierci męża wraca do Krakowa, tam mimo iż wygląda jak dama to nie boi się pracy i zatrudnia się w pewnej kawiarni. Kobieta udowodniła, że nie boi się pracy. Jedyne czego się bała to tego jaką cenę będzie musiała ponieść za pomaganie Żydom. Autorka po raz kolejny pokazuje czytelnikom jak okrutne były czasy II Wojny Światowej. Mimo wrogości nazistów każdy chciał żyć normalnie, każdy miał marzenia, każdy chciał zaznać miłości, tej jedynej i wyjątkowej. Barbara Wysoczańska nie oferuje prostych rozwiązań, bohaterowie równie dobrze mogliby się zaszyć w piwnicy i starać się to jakoś przeczekać. Jednak to zapewne nie zaciekawiło by czytelnika. W tej powieści mamy wachlarz emocji które możemy przeżywać z głównymi postaciami. To ile Stella musiała znieść chcąc ratować osoby, na których jej zależy, nie mieści mi się w głowie. Co do zakończenia nie będę ukrywać, że złamało mi serce. Aczkolwiek II Wojna Światowa wielu ludziom mimo ogromnej nadziei bez skrupułów tą nadzieję odebrała. Książka jest dosyć obszerna, jednak jak się w nią wciągnęłam to nie mogłam się od niej oderwać. Czytałam w każdej wolnej chwili, bo byłam szalenie ciekawa dalszych losów Stelli. Jeśli lubicie takie powieści z czasów wojennych, to wam gorąco polecam. Ja już nie mogę się doczekać kolejnych książek autorki.

Stefania- Zagubiona panna z dobrego domu i Adam -doktor etnologii, zajmuje się badaniami kultury germańskiej, to oni są głównymi bohaterami tej historii. Ich przypadkowe spotkanie łączy ich nierozerwalną nicią ... Spotykają się po latach ... Stefania należy już do innego świata. Jest żoną hrabiego Alfreda von Ulfeldta i mieszka w Wiedniu . A Adam konsekwentnie obala nazistowskie teorie...z ktorymi nie zgadza się I podważa je na każdym kroku... Miał nadzieję, że wywoła zwątpienie wśród nazistów...Czy tak się stanie ? W powietrzu wisi wojna I strach który towarzyszy nie tylko Polakom ale także społeczności Żydowskiej. Wybucha wojna I wszystko się zmienia ... Stefania wraca do Krakowa, tam poznaje rodzinę ,która prowadzi kawiarnię "Biała Róża". Stefania by zatrzymać kawiarnię przyjaciół, podpisuje w desperacji wolklistę. Nienawidzi Niemców ale by kontynuować dzieło żydowskich przyjaciół Elwiry i Jakuba , zrobi wszystko by wyrwać ich z rąk nieprzyjaciela .... "Naziści niszczą nasze symbole narodowe ,depczą naszą historie i kulturę. Pozbawiają nas praw i swobód. Unicestwianie polskości trwa każdego dnia pod płaszczykiem tworzenia nowego lepszego świata." Spokojna codzienność zmienia się w przerażenie i lęk . Ludność żydowska zostaje wysiedlona i zamknięta w getcie. Z dnia na dzień zaczęli być brutalnie szykanowani i poniżani. "Mieli nagle pozostawić swoje domy ,zakłady pracy,wszystko to co składało się na ich życie, i odejść. Niemcy rozkręcili spiralę nienawiści, wobec ludności żydowskiej. Upadlanie ludzi ,traktowanie ich jak zarazę,ośmieszanie i pozbawianie ich środków do życia " -obrali sobie za priorytet .Segregacja stała się smutną rzeczywistością.... Jak potoczą się losy głównych bohaterów tej książki? Czy los będzie im sprzyjał ? Czy wojna nie zniszczy w nich wiary i nadziei na zwycięstwo? Jaką rolę odegrają w czasie wojny ? Antoni Dunajewski opowiada swą historie niespiesznie Ewie Jaczyńskiej ,doktorantce wydziału historii. Chce podzielić się z kimś swoją historią którą przez 60 lat ukrywał na dnie serca.... Chciał by ludzkość usłyszała prawdę i dowiedziała się ile istnień ludzkich zostało uratowanych ze szponów nazistów..... "....czas zawsze jest naszym wrogiem. Nie potrafimy go zatrzymać, nie potrafimy też spożytkować go właściwie a później przychodzi kres i pozostaje w nas jedynie żal, że mogliśmy tyle zrobić, tyle powiedzieć i tyle zobaczyć, ale brakowało nam czasu ...." Ta historia skłania do refleksji, kłuje jak drzazga ,myśli błądzą, wywołuje bezradność i pokazuje strach ale i odwagę mimo wszystko. Daje nadzieję że kiedyś to się skończy i jeszcze będzie pięknie. Barbara Wysoczańska napisała kolejną wartościową powieść która zapada głęboko w serce. Pokazuje prawdziwe oblicze wojny, ludzi, ich codzienność i siłę by pokonać głód, ból I przeć do przodu pomimo wszystko, by żyć . Poruszająca powieść polecam całym sercem 💔

