Kroczący wśród cieni. Tatuaże i krew

Zanim jeszcze przewróciłam pierwszą stronę tej książki, wiedziałam, że to będzie coś cięższego niż przeciętne fantasy. To nie jest bajka przy kominku ani historia, którą szybko odłożysz na półkę, bo „jakoś tam było”. Tatuaże i krew to dark fantasy w pełnym wymiarze tego słowa, gdzie świat Dominium Suezy jest jak potężny, żywy organizm, który boli, kiedy się uderzy. Już od pierwszych rozdziałów widać, że emocje nie będą stały z boku. Var tik wraca, ale nie jest już tym samym człowiekiem. To człowiek z naładowanym gniewem i mocą, której konsekwencję czuć w każdej scenie. W świecie, gdzie zdrada goni zdradę, a brat poluje na brata, nie ma miejsca na chwilę wytchnienia. Iw Interia zaleje się krwią i wodą, a dramatyzm wydarzeń rośnie jak lawina. Fajnie się czyta, kiedy wiesz już, o co chodzi, w tym uniwersum, bo autor nie traci czasu na tłumaczenie każdej drobnej rzeczy na nowo. Zamiast tego prowadzi nas przez kolejne poziomy chaosu politycznego, magii i brutalnej rzeczywistości. Bitwa o Tin-Leve to nie tylko bój, to moment, w którym staje się jasne, że każdy błąd ma swoją cenę, a konsekwencję mogą zniszczyć nie tylko bohaterów, ale i cały świat. To jest książka, gdzie nie chodzi tylko o walki i czary, choć tych jest sporo. Tutaj chodzi o to, co dzieje się z bohaterami między uderzeniami mieczy, kiedy podejmują decyzję, która każe im sięgnąć w głąb własnej moralności. Jarto, Braffen i Merst ukazują różne oblicza człowieka w ogniu próby, a ich relacje potrafią złamać serce. Sima Rahne i jej siostry to nie postaci drugoplanowe: każda z nich ma swój konflikt, swoje wybory i swoją cenę do zapłacenia. To, co dla mnie było największym plusem tej części, to fakt, że nic tu nie jest oczywiste. Wrogowie mogą stać się sprzymierzeńcami, a sojusze sypią się szybciej, niż się je zawiązuje. Tajemnice narastają z każdą kartką, a tatuaże, które są tytułowe, mają swoją wagę symboliczną i praktyczną. Nie są tylko ozdobą czy motywem. One decydują o losach ludzi i świata, który autor tak pieczołowicie zbudował. Jeśli miałabym porównywać Tatuaże i krew do wcześniejszych części, to czuję, że to taki poziom „nie ma już odwrotu”. Pierwsze dwa tomy stanowiły fundamenty, ale ten trzeci sprawił, że świat Dominium poczułam jak własny. Akcja nie zwalnia, fabuła przyspiesza, a bohaterowie są w punkt nie sztampowi, nie przewidywalni, tylko żywi w swoim dramacie i wyborach. Ta książka to jazda bez trzymanki. Jeśli kochasz serię Kroczący wśród cieni, to trzeci tom jest dokładnie tym, czego mogliście oczekiwać, tylko jeszcze bardziej. Brutalność, magia, polityka, emocje, które nie puszczają, zanim nie przeczytacie końcowej strony. Świat Dominium Suezy zaczyna tu naprawdę krzyczeć, a wy czujecie jego ciężar na własnej skórze.