Lisica

Każdy złoczyńca planujący jakieś przestępstwo zapomina o najważniejszym czynniku, który może pokrzyżować jego plany, a jest nim czynnik ludzki. Do tego wystarczy sprytny śledczy, a wtedy to już tylko kwestia czasu, jak sprawca zostanie złapany. W dawniejszych czasach stosunkowo łatwiej było oszukać wymiar sprawiedliwości, bowiem technologie jeszcze nie były rozwinięte, tak jak obecnie, ale to nie znaczy, że się każdemu zawsze udało osiągnąć zamierzony cel bez poniesienia konsekwencji. Akcja rozpoczyna się w czasach rewolucji w Jekaterinosławiu, a kończy w latach trzydziestych ubiegłego wieku. Główną bohaterką książki jest Hanna Lubochowska, której losy śledzimy już od szkolnych lat, kiedy to jej ojciec był prześladowany przez podwładnych, jak to bywało w tamtych czasach. Od początku nie bała się stawiać czoła złym ludziom, przez co wielokrotnie narażała później swoje życie. Jedną z pierwszych spraw, w które zdecydowała się zaangażować dotyczyła pewnego nożownika, który pozbył się wpływowego wojskowego i starał się zmylić śledczych. Hanka dzięki swemu wyszkoleniu, a także bystrości umysłu pomogła majorowi Vlkowi w schwytaniu prawdziwego przestępcy. Czytelnik później ma szansę zobaczyć kolejne śledztwa z jej udziałem, w tym także w pełni zawodowe, które prowadziła jako detektyw, a nawet wspierając policję. Wszelkie te kryminalne opowieści kończą się scenami z jej życia już w późniejszym czasie i niekiedy zdradzają dalsze losy bohaterów w nie uwikłanych. Kim tak naprawdę był mężczyzna podżegający robotników do przemocy na ojcu Hanny? Z kim zaprzyjaźni się bohaterka? Jakie śledztwa przyjdzie jej rozwiązać? Kto jej będzie zagrażał? Jak zakończy się ten tom? O tym w książce „Lisica” autorstwa Witolda Horwatha. Bohaterka rozwiązując kolejne sprawy kryminalne dała przykład temu, iż kobiety też mogą zajmować takie stanowiska, co wtedy było rzeczą niewyobrażalną. Dodatkowym jej atutem, było celne strzelanie do celu, co umożliwiało obronę w razie niebezpieczeństwa. Odpowiednie wychowanie, a także wykształcenie uzupełniły jej charakter i dały obraz pani detektyw odważnej, przebiegłej, potrafiącej wykorzystać swój seksapil do osiągnięcia celu, jakim było schwytanie danego sprawcy. W obecnych czasach w innych zawodach spotykamy podobne sytuacje, gdzie kobiety walczą o uznanie ich na stanowiskach dotychczas zajmowanych przez mężczyzn i w wielu przypadkach im się to udaje, co niewątpliwie jest godne uwagi, bowiem nikt nie powinien podcinać komuś skrzydeł w karierze, tylko i wyłącznie ze względu na płeć. Autor za sprawą przeżyć kryminalnych bohaterki ukazał, iż dany sprawca ma małe szanse na to, by uniknąć odpowiedzialności za swój czyn. W przypadku Hanny Lubochowskiej nie było szans na wyprowadzenie jej w pole, dzięki czemu wszystkie sprawy kończyły się tak, jak powinny. Oczywiście w tamtych czasach, ale i obecnie dużo zależy od osób prowadzących śledztwo, bowiem niekiedy nie wszystko jest takie, na jakie wygląda i należy dobrze połączyć kropki, by znaleźć winowajcę. Natomiast raczej nie istnieje zbrodnia doskonała, gdyż nie mamy wpływu na zachowanie osób w dany czyn zamieszanych, czy to wspólników, czy też świadków, którzy mogą ze strachu wsypać innych lub swoim postępowaniem pomóc wpaść na odpowiedni trop. Książkę czytało mi się powoli ze względu na to, iż za każdym razem trzeba było od nowa wczuwać się w kolejne śledztwo, ale jednocześnie z dużym zaciekawieniem i nie zawsze dobrze obstawiałem sprawcę. Czytelnik sięgając po ten kryminał ma możliwość poznania technik kryminalnych z tamtych lat, ale także przeczyta o prawdziwych zdarzeniach, które zostały przytoczone w przypisach lub też i w tekście, jako niezbędne tło danej sytuacji. Część pojęć oraz zagranicznych zwrotów zostało wyjaśnione, a niektóre, jeśli nie mamy z nimi styczności spokojnie możemy sprawdzić w słowniku. Kobieta na okładce zdecydowanie pasuje do głównej bohaterki z lat kiedy to już zawodowo zajmowała się prowadzeniem śledztw. Gorąco polecam tę pozycję wszystkim odbiorcom, którzy uwielbiają kryminalne zagadki prowadzone w dawniejszych latach, a dodatkowo gustujący w złamanym schemacie, gdzie główną pozytywną bohaterką jest kobieta.

