Królestwo kłamstw #2

Królestwo kłamstw to drugi tom dylogii, na który czekałam z niecierpliwością, ponieważ chciałam poznać rozwiązanie wszystkich tajemnic. Do tego zakończenie pierwszego podsyciło mój apetyt na więcej. W tej części również wiele się dzieje, do tego zaczyna robić się coraz bardziej niebezpiecznie.  Po odkryciu prawdziwej tożsamości Layli, Will musi zmierzyć się sam ze sobą i podjąć ciężką decyzję co dalej. Jest to o tyle trudniejsze, że mężczyzna nigdy nie dopuszcza do siebie nikogo, nie oczekuje miłości i jej nie szuka co wścieka go jeszcze bardziej.  Druga część jest świetna i wciągająca. Autorka trzyma poziom i dawkuje nam emocje. Jakby tego było mało niewiadomych i tajemnic przybywa, a niektóre są zaskakujące. Akcja trzyma w napięciu, a ostatnie ok 100 stron było tak rewelacyjnych, że za nic nie odłożyłam książki, tylko doczytałam do końca.  Całość jest bardzo dobrą historią dwójki pogubionych ludzi z trudną przeszłością. Mafia jest tu tylko tłem, co było ciekawe i dodawało dreszczyku emocji. Podobało mi się, że autorka nie skupiała się na krwawych scenach, tylko ludzkich emocjach i ich walce o siebie, swoje dobro i szczęście.  Bohaterowie nie stracili swojego pazura, może William nieco zaczął przejawiać ludzkie odruchy co w całości stanowiło ciekawe połączenie. Layla za to rozkwitła i stała się bardziej odważna, a razem stanowią duet idealny i nie do zatrzymania. Epilog bardzo mi się podobał, taki z pazurem i bardzo w stylu bohaterów, bez zbędnego i sztucznego słodzenia. Trochę szkoda, że to już koniec bo bardzo polubiłam bohaterów za ich nietuzinkowość.

Po „Królowej kłamstw” wiedziałam, że muszę poznać dalszy ciąg losów Layli i Willa i naprawdę nie mogłam się tego doczekać. Bo kiedy raz wejdziesz do świata stworzonego przez Joannę Świątkowską, trudno z niego wyjść - pełnego mroku, namiętności i tajemnic, które duszą niczym mgła przed burzą. „Królestwo kłamstw” to druga część dylogii, która nie pozwala przejść obojętnie. Autorka znów prowadzi nas przez relację Layli i Willa - skomplikowaną, duszną, elektryzującą. On, wcielenie zła, mafijny książę, który żyje według własnych zasad. Ona - dziewczyna z przeszłością, która przywdziewa maski, by przetrwać. Ich związek od początku był pełen niedopowiedzeń i napięcia. Tym razem to właśnie kłamstwa stają się główną walutą i bronią. Przyznaję - ten tom ma inną energię niż pierwszy. Mniej w nim brutalnych zagrań, więcej emocjonalnych decyzji. Momentami miałam wrażenie, że Will łagodnieje zbyt szybko, że Layla staje się bardziej zagubiona niż wcześniej. Ale być może o to chodziło - pokazać, że prawda nie tylko wyzwala, ale i rani. Szczerość boli, kiedy przez miesiące opierało się wszystko na iluzjach. Fabuła prowadzi nas przez kolejne dramaty, rozliczenia z przeszłością i trudne wybory. Layla musi zdecydować: wrócić i stawić czoło konsekwencjom czy znów uciec? A William? On po raz pierwszy nie wie, czy jego „morderczy instynkt” to jedyne, co mu zostało. Autorka pogłębia portrety psychologiczne bohaterów - czasem może aż za bardzo. Niektóre wątki poboczne rozmywają się w chaosie i nie są dokończone. Zdarzało się, że gubiłam się w tym wszystkim. Czy to wada? Trochę tak. Nie miałam tego efektu „nie mogę się oderwać” przez całą książkę - raczej wracałam, bo chciałam wiedzieć, jak się skończy. W porównaniu z pierwszym tomem, „Królestwo kłamstw” to historia bardziej romantyczna niż mafijna. Mniej adrenaliny, więcej serca. I choć niektóre sceny były przewidywalne to muszę przyznać: wciąż wciąga. Joanna Świątkowska wie, jak pisać książki, które uzależniają. Nawet jeśli ten tom nie jest idealny, to domyka historię Layli i Willa w sposób satysfakcjonujący. Daje odpowiedzi, ale nie wszystko wyjaśnia do końca. Bo „Królestwo kłamstw” to nie tylko romans i thriller psychologiczny. To opowieść o tym, że największym wrogiem człowieka często jest… on sam. Ocena: 7/10 - za emocje, klimat i zakończenie, które - choć przewidywalne - było potrzebne. Punkt mniej za rozwleczone tempo i nie do końca wykorzystany potencjał postaci.