Królestwo Nikczemnych. Tom 3. Królestwo Złowrogich

„Królestwo złowrogich” to już ostatnia część trylogii i muszę przyznać, że ma ona to do siebie, że każdy kolejny tom jest zdecydowanie lepszy. Chociaż i tak do lektury podchodziłam zdecydowanie na luzie i bez żadnych oczekiwań. Poprzedni tom zakończył się w dość ciekawym momencie i to właśnie od niego zaczyna się „Królestwo…”. Zatem już od samego początku zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń i dość dynamicznej akcji. Pojawia się jeszcze więcej nowych tajemnic i niewiadomych, ale i odpowiedzi na pytania, które zadawaliśmy już sobie w pierwszym tomie. Chociaż trzeba przyznać, że całość i tak była dość mocno przewidywalna i wystarczy się jedynie mocniej skupić na lekturze, żeby wiedzieć co tak naprawdę jeszcze się wydarzy. Jeżeli chodzi o bohaterów to bardzo mi się spodobało, ze Emilia przeszła swego rodzaju przemianę i nie była już tak mocno irytującą postacią. Zaczęła świadomie podejmować decyzje i dążyć do celu pomimo kłód rzucanych jej pod nogi. Stała się prawdziwą kobietą, która potrafi i przede wszystkim chce walczyć o swoje. Jednak przy tym wszystkim nie bała się i przede wszystkim chciała doradztwa Pana Gniewu. W przypadku tej postaci Maniscalco naprawdę bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Natomiast Pan Gniewu to postać, która zyskała moją sympatię już od samego początki i to on jest najlepiej wykreowaną postacią całej trylogii. Jego historia najbardziej trzyma się kupy i jest dopracowana w najmniejszym szczególe. „Królestwo złowrogich” to dość ciekawe zakończenie trylogii. Jednak czy długo o niej nie zapomnę? Zdecydowanie nie, ale wiem, że może ona zyskać rzesze prawdziwych fanów zwłaszcza wśród nastoletnich czytelników i to właśnie im polecam lekturę całej trylogii.