Las w ciszy

Gottfried Messner odbiera telefon z banku, dowiadując się, że jego ojciec Herman zostawił mu w skrytce spadek. Dla mężczyzny to szok ponieważ wychowywał się w biedzie a ojciec popełnił samobójstwo gdy chłopiec miał siedem lat. W bankowej kasetce czeka na Gotta laska z tajemniczym obrazem i list od ojca, w którym proszony jest o odnalezienie prawdziwego właściciela tych przedmiotów. "Las w ciszy" to fascynująca opowieść o odkrywaniu rodzinnej historii, poznawaniu swoich rodziców ich życia, celów i tajemnic, które skrywali. To książka dzięki której poznajemy zarys drugiej wojny światowej i niechlubnego podejścia Szwajcarii do Żydów. To też piękna opowieść o miłości rodziców do dzieci i przyjaciół, którzy zawsze nas wspierają. Książka Moniki Subietas wciąga od pierwszych stron i pochłania czytelnika bez reszty odkrywając przed nim kolejne fascynujące fakty i tajemnice. Dla mnie to genialne połączenie powieści historycznej, sensacyjnej i romansu, które pokazało mi Szwajcarię z czasów wojny jak i współczesną a lekkie pióro pisarki pozwoliło poderwać się historii zaginionego obrazu Gustawa Klimta. Polecam serdecznie.

Las w ciszy to książka, która może was zmylić. Inaczej odebrałam okładkę i choć treść się z nią przewijała, to jednak nie sądziłam, że jej sens będzie tu ukryty. Jeśli jednak lubicie książki z ogromną dozą tajemnic i sekretów, to trafiliście idealnie. Najbardziej podobało mi się to, że napięcie tutaj narasta wraz z każdą przeczytaną stroną. Rozpoczyna się niby niewinnie, rozmowa telefoniczna między kobietą a mężczyzną, który musi się zjawić na spotkanie, by przekazać mu bardzo ważne wiadomości. Choćby z samej ciekawości idziemy dalej, lecz napotykamy przejście do odległych czasów, kiedy jeszcze żył pewien człowiek oblepiony drogimi dziełami sztuki. Następnie widzimy rozmowę, która nie dość, że jest bardzo tajemnicza, to jeszcze nasza postać nie chce wiedzieć co zawiera ukryta skrytka, do której dostęp ma tylko on. Mnie samą zżerała ciekawość, tym bardziej, że z odległych opisów dowiadujemy się, co ów dawny człowiek starał się ukryć. Obawiał się, że może nie przeżyć czasu, który miał nadejść. I tak powracamy do rzeczywistości, kiedy główny bohater bardzo chce odgrodzić się od przeszłości. Nadal czuje pewien żal do osoby z przeszłości i nie zamierza powracać do dawnych spraw. Osoba, która wręcz nalega na otwarcie skrytki zaczyna się niecierpliwić. Staje się nachalna, aż... Aż sami musicie ją przeczytać:-) Niejednokrotnie powtarzałam, że dawne działa sztuki, klejnoty i czasy odległe wręcz ubóstwiam. To wszystko tutaj znalazłam, więc jestem tą książką usatysfakcjonowana. Jednych postać spadkobiercy może denerwować, gdyż naprawdę uparł się, by nie otwierać skrytki, lecz ja go nawet rozumiałam. Nie chodziło mu o to, co może tam znaleźć, tylko o czasy w których został skrzywdzony. Uraz trawił go wiele lat i oczywiście miał prawo odmówić. Bywają jednak osoby, którym zależy nie na prawdzie, a właśnie na majątku. Każda z postaci inaczej rozumie słowo bezcen i uczą nas nie mierzyć wszystkich jedną miarą. To książka z przesłaniem, czasami prawdy z dodatkiem fantazji autorki. Rozdziały są krótkie i pięknie odgrodzone od siebie. Pozycja z klasą i lekkim stylem:-)