Wow, ale dobrze się poznawało tę historię. W jaki świetny sposób została napisana. Nie mogłam się od nie oderwać. I mimo, że zazwyczaj niechętnie sięgam po książki, gdzie jest nawiązanie do wojny i historii, tak tutaj z czystym sumieniem muszę przyznać, że mi się podobała ta historia i polecam przeczytać tę książkę. Hanna Lubochowska nie miała łatwego życia, nie było ono też nudne. Od zawsze była inna, nie była typową kobietą, która tylko siedzi w domu i nim się zajmuje. Ta młoda kobieta od zawsze interesowała się sprawami dla detektywów. Wtedy jeszcze, nie był to modny zawód wśród kobiet. Po wybuchu rewolucji musiała uciekać z Rosji. Na statku, którym podróżowała wpadła na trop niebezpiecznej kontrabandy, a później udaremniła zamach na pochód pierwszomajowy w Marsylii. No była to niezwykła kobieta o nieprzeciętnej urodzie i umyśle. Żaden mężczyzna, który stawał na jej drodze nie wiedział co go przy niej czeka 🤭.

Dziś mam dla was recenzję książki historyczno-detektywistycznej. Jesteście gotowi? To zapraszam. Hannę Lubochowską poznajemy podczas rewolucji i wojny domowej, ma ona wtedy siedemnaście lat. Jest młodą, piękną inteligentną i ciekawą świata dziewczyną. Jest prześladowana przez bolszewika Władysława Sienco, który najpierw zlecił skatowanie jej ojca. Młoda kobieta jest na tyle rezolutna, że wie jak ma się bronić. Nastaje czas gdy Hanna musi ewakuować się z Rosji. Na statku dzieje się tyle rzeczy, że czasem trudno nadążyć, jednak co to dla dziewczyny, która od zawsze marzyła by zostać policyjnym detektywem. Poznaje tam wiele osób, a jakby tego było mało, zyskuje młodszego brata. To wszystko to naprawdę dopiero początek. Czy Hania spełni swoje marzenie? Co z Władysławem Sienco? Czy główna bohaterka będzie miała czas na uczucia? Ciężko mi napisać opinię o tej książce. Jakoś opornie szło mi jej czytanie, później przeniosłam się nawet na audiobooka, z nadzieją, że będzie lepiej, niestety wcale tak nie było. To co działo się w tej historii, moim zdaniem było zbyt nierzeczywiste. Ciężko mi sobie wyobrazić, by w tamtych czasach, gdzie uważano, że miejsce kobiet jest w domu przy wychowywaniu dzieci, nagle zjawia się Hanna, która jest zaledwie jeszcze nastolatką i wszyscy liczą się z jej zdaniem. Nie ważne czy to oficer czy pułkownik, ale młoda kobieta narzuca im swoje zdanie, a oni bez żadnych sprzeciwów robią co ona im każe. Rozumiem, że autor chciał w ten sposób wyrazić to jaką osobą jest główna bohaterka, oraz jaki ma charakter, jednak nie jestem w stanie w to uwierzyć. Niestety, ale kolejnym minusem w tej książce jest to, że mamy tu do czynienia z naprawdę masą postaci. Ktoś się pojawia by za chwilę zniknąć, a gdy pojawia się po kolejnych kilkuset stronach zupełnie nie miałam pojęcia kto to jest. Wszyscy bohaterowie mi się mieszali. Tak samo z wydarzeniami, jest tu taki natłok zdarzeń, że ciężko było nadążyć. Odniosłam wrażenie, że Hanna ciągle gdzieś biegła, a ja muszę ją gonić i za nią nadążyć, lecz ja nie jestem fanką biegania, nie lubię się spieszyć. Z początku powieść wydaje się być bardzo ciekawa, w końcu historia o kobiecie, która twardo stąpa po ziemi, wie czego chce, dąży do swoich marzeń. Jednak wszystko było niestety przerysowane. Na mnie czeka na regale jeszcze jedna część. Kiedy się za nią zabiorę nie mam pojęcia, pociesza mnie fakt, że jest krótsza. A was zachęcam do przekonania się na własnej skórze co sądzicie o tej historii.