Korea od kuchni

Drugie wydanie książki o kuchni koreańskiej. Nie miałem jej w swoich zbiorach książek kulinarnych, więc postanowiłem sięgnąć po ten tytuł. Ważny powodem był także fakt, że pisana jest nie przez koreańskiego autora, ale przez Polkę, która jest zafascynowana tym krajem i oczywiście kuchnią. To wartość tej książki, ponieważ niuanse oczywiste dla Koreańczyka, a nie zrozumiałe dla nas nie pojawiają się. Wręcz odwrotnie, autorka Anita Raszka tłumaczy rzeczy, które sama odkryła i doświadczyła, otwierając nam oczy, na wydawałoby się rzeczy oczywiste, a jednak najczęściej nieznane. Urzekł mnie cytat ze skrzydełka książki: "Bap meogeosseoyo? - Jadłeś już dzisiaj?. Tak brzmi koreańskie: Jak się masz? To pokazuje, jak ważna jest w życiu Koreańczyków kuchnia i dzielenie się jedzeniem. Przypomina mi to słowa Brata Alberta "Być dobrym jak chleb". Gdzie ten chleb też nie tylko mówi o aspekcie jedzenia, ale dzielenia się, zachowań i otwartości na drugiego człowieka. Ciekawy jest początek książki, gdzie autorka pokazuje tło tego, o czym chcemy się dowiedzieć: czyli szczypta o kulturze, zachowaniu, ale także instrukcja jak poradzić sobie w restauracji, ale także zapoznaje nas z podstawowymi przyprawami i składnikami dań kuchni koreańskiej. Kiedy posiadamy już solidną bazę, możemy przejść do gotowania. W książce zawartych jest kilkadziesiąt przepisów na proste i popularne potrawy kuchni koreańskiej. Każde posiada opowieść o potrawie, dokładny spis produktów oraz sposób przygotowania. Miłośnicy kimchi znajdą przepis jak zrobić to prawdziwe, są dania wegetariańskie, zupy, dania główne, kluski ryżowe i najmniej... deserów, bo jak pisze autorka, kuchnia koreańska nie specjalizuje się w wymyślnych cukierniczych smakołykach. Za to jeśli chodzi o street food, to fiu, fiu, fiu. Ja zaraz po przeczytaniu sięgnąłem o jeden z przepisów na moją ulubioną sałatkę z ogórków, którą gdzieś kiedyś znalazłem w sieci. Smakowała mi bardzo, ale dopiero z książki Anity Raszki uwypukliła wszystkie swoje atuty. Oi muchim, czyli ostra sałatka z ogórków wchodzi u mnie w cykl zamknięty. Jedna się kończy, drugą zaczynam przygotowywać. Przede mną sigeumchi namul... Jak zrobię to napisze co to. A potem kolejne przepisy trafią do kuchni. Polecam nie tylko domowym mistrzom patelni, ale także szefom kuchni profesjonalnych lokali gastronomicznych i to wcale niekoniecznie azjatyckich.