Lato w chacie pod starym świerkiem

„Tylko czy woda ze sklejonego dzbanka smakuje tak samo? Może pijąc, będę się wciąż i wciąż zastanawiała, czy sklejony z tak wielkim trudem dzbanek jednak nie pęknie? Czy nie roztrzaska się na kawałeczki, raniąc wszystkich wokół? Czy warto naprawiać coś, co się zepsuło?” A Wy jak uważacie? Warto naprawiać, wybaczać? Czy jednak lepiej zamknąć pewien etap w życiu, gdy zostaliśmy zranieni, oszukiwani przez lata i zdradzani? A może nie ma na to jednej, prawidłowej odpowiedzi? Właśnie przed takim życiowym dylematem stała główna bohaterka powieści autorstwa Wioletty Piaseckiej „Lato w chacie pod starym świerkiem”, trzeciej części losów dwóch „owocowych” sióstr: Jagody i Maliny. Jagoda, tak jak już wyżej wspomniałam, zaczęła na nowo układać swoje życie. Życie, które całkowicie się rozpadło, gdy wyszedł na jaw wieloletni związek jej męża ze swoją byłą uczennicą. Niestety Artur, czyli wspomniany niewierny, nie tak łatwo chce się z niego usunąć i za wszelką cenę próbuje wrócić do jeszcze nie byłej żony. Z kolei u Maliny po rodzinnej tragedii nic już nie jest takim, jakie było wcześniej. Jej rodzina zaczyna się rozpadać, a ona sama czuje, że już dalej tak nie da rady. Wtedy to przeszłość w najmniej spodziewany sposób postanawia o sobie przypomnieć… „Lato w chacie pod starym świerkiem” to opowieść o życiu dwóch sióstr. Życiu, które nie było usłane różami, a jeśli już, to tymi z wyjątkowo dużymi kolcami. Bowiem parszywy los bohaterek nie oszczędza, niemal non stop podrzuca im kolejne kłody pod nogi, o które tak łatwo jest im się potknąć… Dobre momenty, jak to w życiu bywa, przeplatane są tymi gorszymi, niekiedy prawdziwymi tragediami i tylko od mocnej siły woli będzie zależało, czy bohaterki kolejny raz się podniosą. Czy miłość wygra, przetrwa ten najtrudniejszy czas, czy jednak perspektywa lepszego życia odejdzie daleko, a marzenia okażą się zwykłą mrzonką… Historia wzrusza, niekiedy zasmuca, ale też przynosi radość i ukojenie. Tak jak w życiu - cały wachlarz ludzkich emocji dochodzi do głosu. A samo zakończenie powoduje, że nie tak łatwo przyjdzie oczekiwanie na tę jesień w życiu bohaterów…

Kiedy zamykałam tę książkę, czułam w sercu taki dziwny, słodko-gorzki smak. Wiecie, ten, który zostaje po lekturze, która naprawdę Was poruszyła. „Lato w chacie pod starym świerkiem” Wioletty Piaseckiej to nie jest tylko kolejna opowieść o wakacyjnym romansie. To historia o sile siostrzanej więzi, która przetrwała najgorsze burze, oraz o ranach, które gonimy przez całe życie. Akcja przenosi nas nad malowniczy Zalew Wiślany, gdzie letnie powietrze pachnie żywicą i rozgrzaną słońcem ziemią. To właśnie w tej scenerii, w chacie pod starym świerkiem, spotykają się po dwudziestu latach siostry – Jagoda i Malina. Ich relacja to istna huśtawka emocji, bo przecież kochały tego samego mężczyznę, a to, co je łączy, to nie tylko miłość, ale i skomplikowana mieszanka żalu, winy oraz... nieznośnej bliskości. To właśnie bohaterki są tutaj największą siłą. Jagoda – ceniona lekarka, która próbuje poskładać swoje życie na nowo i stworzyć bezpieczny dom dla dziecka. I Malina – kobieta, która po latach zapomnienia nagle odkrywa w sobie pragnienia, o których myślała, że już nigdy nie powrócą. Ich wewnętrzne rozterki, lęki i momenty słabości są opisane tak autentycznie, że momentami miałam ochotę je przytulić, a momentami... potrząsnąć. Autorka ma niesamowity dar budowania napięcia emocjonalnego. Stopniowo, niczym kolejne warstwy farby na ścianach starej chaty, odkrywa przed nami rodzinne sekrety. Styl jest lekki, płynny i oddaje ten specyficzny, wakacyjny klimat, który jednak co chwilę przerywany jest emocjonalnym wybuchem. Nie da się od niej oderwać – sama książka ma ponad 300 stron, ale czyta się ją w mgnieniu oka. Dla kogo jest ta historia? Jeśli kochacie literaturę obyczajową z prawdziwym, życiowym dramatem, która skłania do refleksji, ta książka jest dla Was. Spodoba się Wam, jeśli lubicie śledzić skomplikowane relacje rodzinne, gdzie obok miłości pojawia się zawiść, a wybaczenie wymaga ogromnej odwagi. To idealna lektura na lato – ale ostrzegam, słońce tutaj to tylko tło dla emocji, które momentami parzą bardziej niż lipcowe słońce. „Lato w chacie pod starym świerkiem” to ciepła, wzruszająca i momentami zaskakująco gorzka opowieść o tym, że przeszłości nie da się zamknąć w szafie, a prawda – nawet najbardziej bolesna – ma moc uzdrawiania. Polecam z całego serca! Moja ocena: 9/10 🌟 Czuję, że ta historia zostanie ze mną na długo. Brakuje jednego punktu, bo tak bardzo chciałam poznać dalsze losy tych kobiet, że aż żal było się żegnać! BRUNETTE BOOKS

🌻„Lato w chacie pod starym świerkiem” to zachwycająca kontynuacja losów sióstr-Jagody i Maliny oraz ich rodzin. Odnajdując drogę do siebie,ciągle zmagają się z kłopotami potrafiącymi zawrócić w głowie. Historia pokazuje jak powracająca przeszłość wraz z osobami potrafi namieszać w głowie i sercu. Tajemnicze spotkania,słowa,gesty i niewypowiedziana prawda doporowadzi do szczęścia z zapomnieniem o wszystkich. Chwile z dala od rzeczywistości pozwalają na stanięcie na własnych nogach i poczuciu bycia kochaną kobietą,którą się pożąda i kocha. To także obraz walki o upragnione dziecko,które pragnie być kochanym. Ciepło i opieka dodaje sił,by móc odnaleźć swoje miejsce na ziemi. 🌻Powieść zabierając czytelnika w cudowną aurę lata oraz wiejskich miejsc daje chwile wytchnienia i pokazania,że warto o siebie zawalczyć. Warto pomagać swoim dzieciom i wspierać po niespodziewanej stracie wraz z stanięciem na nogi w nowej rzeczywistości z nowymi obowiązkami. 🌻„Lato w chacie pod starym świerkiem” to letnia i życiowa historia o powrocie przeszłości,byciem wreszcie docenionym i walce z problemami dnia codziennego w zaciszu domu. Cudowna historia którą czyta się z przyjemnością. Jestem nią oczarowana i wyczekuję na kontynuację 🥹 🌻Czytajcie-gorąco polecam🌻