Lwowska opowieść. Tom 2. Gorzki smak rosolisu.

„-Zostało trochę rosolisu - powiedział. Zakrzątnął się i nalał do kieliszków różanego likieru. […] -To już nie jest ten smak - szepnęła. -Wiem, mnie także wydaje się gorzki. -To nie rosolis jest gorzki, Michale, to świat się taki zrobił…” . „Gorzki smak rosolisu” autorstwa Katarzyny Majewskiej-Ziemby to kontynuacja losów Rebeki opisanych w „Dotyku marcepanowych marzeń”. . Zastajemy w niej bohaterów tuż po wybuchu II wojny światowej - najokrutniejszego z konfliktów, podczas którego miała miejsce zagłada narodu żydowskiego. I w tym wszystkim znalazła się właśnie Rebeka i jej najbliżsi - lwowscy Żydzi. Jak potoczą się ich losy? Czy przetrwają? Czy uda im się zachować człowieczeństwo? A może staną się „niewygodnym elementem” na mapie miasta, a następnie tylko wspomnieniem?… . Powieść wywarła na mnie ogromne wrażenie! Mimo tego, iż zaczytuję się w historiach o takiej tematyce, a wręcz książki o II wojnie światowej, zagładzie narodu żydowskiego należą do jednych z moich ulubionych, to ta opowieść wyzwoliła we mnie silne emocje. Momentami szokowała, zasmuciła, spowodowała, że chciałam krzyczeć i płakać nad losem bohaterów. Losem, który z góry był przesądzony, a mimo tego oni cały czas mieli nadzieję… Na początku nie dowierzali w moc aż takiego ludzkiego okrucieństwa, a później wierzyli do końca, że jednak ten koszmar się skończy i przyjdzie ratunek… . Piękna i smutna to była opowieść. Ale jakże ciekawa i wartościowa! Interesujące postaci, wciągająca historia, kolejne tajemnice. Losy bohaterów - nieoczywiste! I to zakończenie - oj czuję, że w kontynuacji będzie się działo!