Krakowianki. Twarze polskiej herstorii

Czytając tę książkę, skojarzyło mi się określenie: smakowita lektura. I wcale nie dlatego, że jest to książka o gotowaniu, czy jedzeniu, ale dlatego, że jest tak skomponowana, tak napisana, że pochłania się ją, jak najlepsze delicje. Historia i to nie tylko Krakowa i Polski przez kobiety napisana. Niesamowita, bo część z nich wszyscy znamy, ale części nie, a poznanie ich życiorysów, to wielka przyjemność i honor, że tyle i tak wspaniałych Pań mieliśmy przez dwa wieki. Jak napisała Karolina Korwin-Piotrowska "Kraków jest kobietą", ale przecież nie tylko on, bo te niepospolite kobiety zmieniały świat. Specjalnie nie chcę tutaj wymieniać żadnej, bo nie sposób wymienić wszystkie, a nie chcę wyróżnić zaledwie kilku. Każda z nich to odrębny, wspaniały kawałek historii. Wyróżniało je m.in. dążenie do celu, siła, energia, kreatywność, chęć nauki, inteligencja, chociaż pochodziły z różnych epok i klas społecznych. Dzisiaj też mogą stanowić dla nas przykład, jak walczyć o swoje prawa. Wiele z tych opowieści nigdy wcześniej nie ujrzało światła dziennego. Dla mnie były odkryciem. Ciekawostki, wspomnienia, bardzo poważne i śmieszne. Do zaczytania 🙂 Ta książka to także swoisty przewodnik po historii Krakowa i samym Krakowie. Spokojnie można zwiedzać miasto, krocząc śladami bohaterek. Widzimy je ich oczami, kontrastujące ze współczesnością, ale też w wielu miejscach tak bardzo znajome. "Krakowianki. Twarze polskiej herstorii" Alicji Zioło to książka, która ze mną zostaje do sięgania i czytania wiele razy przy różnych okazjach. Jak dobrze, że mieliśmy takie i tak dużo wspaniałych kobiet, które zmieniały bieg historii Polski.

„Krakowianki. Twarze polskiej herstorii” autorstwa Alicji Zioło to opowieść o kobietach z Krakowa, które zapisały się na kartach historii. . Dzięki książce poznajemy bliżej noblistki, naukowczynie, rewolucjonistki, działaczki i filantropki, a także przedsiębiorczynie. Kobiety, które wyprzedzały czasy, w których przyszło im żyć. Były bowiem pierwszymi studentkami, pierwszymi wielkiej sławy psychiatrami, pierwszymi pielęgniarkami, magnatkami przemysłu kosmetycznego, wielkimi artystkami… . Wywodziły się ze znamienitych miejscowych rodzin, inne przybyły do tego miasta na różnych etapach życia. Jedne sławne, nie tylko na cały kraj, inne zupełnie zapomniane, odkryte na nowo na kartach tej książki. Żyły w różnych epokach, wywodziły się także z różnych warstw społecznych. Jednak wspólnym ich mianownikiem było to, że przełamywały bariery - każda na swój jedyny i niepowtarzalny sposób. . Co to była za lektura! Czytało mi się ją bardzo przyjemnie. Wciągnęła mnie od pierwszej strony i wbrew pozorom nie zanudziła! - nie jest to „suche” opracowanie tematu, ma w sobie to „coś”, dzięki czemu płynie się przez kolejne kartki tej opowieści niczym przez najlepszą powieść trzymającą w napięciu. Zawiera szereg ciekawostek, o których nie dowiecie się w zwykłych opracowaniach, a także relacje najbliższych. . Mieszkam w Krakowie od kilkunastu lat i przyznam szczerze, że o niektórych opisanych tutaj bohaterkach usłyszałam pierwszy raz! Dzięki Autorce - nomen omen przewodniczce po tym Mieście Królów Polski, czułam się, jakbym sama odkrywała na nowo to już „moje” miasto - książka też jest napisana trochę w takiej formie, że nie poznajemy tutaj tylko osoby, ale także przypisane im miejsca na mapie miasta. . W tej opowieści niemal czuć ducha bohaterek - wielkich swoich czasów, dzięki którym my możemy wieść lepsze życie, niż np. nasze babki.