Kroniki Czarnej Wiedźmy. Kwiat Żelazny. Tom 2

„Kwiat żelazny” Laurie Forest to drugi tom serii Kronik Czarnej Wiedźmy. To była na pewno jedna z bardziej wyczekiwanych przeze mnie książek, gdyż część pierwsza znalazła się u mnie w topce z tamtego roku. Ale z drugiej strony strasznie bałam się tego, czy kontynuacja mnie równie mocno pochłonie. Czy tak się stało? Rada Magów staje się coraz bardziej okrutna. Nikt już nie czuje się bezpiecznie. Elloren jeszcze mocniej angażuje się w ruch oporu. Chce ocalić jak najwięcej istnień, w tym również swoich przyjaciół. Nie jest to łatwe, bo wszędzie jest oceniana przez pryzmat swojej babki i tym bardziej musi udowadniać po czyjej stronie stoi. Niestety sprawy przybierają naprawdę zły obrót i tylko Elloren może stawić temu czoło. Czy da radę? Książkę czytałam strasznie długo, ale na pewno nie przez to, że była słaba. Wręcz przeciwnie, tak jak w przypadku pierwszego tomu, gdy tylko musiałam ją odłożyć to nie mogłam się doczekać kiedy znów ją wezmę do ręki. Ta historia jest po prostu świetna! Nie ma tutaj czasu na nudę. Mnóstwo rzeczy dzieje się w tym tomie i nawet pojawia nam się delikatny wątek miłosny. Uwielbiam to co dzieje się między Yvanem oraz Elloren. Jeszcze swoje w tym temacie dokłada Lucas. No po prostu nie można się oderwać. Oczywiście nie wszystko w tej historii wygląda tak różowo. Napięcia na tle rasowym doprowadzają do kilku szokujących sytuacji. Fabuła robi się nieprzewidywalna, a kilka zwrotów akcji podkręca tempo oraz ciekawość. Postać głównej bohaterki jest świetnie wykreowana. Zresztą innym bohaterom również niczego nie brakuje. Autorka sprzedaje nam historię fantasy na najwyższym poziomie. Są tu nawet smoki! Zakończenie oczywiście wbija w fotel i sprawia, że z utęsknieniem będę wypatrywać zapowiedzi kolejnego tomu. Z pewnością ta seria trafi do moich ulubionych i mam zamiar nie raz jeszcze do niej wrócić. To książka, której mogłabym patronować, bo kupiła mnie w całości. Kocham takie historie. Oby więcej takich.

„Kwiat żelazny” to drugi tom „Czarnej wiedźmy”. Pierwszy tom był ciekawy i skradł mój wolny czas, ale tak naprawdę drugi skradł moje serce. Elloren to po części nieporadna, ale bardzo sympatyczna i odważna dziewczyna. Po wydarzeniach jakie miały miejsce w pierwszej części staje się częścią podziemnego ruchu oporu. Zmuszona jest do dokonywania trudnych wyborów oraz ponosić ich konsekwencje. Przez co jest postacią, która bardzo zmieniła się. A takie zmiany jakie zachodzą w bohaterach bardzo lubię. Lukas Grey to druga postać, którą polubiłam. Czasami wywołuje on skrajne emocje, ale jego zaciekłość do poznania prawdy o Elloren sprawiła, że od książki nie potrafiłam oderwać się. Jest jeszcze Yvanem. W jego żyłach płynie krew fae. Elloren jednak to nie przeszkadza i zaczyna coś do chłopaka czuć. To coś jednak przeradza się w małą obsesję. Dziewczyna nie potrafi o nim przestać myśleć. Autorka jednak tak tę obsesje ujęła, że czytelnik nie czuje się znudzony. Wręcz przeciwnie. Osobiście byłam bardzo ciekawa ich relacji i dopingowałam tej parze. Książka czytało mi się naprawdę przyjemnie. Występuje w niej wiele ras tj. Fae, Kelts, Urisks, Lupines i to dzięki nim stworzony przez autorkę świat jest bardzo ciekawym światem. W świecie tym pełno jest intryg, magii i napięć pomiędzy poszczególnymi grupami. Tempo akcji tutaj jest również zróżnicowane. Przez większość książki jest umiarkowane, a im bliżej końca tym bardziej staje się dynamiczne. Zakończenie natomiast sprawia, że ma się ochotę już sięgnąć po kolejny tom. Lektura chociaż przeznaczona dla młodzieży, nie jest łatwą lekturą. Ze względu na poruszane w niej tematy i wielowątkowość wymaga większego skupienia się. Ale myślę, że warto dać szansę tej serii. Polecam!