Krakowska kołysanka. Tom 3. Ścieżka ku ocaleniu

„Pojedynczy człowiek jest niczym w porównaniu z bezmiarem wszechświata. Ledwie pyłem, który na chwilę pojawia się na ziemi i znika, zdmuchnięty przez historię. Jeśli w ciągu tego momentu sprzyja mu fortuna - kochał i był kochany. Jeśli dopisało mu szczęście, pozostawił cząstkę siebie i wspomnienia o sobie w umysłach innych.” . To dar, kochać i być kochanym! Prawda? A w takich niepewnych czasach, gdy to trwała wojna, największym pragnieniem było jeszcze doczekać jej końca. Doczekać jej końca i żyć nadzieją na lepsze jutro! . Tak, jak bohaterowie powieści „Ścieżka ku ocaleniu” autorstwa Joanny Nowak - trzeciego, ostatniego już tomu sagi Krakowska Kołysanka. . Zdarzenia zaczynają się od 1943 roku, tuż po pojmaniu Wiktorii i jej najbliższych. Dziewczyna jest brutalnie przesłuchiwana przez gestapowców, po czym wysłana do obozu w Płaszowie. Na miejscu spotyka matkę, dzięki czemu udaje się jej przeżyć - stała się wrakiem człowieka i gdyby nie opieka rodzicielki, zapewne nie doczekałaby jutra. Walka o każdy następny dzień staje się możliwa także dzięki „niewidzialnej pomocy” Aignera, który trafił tam jako oficer pełniący służbę. Niestety dobra passa nie trwa wiecznie - pojawienie się w obozie kapitana Baumana, który w dalszym ciągu pragnie zemsty, sprawia, że Martin postanawia wydostać z niego ukochaną. Rozpoczyna się więc walka z czasem. Czy będzie wygrana, to się okaże… . Jakże to była wciągająca historia! Trzymała w napięciu i niepewności niemal do ostatniego momentu! Nie pozwoliła odłożyć się na później, sprawiła, że od razu chciało poznać się zakończenie. Dowiedzieć o tym, czy Wiktorii i jej najbliższym się udało przeżyć. Przeżyć i co najważniejsze, spotkać już po wyzwoleniu - w tym lepszym i bezpiecznym świecie. . Osobiście jestem oczarowana! Jest jeden z moich ulubionych okresów historycznych w powieściach. Do tego zemsta, intryga, walka o przetrwanie i wielkie uczucia! Wielkie uczucia, które napędzają i pozwalają przetrwać nawet najgorsze. Ciekawe postaci sprawiają, że dużo się dzieje i nie ma stagnacji. Ja jestem bardzo na tak i bardzo Wam polecam!