Leśna Obietnica

Żelisława chcąc chronić córkę i siebie przed okrucieństwem wojny, ukrywa się w lesie. Tam życie kobiety i dziewczynki toczy się rytmem wyznaczonym przez Dziewannę, boginię lasów, z którą Żelisława zawarła pewien układ. Wraz z biegiem lat w Żanecie budzi się sprzeciw wobec takiej rzeczywistości. Dziewczyna chciałaby poznać miasto, nauczyć się czytać i przede wszystkim za nic mieć pakt jej matki z Dziewanną. Jednak los ma dla niej swój plan i realizuje go krok po kroku, zaczynając od napotkanego przypadkiem Jaromira... "Leśna obietnica" to opowieść okraszona szczyptą magii, która zabiera czytelnika w niezwykły świat. Fabuła przenosi do leśnej chatki, w której rozgrywa się tak naprawdę dramat młodej kobiety. Decyzja, którą lata wstecz podjęła jej matka, ma już na zawsze zaważyć na przyszłości Żanety i jej potomkach. Toczy ona nieustanną walkę z przeznaczeniem, z wyborami na które pozornie nie ma wpływu.. Dała się porwać biegowi zdarzeń i przyznam szczerze, że jej postać momentami mnie bardzo denerwowała, momentami czułam wobec niej wielkie współczucie. Pewne jest, że nie można przejść obojętnie wobec jej kreacji. Jestem też pełna podziwu dla autorki za tak umiejętnie i z ogromnym wyczuciem poprowadzony temat chorych dzieci i ich odbiór przez świat. Tym zdobyła moje serce, i niejednokrotnie wzruszyła. Całość historii, umiejscowionej jak gdyby na pograniczu magii i "normalności" pięknie się ze sobą komponuje, dając czytelnikowi poczucie uczestnictwa w życiu Żanety. Ja wraz z nią odczuwałam emocje, rozdarcie serca, chwile radości i żałoby. Czytając tę opowieść zatraciłam się od pierwszych stron, i tak w tym zatraceniu pozostałam do końca. Będę z niecierpliwością oczekiwać kontynuacji Polecam !!!

"Leśna obietnica” Patrycja Żurek Las. Staje się tu niemalże żywą postacią. Jest tajemniczy, pełen cieni, ale jednocześnie oferujący schronienie i spokój. To miejsce, gdzie rzeczywistość miesza się z magią, przesądami, słowiańskimi wierzeniami i rodzinną klątwą. Zostałam wrzucona w sam środek tego świata. Wspomniany wcześniej motyw klątwy był nie tylko ozdobnikiem, ale powiedziałabym że głównym motorem fabuły. Historia przyciągała mnie nie tylko atmosferą, ale także głęboko zakorzenionym wątkiem mitologii słowiańskiej. Zauważyłam że ostatnio dość często sięgam po takie książki, bo ta tematyka bardzo mnie ciekawi. Kolejny raz poczułam duszny klimat mrocznego lasu, gdzie za każdym drzewem czy krzakiem czaiła się tajemnica, a rzeczywistość splatała się z magią. Autorka w mistrzowski sposób stworzyła portrety swoich bohaterów, a szczególnie kobiet z trzech pokoleń - Żelisławy, Żanety i Żywii. Miałam wrażenie, że bohaterki były uwięzione w pętli przeznaczenia, ale każda z nich próbowała znaleźć swoje miejsce w tym surowym, magicznym świecie, każda walczyła o miłość i szczęście, choć w tle nieustannie czaiła się groźba nieuniknionego poświęcenia. Relacje matka-córka były pełne napięć, niewypowiedzianych żalów, ale też głębokiej troski i miłości. Zauważyłam też pewną ciekawostkę - wszystkie kobiety z rodziny mają imiona zaczynające się na Ż - jak nazwisko autorki. Też to zauważyliście? Bardzo mi się podobał ten początek sagi i czekam z niecierpliwością na kolejne tomy, bo widzę, że ma ona jeszcze wiele do zaoferowania. Wam również polecam!