"Kolaborantka" Barbary Wysoczańskiej to nie tylko powieść historyczna, ale głęboka eksploracja moralnych granic, miłości i przetrwania w czasach okupacji. Autorka znana z wyjątkowego pióra i umiejętności portretowania złożonych postaci, tworzy historię, która wżera się w czytelnika na długo po przewróceniu ostatniej strony. Stefania (Stella) to zagubiona panna z dobrego domu, która wskutek życiowych zawirowań staje się żoną austriackiego arystokraty i nazisty von Ulfeldta. Adam to idealistyczny etnolog, który ratuje ją z opresji w młodości, by po latach spotkać ją ponownie jako uznany naukowiec. Ich romans, zapoczątkowany przed wojną, staje się aktem buntu przeciwko nieludzkiej rzeczywistości okupowanego Krakowa. Gdy Stella przejmuje kawiarnię po żydowskiej rodzinie i podpisuje volkslistę, a Adam włącza się w ruch oporu, ich miłość zmienia się w pole minowe, gdzie każdy krok grozi śmiercią lub zdradą. 💫 Siłą powieści są moralne niuanse. Barbara Wysoczańska odrzuca czarno-białe schematy. Pokazuje, że kolaboracja nie zawsze oznacza zdradę, a bohaterstwo może przybierać ciche formy. Stella, oskarżana o współpracę z Niemcami, w rzeczywistości balansuje na krawędzi, by chronić bliskich i zachować resztki godności.Klimat i realizm powieści. Kraków okresu wojny ożywa na kartach powieści. Od dusznej atmosfery kawiarni "Biała Róża" po ulice patrolowane przez nazistów. Autorka nie epatuje brutalnością, ale sugestywnie oddaje codzienny terror, czyli łapanki, donosy, wszechobecny strach. Świetny rozwój postaci. Stefania/Stella to jedna z najbardziej złożonych bohaterek współczesnej literatury. Jej przemiana z bitej przez ojca dziewczyny w kobietę wykorzystującą swą pozycję do niebezpiecznych gier z okupantem jest poruszająca i psychologicznie wiarygodna.Miłość jako akt oporu. Romans Stelli i Adama to nie melodramat lecz próba zachowania człowieczeństwa. Ich spotkania w cieniu wojny są pełne milczących spojrzeń i gestów, gdzie każdy dotyk staje się deklaracją wolności. Tytułowa "kolaborantka" celowo prowokuje do refleksji. Czy mamy prawo osądzać wybory tych, którzy chcieli po prostu przeżyć? Ta powieść demaskuje łatwość osądów i każe zadać sobie pytanie. Co ja bym zrobiła na jej miejscu? Język powieści jest plastyczny i nasycony emocjami. Od tęsknoty po gorycz. Zwroty akcji trzymają w napięciu bez epatowania tanimi chwytami. Choć objętość powieści może przytłaczać, narracja płynie dynamicznie, a rozdziały kończą się niedopowiedzeniami, które zmuszają do dalszej lektury. Dla kogo jest ta książka? Dla miłośników historii z niuansem, którzy cenią wierność realiom, szukających głębokich portretów psychologicznych i moralnych dylematów. Przekonacie się, że literatura może wzruszać bez tanich chwytów. "Kolaborantka" to powieść, która nie daje łatwych odpowiedzi, ale za to zmusza do myślenia i czucia. Autorka udowadnia, że wojna nie dzieli ludzi na bohaterów i zdrajców. Pokazuje ich jako ofiary i wykonawców systemu, kochanków i zakładników honoru. Jeśli szukasz historii, która zostanie z Tobą jak blizna po zbyt mocnym uścisku sięgnij po tę książkę. Dla mnie to literacki majstersztyk, który zasłużenie zajmuje miejsce w kanonie współczesnej prozy historycznej. Moja ocena: 10/10🌟 Zdecydowanie polecam!

