Leśna obietnica Część 2 Żywia i syn

„Leśna obietnica. Żywia i syn" Patrycja Żurek Pierwszy tom tej sagi zostawił we mnie niedosyt, bo szybko chciałam wiedzieć, jak dalej potoczą się losy kobiet uwikłanych w pradawny pakt z Dziewanną, słowiańską boginią dzikiej przyrody. Autorka kazała mi jednak czekać na kontynuację równy rok. Było warto? Zdecydowanie tak, choć druga część okazała się inna, bardziej „rzeczywista”. Owszem, wyczuwa się też słowiańskie klimaty i magię, która wisi w powietrzu i towarzyszy bohaterom na każdym kroku, ale jest tego mniej niż w pierwszym tomie. Akcja tylko na początku toczy się w lesie, bo Żywia postanawia zacząć życie „po ludzku”, z dala od lasu. Znając pierwszy tom wiedziałam, że autorka postawi jej różne przeszkody na drodze. Początkowo dziewczyna trafia do świata rusałek, poznaje Sieciecha i jak to w takich historiach bywa, zakochują się w sobie. Niestety opuszcza świat rusałek, on tam zostaje, a z tej namiętności rodzi się Tomaszek. I od tej chwili zaczyna się ciągła walka Żywii z Dziewanną, która czeka na „swojego” chłopca. Matka chce go zatrzymać i uciekają do Katowic, gdzie chcą się ukryć przed przeznaczeniem. Autorka znów pokazała, że potrafi mistrzowsko budować klimat. I choć mamy tu dwa różne światy - mroczny las, pełen szeptów i tajemnic, i surowe, górnicze miasto, to idealnie przenikały się one w mojej wyobraźni. A magia i rzeczywistość splatały się w jedną, niepokojącą całość. Trudno mi ocenić Żywię, bo z jednej strony ma odwagę i jest gotowa oddać wszystko dla syna, a z drugiej rozdarta, zaborcza, nieakceptująca tego, że czas płynie, Tomasz dorasta i chce decydować o sobie. To skomplikowany portret kobiety, która całe życie tęskniła za miłością i czułością, a kiedy je dostała to okazało się, że nic nie trwa wiecznie. Jeśli lubicie połączenie słowiańskich mitów, rodzinnych dramatów i skomplikowanych kobiecych losów to polecam Wam tę sagę. Finał zdecydowanie rozbudził moją ciekawość i cieszy mnie, że to jeszcze nie koniec.