Mali wredni wikingowie. Tom 1

Jeśli szukacie zabawnej bajki dla swoich dzieci powyżej szóstego roku życia, to trafiliście idealnie. Opowieść ma bardzo duży druk i ogrom czarno-białych rysunków. Najciekawsze jest to, że zawsze można je zrozumieć podwójnie. Wszystko przez dwie rodziny, które są zupełnie inne i przeciwstawne niczym dobro i zło, tyle że już samo zło jako cała rodzina jest sama w sobie dobra:-) Seria przedstawia dwóch małych wikingów, którzy z dwóch rodzin są złymi i dobrymi jednocześnie. Rodzice wychowali ich tak jak żyją wikingowie, czyli rabują wszystko co się da, uwielbiają straszne walki, bawią się w sposób nie przeznaczony dla dzieci, ale dla wikinga już tak. Od małego uczą się przetrwania i tego, że wszystko muszą zdobywać siłą i sprytem. Dlatego, kiedy zabrali dziewczynce jej prezenty i uciekli, rodzice byli z nich dumni. Jednak zaznaczyli im, by rabowali tylko rzeczy ze Złej Wyspy. Czy jednak dla nich jest jakaś różnica między miejscem rabunku? Druga rodzina należy do dziewczynki imieniem Goldi. Wikingowie nie rozumieją tego, że ona lubi się dzielić i jest do wszystkich miła. W dzień jej urodzin wyprawiają jej wspaniałą imprezę i pokazują same dobre i miłe zabawy. Wikingowie sprytem dostali się tam i widzimy jak bardzo nie potrafią się porozumieć. Każde z nich jest wychowane na inny sposób i dlatego jedni nie rozumieją postępowania drugich. Jak sądzicie, czy znajdzie się jakaś kwestia w której będą potrafili się dogadać? Książka jest klimatycznie bardzo podobna do koszmarnego Karolka. Tam tylko on sam broił, a tutaj wikingów jest dwóch i rozmawiają ze sobą, kiedy nie wiedzą jak się zachować. Oprócz nich są też inni bohaterzy, jednak występują sporadycznie. Są bardzo różni pod kątem wyglądu i charakteru. Autorka chciała pokazać jak różni potrafimy być i jak bardzo jest to w porządku. Dziecko z pewnością zauważy, kiedy zachowają się niegrzecznie i na tej podstawie samo może wyciągnąć wnioski. Przed wami trzy opowieści, które niby się kończą, ale pozostawiają w lekkim zawieszeniu. Ciekawskie dzieci mogą zapytać was co dalej się stało, więc bądźcie czujni:-)

Fanga i Trach to najgorsi z najgorszych wikingów w wiosce, z czego są bardzo dumni ich rodzice i oni sami również. Choć życie młodych wikingów nie jest łatwe, bo mają wiele na głowie, to z pewnością nie jest nudne. Rodzeństwo bardzo lubi się ze sobą sprzeczać, ale jeszcze bardziej lubią dokazywać innym mieszkańcom wioski. Przygody tej niesfornej dwójki są zabawne a zarazem ekscytujące. Raz wyruszają na poszukiwanie trolli, a raz nie proszeni przychodzą na urodziny koleżanki i kradną jej prezenty. To tylko kilka przygód jakie możecie z nimi przeżyć. W każdej książce znajdują się trzy rozdziały, przepełnione zabawą i figlami, z tymi młodymi Wikingami nie będziecie się nudzić. Książki idealne do samodzielnego czytania, duża czcionka, i cała masa zabawnych, czarno-białych ilustracji.

Nowa seria spod pióra autorki bestselerowej serii Koszmarny Karolek. Tym razem wszystko dzieje się w wiosce wikingów. Ci z Was, co znają twórczość autorki mogą się domyślać, że nic w tej książce oczywiste nie będzie. Główni bohaterowie, czyli Fanga i Trach są rodzeństwem i uwielbiają rozrabiać. Jak na wikingów przystało rabowanie to ich ulubiona zabawa. Są uznawani za najgorsze dzieci w całej wiosce, lecz ich rodzice są z tego dumni, bo właśnie tacy są wikingowie. W pierwszym tomie mamy trzy opowiadania. Pierwsze z nich to „Goldi ma urodziny”, czyli historyjka o tym jak jedna z dziewczynek z wioski ma urodziny, na które, nasi główni bohaterowie nie zostali zaproszeni. Goldi jest zupełnym przeciwieństwem Fanki i Tracha, lubi się dzielić, pomagać i jest bardzo miła i grzeczna. Jednak rodzeństwo za namową znajomych i tak wybierają się na to przyjęcie urodzinowe. Drugie opowiadanie dotyczy tego jak Fanga i Trach wraz z przyjaciółmi śledzili Trola. O tym jak znaleźli kamień, na którym były wyryte runy, ale żadne z nich nie potrafiło ich odczytać, więc domyślili się, że jest tam napisane UWAGA TROLE! Trzecia historyjka jest o tym jak Fanga i Trach postanowili zrobić najazd na Złą Wyspę, oczywiście pomóc im w tym mieli przyjaciele. Przyznam, że to ostatnie opowiadanie chyba najbardziej mi się podobało. Przyznam, że historyjki są zabawne jednak nie są to książeczki, które rodzic chciałby by ich dzieci czytały. Taki jest styl pisania autorki, że opowiadania są o tych niegrzecznych dzieciach, które nie zawsze ponoszą odpowiedzialność za swoje zachowanie. Jednak jest to seria skierowana dla dzieci powyżej siódmego roku życia, którym z pewnością takie zachowanie bohaterów może się spodobać. Idealnie nadają się do samodzielnego czytania przez młodszych czytelników, literki są duże, tekst na stornie nie zajmuje dużo miejsca, bo dołączone są również obrazki, a opowiadania są krótkie. Jeśli tylko wasze dzieci potrafią już same czytać, to uważam, że to może być świetna seria by zachęcić ich do czytania jeszcze bardziej.

"Mali wredni wikingowie" to pozycja skierowana do młodszych czytelników. Sama książka do opasłych nie należy, do tego czcionka jest dość sporych rozmiarów. Nie ma tu miejsca na zbędne opisy, ale wartka akcja znalazła dla siebie kącik. Bohaterami są przeurocze dzieciaki, których przydomki przywołują uśmiech na twarzy. Wzbudzają sympatię i bawią swoim wpadaniem w tarapaty. Wszystko to przedstawione jest prostym i przystępnym językiem. Kolejne strony umykają w mig, a zakończenie dopada czytelnika znienacka.