Lis z Martwego Lasu

Jeśli szukasz czegoś, co połączy mrok, tajemnicę i intensywne emocje, to „Lis z Martwego Lasu” autorstwa Aubrey Hartman jest dokładnie tym, czego potrzebujesz. Bazyl to… lisem-nieumarłym. Tak, dobrze przeczytaliście – przewodnik dusz zwierząt w pewnym mrocznym miejscu zwanym Martwym Lasem. Kiedy dołącza do niego borsuczyca Co niemiara, los Bazyla przewraca się do góry nogami, a oni wyruszają razem w poszukiwaniu wieszczki Hester, by dowiedzieć się czegoś ważnego. Jeśli chodzi o styl książki, to według mnie jest to baśń z elementami gotyku, melancholii i czarnego humoru, która nie boi się dotykać tematów śmierci, tęsknoty i przemijania. Dlaczego warto ją przeczytać i mieć w swojej bibliotece? Bo to nie jest typowa lekka lektura dla dzieci. Choć wydana jest w kategorii „9+” i młodsze dzieci mogą ją spokojnie czytać, to jednak potrafi uderzyć w emocje. Ilustracje Marcina Minora (tak! Są tu ilustracje) dodają klimatu – mrocznego, nieco strasznego, a jednocześnie fascynującego. Fabuła nie bierze jeńców; znajdziesz tu elementy przygody, tajemnicy oraz refleksji nad tym, co znaczy być przewodnikiem, być odpowiedzialnym, być „po coś”. Jeśli lubisz historie, w których bohaterowie są niezupełnie „normalni” (lis-nieumarły!) i świat jest zarazem piękny i groźny, to zdecydowanie „jesteśmy w domu”. Musicie wiedzieć, że książka mnie pochłonęła do tego stopnia, że ledwo co ją otworzyłam ją i zanim się zorientowałam, byłam już w środku tej historii. Martwy Las, lis-przewodnik, borsuczyca, wieszczka… Wszystko wydawało się trochę poza czasem, trochę poza zwykłym światem, a jednak dostrzegałam w tym wszystkim sens. I to jest niesamowite, kiedy czytasz fantastykę, ale czujesz też „tu i teraz”. Momentami robi się naprawdę smutno, ale nie w sposób, który sprawia, że „padam z rozpacz”, lecz raczej w taki, że „okej, to boli, ale rozumiem”. Zakończenie, bez zdradzania szczegółów, pozostawia pewien niedosyt i pytania; to nie jest książka, która zamyka wszystko w jasny sposób, co jest jej atutem. Warto również zaznaczyć, że styl pisania bywa czasem nieco cięższy niż w „typowej książce dla dzieci”, ale to nie wada – to siła. Jeśli jesteś nastolatkiem, który już przerabia ciekawe teksty, to idealnie, ale jestem przekonana, że większość dorosłych również znajdzie w niej coś dla siebie. To jedna z tych książek, które zostają z tobą – nie boję się tego powiedzieć. Jeżeli chcesz czegoś, co wciąga, zaskakuje, lekko kręci mrokiem i daje materiał do myślenia, sięgnij po nią śmiało. I niech Bazyl-lis prowadzi cię przez Martwy Las.

Czy można napisać książkę dla dzieci o śmierci, tęsknocie i utracie tak, by była piękna, mądra i nie przygnębiająca? Aubrey Hartman udowadnia, że tak. „Lis z Martwego Lasu” to opowieść, która wciąga od pierwszej strony. Jest w niej magia, jest mrok, ale też delikatne światło nadziei. To książka, która poruszy młodych czytelników, a dorosłych zmusi do refleksji. 🦊 Głównym bohaterem jest Bazyl, lis, który jest nieumarły. Po śmierci zostaje przewodnikiem dusz w Martwym Lesie, miejscu pomiędzy światami, gdzie zwierzęce dusze czekają na przejście dalej. Bazyl ma za zadanie wskazywać im właściwą drogę. Brzmi poważnie? Owszem. Ale Hartman potrafi o takich sprawach opowiadać lekko i poetycko. Pewnego dnia w jego progu zjawia się dusza borsuczycy o imieniu Coniemiara, która nie może trafić do żadnego z czterech królestw zaświatów. Jej obecność burzy porządek Bazyla i zmusza go do wyruszenia w podróż, w której odkryje nie tylko sekrety Martwego Lasu, lecz także samego siebie. 🦊 Pod fabułą tej niezwykłej przygody kryje się głębsza warstwa, opowieść o strachu przed zmianą, potrzebie akceptacji i odwadze, by iść dalej, nawet gdy nie wszystko jest już takie, jak dawniej. Autorka z wyczuciem prowadzi młodego czytelnika przez trudne emocje. Nie moralizuje. Zamiast tego daje przestrzeń do zadumy. Dialogi są pełne ciepła i humoru, a świat przedstawiony, choć mroczny, emanuje dziwnym i spokojnym pięknem. 🦊 Wizualna strona książki zasługuje na osobne uznanie. Marcin Minor stworzył ilustracje, które idealnie oddają ton opowieści, tajemniczy, poetycki, czasem nieco niepokojący. Ciemne barwy przeplatają się z delikatnym światłem, a postacie zwierząt mają w sobie coś ludzkiego, emocjonalnego. To małe dzieła sztuki, które dopełniają i pogłębiają historię i sprawiają, że lektura staje się nie tylko przygodą literacką, ale też estetycznym doświadczeniem. 🦊 „Lis z Martwego Lasu” to książka, która nie boi się trudnych tematów, ale mówi o nich z czułością i mądrością. To baśń o umieraniu, która w rzeczywistości jest opowieścią o życiu, odwadze, przyjaźni i o tym, że nawet w ciemności można znaleźć światełko nadziei. To opowieść, która zostaje w głowie i sercu na długo.