Linia krwi

Gdy czas na zakończenie czy to książkowego cyklu, czy serialu zawsze towarzyszy mi niepokój, czy przyniesie satysfakcję, da odpowiedzi na nurtujące pytania, czy może pozostawi niedosyt albo sprowokuje jeszcze większą liczbą znaków zapytania. Na szczęście „Linia krwi”, ostatnia część tej mrocznej trylogii jest nie tylko w moim odczuciu najlepszą, najbardziej sugestywną z tomów, ale też precyzyjnie spina pojawiające się wcześniej wątki i ujawnia nieznane fakty, które wiele tłumaczą. Jakby tego było mało zakończenie jest tak zaskakujące, że z powodzeniem mogłoby stanowić początek nowego cyklu. I może taki był właśnie jego cel? Mój niepokój więc w tym przypadku był absolutnie bezpodstawny, a autor nie tyle zachował poziom, ile udowodnił, że nie tylko potrafi dobrze zacząć, ale i spektakularnie skończyć poprawiając przy tym warsztat literacki. W ostatniej części wraz ze starszym o pięć lat Maxem już dużo bardziej doświadczonym i oczytanym na temat Umbry znajdziemy się w świecie, który po utracie jego duchowej części zatraca sens istnienia i tonie w zbiorowej depresji. Ale oba światy nie są już takie same. Zachwianie równowagi pomiędzy nimi ludziom odebrało sens życia, upiorom cień i spokój. Tylko czy wiedza książkowa wystarczy, by powrócić do świata cienia? A doświadczenie, by ponownie zmierzyć się z najgłębszym mrokiem Otchłani? Max musi jednak podjąć tę desperacką próbę nie tylko dla świata, ale i starszego brata Taylora, który zniknął gdzieś po drugiej stronie. Jest mrocznie, upiornie i piekielnie ciekawie jednocześnie. Tu nigdy nie wiadomo kto jest kim, bo powłoka cielesna może okazać się jedynie sprytnym kamuflażem. Wychodzące na jaw tajemnice z przeszłości szokują, ale i dają zrozumienie dla postaw i decyzji bohaterów. To znakomite zakończenie trylogii i olbrzymie brawa dla autora zarówno za oryginalny pomysł, jak i za jego dopracowanie.

“Patrzenie jak cały świat więdnie w taki sposób, sprawia, że ty więdniesz razem z nim” Dziś zabieram was do Umbry, krainy gdzie trafiają duchy po śmierci, jednak nie wszystkie, lecz tylko te, które mają niepozamykane sprawy. To właśnie teraz Umbra otwiera się na nasz świat, a Max musi go uratować. Chłopak stara się też pomóc starszemu bratu. Wchodzi więc tam, gdzie wstęp powinni mieć tylko umarli. Dzięki księgom i pomocy poznaje sekrety, które nigdy nie powinny wyjść na jaw. Kiedy traci już nadzieję otrzymuje wiadomość od kogoś, kogo nie spodziewał się już zobaczyć. Chłopak będzie musiał dokonać niemożliwego i zajrzeć tam gdzie nie zaglądają nawet najstraszniejsze potwory. Skończyłam “Linię krwi” i powiem wam, że to najlepsza książka z serii Czas na sen i chyba najlepsza tego autora spośród tych, które czytałam. To właśnie tu rozwiązują się wszystkie tajemnice Umbry, a także te związane z Maxem i Taylorem. Fabuła nie zwalnia nawet na chwilę, a autor tak zbudował historię, że książka staje się nieodkładalna. “Linia krwi” kilka razy rozdarła moje serce, a zakończenie pozostawiło je z ogromną raną. Bardzo wam polecam całą serię ! Obiecuję, że się nie zawiedziecie, a przerażająca Umbra wciągnie was tak jak i mnie.