Lwowska opowieść. Tom 3. Zapach bajgli z makiem

Zaczytywanie się w sagach to coś, co uwielbiam! Poznawać losy bohaterów na przestrzeni lat, widzieć, jak się zmieniają, zakładają rodziny… Niestety zawsze przychodzi też i ten moment, że muszę się z nimi pożegnać, gdy historia ma swój finał. Tak było i tym razem, z przykrością rozstaję się z bohaterami Lwowskiej opowieści autorstwa Katarzyny Majewskiej-Ziemby. . Ostatni tom - „Zapach bajgli z makiem” zaczyna się zaraz po zakończeniu II wojny światowej. Rebeka wychodzi z ukrycia, co nie jest dla niej łatwe. Dziewczyna popada w apatię, nie ma ochoty dalej żyć, przeżywa najprawdopodobniej traumę powojenną. W międzyczasie powraca do domu jej brat Dawid i przynosi wieści o jej ukochanym - Michale. Namawia też na przeprowadzkę do Krakowa. Powojenny ład zmienił granice Polski, więc Rebeka wraz z przyjaciółmi przystają na propozycję i dzięki pomocy Chaima wyruszają w nieznane. Wtedy jeszcze nie zdają sobie sprawy, że wędrówka do Krakowa będzie początkiem ich tułaczki w poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi… . To była piękna historia! Wszystkie trzy tomy mnie oczarowały! Nie było stagnacji, a wręcz przeciwnie - dużo się działo w życiu bohaterów! Narodziny, śmierci, mniejsze i większe radości, ale też i wielkie straty, ból i cierpienie, niemożność pogodzenia się z własnym losem. Była też i miłość. Ta piękna, pierwsze zakochanie, jak i dojrzała, gdy wydawać by się mogło, że już nic dobrego nas w życiu nie spotka. Do tego oczywiście przyjaźń - wsparcie drugiego człowieka, to „na dobre i na złe”, zwłaszcza wtedy, gdy działo się więcej tego złego. Do tego moja ulubiona tematyka - II wojny światowej, i mi nic więcej nie potrzeba! . Wzruszałam się nie raz, płakałam z bohaterami, jak i cieszyłam z ich sukcesów. To tego typu powieść, której nie ma się ochoty odkładać, z jednej strony chcę się poznać zakończenie, ale z drugiej je odwlekać w czasie i delektować się lekturą!