Kronika umierania. Zamarzanie

„Kronika” pokazuje, że nawet po najtrudniejszych sytuacjach można się pozbierać. Że można się z traumą uporać, choć to nie jest łatwe i może trwać. Więc to książka również o nadziei. I wdzięczności tak naprawdę. Wartościowa książka.

Jest to powieść o śmierci ukochanej kobiety i osobistym dramacie człowieka, któremu przyszło zmierzyć się z tą ogromną stratą i poczuciem winy. Piotr próbuje zrozumieć, znaleźć odpowiedzi, by wreszcie choć zminimalizować swoje cierpienie. W swoich rozważaniach nawiązuje do filozofii, literatury, filmu. Rozmawia ze znajomymi o Bogu, życiu i umieraniu. Nie jest to lekka, łatwa i przyjemna książka. Polecam czytelnikom, którzy chcą rozwijać się wewnętrznie.

Zdecydowanie polecam. Bogactwo treści. W opis umierania wplecione są obserwacje, rozważania, pytania, szukanie odpowiedzi wśród wierzących i niewierzących, wśród filozofów itp. Są też elementy śledztwa, dochodzenia do prawdy. Interesująca powieść.

Powieść opisuje zamarzanie Gertrudy, a ten opis jest niezwykle realistyczny; autor nie stara się złagodzić brutalności natury. Książka podkreśla również, jak wielkie znaczenie mają drobne decyzje i jak niewielka nieuwaga może prowadzić do tragedii. Piotr, który zostaje w domu, początkowo bagatelizuje sytuację, co wpływa na jego późniejsze działania i odczucia. Jego zachowanie staje się kluczowym elementem narracji – jest to dramat osobisty, ale i uniwersalny. Jednym słowem – powieść niezwykła.

Jeden z najważniejszych i najpoważniejszych problemów ludzkości? Jest nim śmierć. Zagadnienie to zostało poruszone właśnie w „Kronice umierania…”. Autor przygląda się tej śmierci (bliskiej osoby) bardzo wnikliwie. Stawia również pytania, trudne pytania – których albo nigdy nie wypowiada się głośno, albo nawet nie dopuszcza się ich do świadomości. A co z odpowiedziami? Aby spróbować ich udzielić, pisarz ucieka się do ludowych wierzeń, chrześcijaństwa, filozofii… Powieść zainteresuje zwłaszcza tych, którzy przeżywają stratę, a pozostałych skłoni do refleksji. Warto ją przeczytać – będzie doskonałym dopełnieniem kolekcji przeczytanych książek.

Przeczytałam tę książkę, która okazała się niespodzianką. Zaskoczyła mnie pozytywnie. Znalazłam w niej wnikliwy opis procesu umierania z powodu wychłodzenia organizmu. Jest tu też interesujący obraz Boga, obecnego przecież w naszej kulturze, czy tego chcemy, czy nie. Autor opisuje również złożoność przeżywanej żałoby po stracie ukochanej, przeprowadza czytelnika przez wszystkie jej etapy. Formułuje przy tym trudne myśli, zmaga się z poczuciem winy. Ta powieść z pewnością wzbogaci pogląd na świat, a także może przyjść z pomocą w trudnych chwilach.