Piekło za fasadą perfekcji. Szokująca prawda o influencerce parentingowej, opowiedziana przez jej najstarszą córkę, Shari Franke. "Dom mojej matki" to więcej niż autobiografia to akt odwagi i terapia poprzez słowo. Shari Franke, najstarsza córka Ruby Franke (influencerki parentingowej, której kanał "8 Passengers" śledziło 2,5 mln osób), odsłania przerażającą prawdę o życiu w rodzinie terroryzowanej przez matkę, ukrytej za fasadą idealnego życia na YouTube . Książka demaskuje mechanizm "sharentingu"wykorzystywania dziecięcego wizerunku dla zysku. Podczas gdy filmy pokazywały uśmiechniętą rodzinę mormońską, za kulisami dzieci doświadczały głodu, izolacji, publicznego upokarzania i przemocy psychicznej. Ruby Franke stosowała kary jak zakaz łazienki na dni czy odmawianie posiłków, tłumacząc to "dyscypliną" . Toksyczna kontrola i sekciarstwo. Gdy Ruby związała się z Jodi Hildebrandt ((terapeutką, która stała się "duchowym przewodnikiem"), przemoc eskaluje. Wprowadza zasady rodem z sekty. Dzieci muszą "zasłużyć" na miłość, a ich prywatne myśli są kontrolowane. Shari opisuje, jak matka radykalizowała się, odcinając rodzinę od przyjaciół i normalności . Bierność ojca to drugie oblicze zła. Kevin Franke, ojciec rodziny, przedstawiony jest jako "pantoflarz" wspierający decyzje żony nawet w obliczu skrajnego okrucieństwa. Jego milczenie to według Shari współudział w traumie . Odzyskiwanie głosu bez zemsty. Choć książka jest aktem oskarżenia, Shari unika taniej sensacji. Nie epatuje drastycznymi scenami z życia rodzeństwa, skupia się na własnych emocjach. Od dziecięcej tęsknoty za miłością, po bunt nastolatki i wreszcie decyzję o ucieczce i zgłoszeniu matki na policję w 2023 r. (co doprowadziło do skazania Ruby na więzienie). Narracja Shari jest wyciszona, ale druzgocąca. Uniwersalne ostrzeżenie, bo książka zmusza do refleksji nad granicami rodzicielskiej ekspozycji w sieci. Wiara jako narzędzie kontroli. Wątek mormońskiego wychowania pokazuje, jak religia została wypaczona do usprawiedliwiania przemocy. Shari nie odrzuca wiary, ale piętnuje jej instrumentalizację. Brak nowych faktów dla śledzących sprawę. Jeśli znasz dokument "Demon w rodzinie: Sprawa Ruby Franke" to książka nie zaskoczy Ciebie faktografią. Jej siłą jest jednak perspektywa ofiary, np. opis, jak Shari ukrywała się w bibliotece, by oderwać myśli od głodu . Jak każda autobiografia, to jedna strona historii. Jednak analiza psychologiczna (m.in. mechanizmy wyparcia u ojca) nadaje jej głębi. Dla kogo jest ta książka? Tę książkę powinni przeczytać rodzice publikujący treści o dzieciach. To przestroga przed traktowaniem dzieci jako "materiału" na content. Ta książka pokazuje ofiarom toksycznych rodzin, że zerwanie z traumą jest możliwe. Książka demaskuje hipokryzję "idealnego życia" w social mediach. "Dom mojej matki" to ważny głos w debacie o prawach dzieci w erze cyfrowej. Choć momentami wstrząsający (zalecana przerwa w czytaniu!), nie jest tanim reportażem. To studium przetrwania i empatii. Shari nawet dziś nie odmawia matce człowieczeństwa, ale nie pozwala, by ktokolwiek zapomniał o cenie, jaką zapłaciła jej rodzina za "lajki". Moja ocena: 9/10🌟 Czytajcie! Zdecydowanie polecam! BRUNETTE BOOKS

Ja przeczytałam prawie każdą książkę tej autorki i każdą z nich byłam i jestem zachwycona. „Kolaborantka” jest kolejną z nich i pomimo, że nie należy ona do cienkich książek to czytało mi się szybko i przyjemnie. Od pierwszych stron polubiłam Stefanię zwaną Stellą i Adama. Ta dwójka poznała się 1930 roku. Ona miała 18 lat i pojechała do Krakowa by odnaleźć biologiczną matkę. On skończył studia i wybiera się za granicę by dalej się dokształcać. I chociaż ich losy splotły się na chwilę w tamtym roku, to przez całe życie nie potrafili o sobie zapomnieć. Po latach znowu spotykają się. Ona jest już żoną o wiele starszego austriackiego arystokraty i nazisty, A on cenionym w całej Europie etnologiem. To spotkanie kończy się romansem. Jednak to nie jest ich ostatnie spotkanie. Losy ich znowu zetkną się, ale tym razem staną przed trudnym wyborem. Chociaż akcja książki dzieje się tuż przed wybuchem wojny i w trakcie wojny, to nie ma tutaj brutalnych opisów jakich dopuścili się naziści. Jest tutaj za to wiele emocji związanych z samotnością i tęsknotą za człowiekiem, którego widziało się przez chwilę. Akcja książki jest dość dynamiczna. Czasami nostalgiczna, gdy bohaterowie wspominają to co było. To jak świat zmieniał się. Znajdziemy tutaj również zapierające dech w piersiach zwroty akcji. Zakończenie natomiast z gatunku tych, co długo będzie się myślało o tym jaki los spotkał bohaterów książki. Autorka posiada niezwykły talent zaczarowania słowem. Czytając jej powieści przenoszę się w czasie i czuje klimat dawnych lat. A emocje bohaterów udzielają się także mnie. Jeśli lubicie tego typu książki, to bardzo polecam „Kolaborantkę” jak również poprzednie książki autorki.