Ławka

„Ławka” to zbiór krótkich opowiadań, a właściwie momentów z życia kilkorga bohaterów. Jest to opowieść, która z pozoru wydaje się kameralna i prosta, lecz w rzeczywistości skrywa w sobie ogrom emocji i życiowych prawd. To historia o ludziach naznaczonych jakąś tragedią. Na jednych spada ona niespodziewanie, a inni sprowadzili ją na siebie własnymi decyzjami.  Autorka pokazuje, że najboleśniejsze konsekwencje często powstają z ignorowania drobnych sygnałów ostrzegawczych i odkładania refleksji „na później”.  Szczególną rolę odgrywa tutaj tytułowa ławka. Przejawia się w każdym z opowiadań i zawsze coś oznacza, a nawet i zapowiada.  Jest ona też symbolem konfrontacji z samym sobą i swoimi demonami. Dla niektórych bywa też momentem refleksji i przemiany Bohaterowie są prawdziwi, niedoskonali, a niektórzy mocno zagubieni.  Każdy z nich niesie swój ciężar winy, żalu lub niespełnienia. Każdy jest też inny i mierzy się z innymi problemami. Jednak wszyscy są bardzo autentyczni. Język w książce jest przystępny, a jednocześnie pełen refleksyjnej głębi. Autorka umiejętnie buduje nastrój zadumy. W wielu momentach czytelnik może odnaleźć cząstkę siebie , własne błędy, zaniechania czy niewypowiedziane marzenia. Na pewno ta książka skłania ku takim przemyśleniom. „Ławka” to książka, która nie kończy się na ostatniej stronie. Ona zostaje w myślach na dłużej i skłania do osobistego rachunku sumienia. To przypomnienie, że czasem wystarczy się zatrzymać, aby zobaczyć swoje życie z innej perspektywy. Siąść na tytułowej ławce, wsłuchać się w siebie i dać sobie czas na przemyślenia. Książka zostaje w głowie po przeczytaniu.