Kosma, Kopacz i leśna szkoła. Trudne początki

Wyobraźcie sobie: ośmioletni chłopiec z ADHD, pies o imieniu Kopacz, nieśmiała koleżanka, która gnębi swój własny warkocz, a do tego marzenie o leśnej szkole! Brzmi jak przepis na chaos, który kończy się wspólnym budowaniem bazy i adopcją zwierząt leśnych. 🐶 Ale spokojnie, tu chaos ma sens, a ADHD zamienia się w supermoc obserwacji. I wiecie co? To wszystko działa lepiej niż poniedziałkowy budzik. Zapraszam Was do świata pełnego humoru, emocji i niekończącej się przygody. 🐶 Kosma ma prawie osiem lat, trafia wraz z rodziną do domu przy lesie. Ma ADHD, co sprawia, że świat widzi inaczej: hałas mu przeszkadza, a długie siedzenie to tortura. Gdy do jego życia wkracza pies Kopacz, zaczyna się seria wydarzeń, która prowadzi go do poznania Sandry dziewczynki z talentem do marzeń i lekką obsesją na punkcie gryzienia własnego warkocza, gdy się denerwuje. To początek przyjaźni, która inspiruje do marzeń o leśnej szkole. To miejsce, w którym dzieci same decydują, czego chcą się uczyć, nawet jeśli oznacza to naukę siedząc na drzewie. 🐶 Debiut Agnieszki Misiak, psycholożki dziecięcej, to tekst pełen humoru, ale także psychologicznej wrażliwości. Autorka potrafi spojrzeć „pod podszewkę” zachowań Kosmy i jego rówieśników, pokazując trudności neuroatypowych dzieci bez moralizatorstwa. Trudne tematy są przedstawione subtelnie, za to z dużą dawką ciepła i zabawy. Książka może być punktem wyjścia do rozmów o emocjach, różnorodności i innowacyjnej edukacji. 🐶 Ilustracje Wojciecha Ignaciuka uzupełniają opowieść kolorowym i pełnym życia światem. Duża czcionka, przyjazny układ tekstu sprzyjają samodzielnemu czytaniu przez młodsze dzieci, co docenia się zwłaszcza przy wspólnej lekturze. 🐶 „Kosma, Kopacz i leśna szkoła. Trudne początki” świetna książka pełna humoru, emocji i psychologicznej mądrości. To opowieść, która uczy, rozbawia i inspiruje, zarówno młodych czytelników, jak i ich opiekunów. 🐶 Jeśli marzycie o leśnej szkole, w której każde dziecko może być sobą, to ta książka jest właśnie dla was.

Przeczytaliśmy. Spłakaliśmy się aż bolały nas brzuchy. Niektóre rozdziały czytaliśmy po dwa razy z rzędu, taki typ młodego człowieka, że dobre doznania lubi powtarzać. Jak już osadziła nam się treść po zamknięciu okładki, syn rzekł: "Zamawiaj drugi tom!" Znaczy to tyle, że książka weszła nam mocno, ja wspomniałam - spłakaliśmy się ze śmiechu! Jest cudna! Humor, dialogi, niuanse i smaczki, przemyślenia i sytuacje z życia wzięte! Zaryzykuję stwierdzeniem, że w książce każdy odnajdzie siebie, swoje lęki z dzieciństwa niezależnie od wieku czytelnika i historie z życia już dorosłego. Ta książka robi rzeczy! Dziękuję autorce za tę książkę i zamawiam drugi tom!